๓
บทคั
ดย่
อ
การปรั
บตั
วของระบบจารี
ตประเพณี
การจั
ดการปั
ญหาและไกล่
เกลี่
ยข้
อพิ
พาทในชุ
มชน อิ
้
วเมี่
ยนนี
้
ได้
ดํ
าเนิ
นการค้
นคว้
าวิ
จั
ยและจั
ดเก็
บองค์
ความรู
้
เกี่
ยวกั
บระบบความสั
มพั
นธ์
ทางสั
งคมของชาว
อิ
้
วเมี่
ยน(
瑶 族
) โดยได้
เฝ้
าสั
งเกตจากเหตุ
การณ์
ที่
เกิ
ดขึ
้
นจริ
งในชุ
มชนสองแห่
งคื
อหมู
่
บ้
านผาลั
้
งกั
บ
หมู
่
บ้
านห้
วยชมภู
เพื่
อให้
ทราบถึ
งกรอบความคิ
ด หลั
กการ ระบบกระบวนการและเป้
าหมายของการ
จั
ดการปั
ญหาด้
วยพลั
งของสมาชิ
กในแต่
ละชุ
มชน
แล้
วนํ
ามาวิ
เคราะห์
เปรี
ยบเที
ยบกั
นถึ
งการ
เปลี่
ยนแปลงและการเคลื่
อนไหวของระบบจารี
ตประเพณี
การจั
ดการปั
ญหาและไกล่
เกลี่
ยข้
อพิ
พาทที่
สามารถดํ
ารงอยู
่
ได้
ภายใต้
แรงกดดั
นของกระแสทุ
นนิ
ยมในยุ
คโลกาภิ
วั
ฒน์
กั
บประเทศที่
ปกครองด้
วย
ระบอบประชาธิ
ปไตยอั
นมี
พระมหากษั
ตริ
ย์
ทรงเป็
นองค์
พระประมุ
ขที่
ยึ
ดถื
อระบบประมวลกฎหมายที่
ได้
เน้
นการใช้
อํ
านาจรั
ฐผ่
านข้
าราชการเป็
นหลั
ก เนื่
องจากการจั
ดการปั
ญหาหรื
อไกล่
เกลี่
ยข้
อพิ
พาท
ของชาวอิ
้
วเมี่
ยนที่
ยึ
ดตามจารี
ตประเพณี
ดั
งกล่
าว เป็
นระบบเก่
าที่
ใช้
ในสมั
ยที่
ตั
้
งชุ
มชนอยู
่
ในแผ่
นดิ
นจี
น
และได้
ตกทอดมาถึ
งสมั
ยที่
อาศั
ยอยู
่
อาณาจั
กรแว่
นแคว้
นตอนเหนื
อของประเทศไทย ในปั
จจุ
บั
นย ั
งไม่
มี
กฎหมายของรั
ฐไทยให้
การรั
บรองไว้
แต่
ชาวอิ
้
วเมี่
ยนทุ
กกลุ
่
มที่
อาศั
ยอยู
่
ในอาณาเขตที่
ถื
อว่
าเป็
นประเทศ
ไทยกลั
บยึ
ดถื
อปฏิ
บั
ติ
กั
นมาอย่
างต่
อเนื่
อง โดยคู
่
กรณี
มี
สิ
ทธิ
์
ที่
จะเลื
อกใช้
จารี
ตประเพณี
ดั
งกล่
าวหรื
อใช้
กฎหมายของรั
ฐเพื่
อจั
ดการปั
ญหาหรื
อข้
อพิ
พาทของตนก็
ได้
สั
งคมไทยเป็
นพหุ
สั
งคมประกอบด้
วยบุ
คคลหลายเชื
้
อชาติ
หลายวั
ฒนธรรมอยู
่
ร่
วมกั
น
ชุ
มชน
ท้
องถิ ่
นดั
้
งเดิ
มบางแห่
งเคยมี
ระบบกฎเกณฑ์
บางอย่
างดํ
ารงอยู
่
ก่
อนที่
จะรวมเป็
นราชอาณาจั
กรสยาม เมื่
อ
รวมเป็
นประเทศรั
ฐชาติ
แล้
วได้
มี
การกํ
าหนดระบบกฎหมายลายลั
กษณ์
อั
กษรขึ
้
นมาใช้
โดยคั
ดลอก
รู
ปแบบมาจากชาติ
ตะวั
นตก
การศึ
กษานิ
ติ
ศาสตร์
ไทยในยุ
คแรกสอนให้
คนเชื่
อว่
ามี
เพี
ยงกฎหมาย
ของรั
ฐาธิ
ปั
ตย์
เท่
านั
้
นที่
เป็
นกฎหมายใช้
บั
งคั
บเกี่
ยวกั
บความยุ
ติ
ธรรม
เท่
ากั
บเป็
นการลบล้
างกฎหมาย
ระบบจารี
ตประเพณี
กฎศี
ลธรรมที่
เคยใช้
กั
นมาทั
้
งหมด ถึ
งกระนั
้
นในในศาลเองกลั
บปรากฏข้
อเท็
จจริ
งว่
า
กฎเกณฑ์
บางอย่
างที่
ซ้
อนกั
นอยู
่
นั
้
นสามารถใช้
เยี
ยวยาปั
ญหาของผู
้
คนในท้
องถิ ่
นได้
ดี
ยิ ่
งกว่
ากฎหมาย
หลั
กของประเทศ หน่
วยงานที่
ใช้
อํ
านาจรั
ฐหลายองค์
กรได้
พยายามศึ
กษาถึ
งความยุ
ติ
ธรรมทางเลื
อก เช่
น
การศึ
กษาถึ
งรู
ปแบบการไกล่
เกลี่
ยข้
อพิ
พาทนอกศาลทั
้
งในทางคดี
แพ่
งและคดี
อาญา จึ
งสมควรที่
วงการ
นิ
ติ
ศาสตร์
ไทยต้
องให้
ความสนใจศึ
กษาถึ
งระบบจารี
ตประเพณี
ของชนกลุ
่
มน้
อยในไทยเพื่
อเสริ
มเติ
มการ
นิ
ติ
ศาสตร์
ไทยทางเลื
อกให้
สมบู
รณ์
มากขึ
้
น