Page 269 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

- 261 -
แนวเขตสุ
สานของชุ
มชนบ้
านผาลั
ง คื
อบริ
เวณม่
อนดอยสุ
สานของสองฝั ่
งห้
วยน้
อย ม่
อน
ทั
งหลายของดอยบ้
านทุ ่
งจนถึ
งปากทางบ้
านหมอผี
นั
น ห้
ามบุ
คคลใดทํ
าการอย่
างใดเป็
นการรบกวน
บริ
เวณหลุ
มฝั
งศพ
ห้
ามบุ
คคลใดบุ
กรุ
กแพ้
วถาง หรื
อวางเพลิ
งในพื
นที่
ดั
งกล่
าว ผู
ฝ่
าฝื
นต้
องเสี
ยค่
าสิ
นไหมทดแทนแก่
ชุ
มชนเป็
นเงิ
นไม่
น้
อยกว่
าหนึ
งพั
นบาท และต้
องปรั
บสภาพของพื
นที่
ให้
คื
นสู
สภาพเดิ
ข้
อที่
16.
แนวเขตป่
าอนุ
รั
กษ์
แหล่
งท่
องเที่
ยวทางธรรมชาติ
และสิ
งแวดล้
อม พั
นธุ
สั
ตว์
ป่
สั
ตว์
นํ
า สั
ตว์
ปี
กและพั
นธุ
พื
ชนั
น เริ ่
มจากแอ่
งงามที่
อยู
ระหว่
างดอยกาดผี
และดอยเกี๊
ยะลากเส้
นไป
ตามสายธารห้
วยแอ่
งงามลงไปทางทิ
ศเหนื
อถึ
งห้
วยกกน้
อยจนบรรจบที่
ราบถนนสายด้
วน แล้
วหั
หน้
าไปทางทิ
ศตะวั
นออกเฉี
ยงใต้
ลากเส้
นผ่
านภู
ผาเลาหลู
ไจ้
ขึ
นมาถึ
งสุ
สานต่
างเหยาเลี่
ยม จากนั
หั
นหน้
าไปทางทิ
ศตะวั
นตกเฉี
ยงใต้
ลากผ่
านไปตามถนนจนถึ
งหลั
งหมู
บ้
านผาลั
ง แล้
วลากตรงไป
บริ
เวณสามแยกผาแดง จากนั
นหั
นหน้
าทางทิ
ศตะวั
นตกเหนื
อลากเส้
นไปภู
ผาแดงจนถึ
งเชิ
งดอยเกี๊
ยะ
จากนั
นลากเส้
นไปตามเชิ
งดอยเกี๊
ยะฝั
งตะวั
นตกลงไปถึ
งแอ่
งงาม เป็
นพื
นที่
เขตป่
าอนุ
รั
กษ์
แหล่
ท่
องเที่
ยวทางธรรมชาติ
และสิ
งแวดล้
อม พั
นธุ
สั
ตว์
ป่
า สั
ตว์
นํ
า สั
ตว์
ปี
กและพั
นธุ
พื
ชบ้
านผาลั
ง ห้
าม
วางเพลิ
งเผาป่
า และตั
ดต้
นไม้
ในพื
นที่
ข้
อที่
17.
แนวเขตภู
ผาป่
าหิ
นบ้
านผาลั
ง คลอบคลุ
มพื
นที่
ภู
ผาดํ
า ถํ
าลั
บแล ถํ
านํ
าลอดสองแห่
ภู
ผาแดง ลานศิ
ลา ถํ
าผาแดง และปราการภู
ผาหิ
นปู
นทั
งแปดแห่
งที่
วางตั
วตามขวางเป็
นปราการบั
ลมตามธรรมชาติ
ของหมู
บ้
านผาลั
ง การเก็
บหาของป่
าในพื
นที่
ภู
ผาป่
าหิ
นบ้
านผาลั
งนั
นต้
องได้
รั
อนุ
ญาตจากคณะกรรมการก่
อน
ข้
อที่
18.
บุ
คคลใดทํ
าการลั
กลอบถอนเอาไป หรื
อการวางเพลิ
งเผาป่
าในข้
อที่
17 ต้
องชดใช้
ค่
าสิ
นไหมให้
แก่
ชุ
มชนไม่
เกิ
นสามพั
นบาท พร้
อมกั
บให้
ยึ
ดของกลางไว้
เป็
นสมบั
ติ
ของชุ
มชนและ
แจ้
งความดํ
าเนิ
นคดี
ตามกฏหมายต่
อไป
ข้
อที่
19.
แนวเขตที่
ดิ
นทํ
ากิ
นบ้
านผาลั
ง เมื่
อได้
มี
การปั
กปั
นแนวเขตกั
บอุ
ทยานแห่
งชาติ
เป็
นที่
เรี
ยบร้
อยและชั
ดเจนแล้
วห้
ามบุ
คคลใดขยายพื
นที่
ออกไปนอกเขตนั
น ผู
ใดฝ่
าฝื
นต้
องชดใช้
ค่
สิ
นไหมแก่
ชุ
มชนไม่
เกิ
นหนึ
งพั
นบาท หรื
อถู
กฟ้
องร้
องดํ
าเนิ
นคดี
ตามกฎหมายอุ
ทยานแห่
งชาติ
ข้
อที่
20.
เจ้
าของที่
ดิ
นทํ
ากิ
นต้
องใช้
ความระมั
ดระวั
งในการทํ
าประโยชน์
บนที่
ดิ
นนั
น เนื่
อง
ด้
วยพื
นดิ
นแห่
งนี
อยู
บนแนวเขตสงวนแห่
งชาติ
ห้
ามกระทํ
าการหรื
อละเว้
นการกระทํ
าอย่
างใดที่
อาจ
เป็
นเหตุ
แห่
งการลุ
กลามของเพลิ
งเข้
าสู
เขตอื่
น เมื่
อเกิ
ดกรณี
การลุ
กไหม้
ขึ
นผู
เป็
นต้
นเหตุ
ต้
อง
ปฏิ
บั
ติ
การดั
บไฟโดยพลั
น และต้
องรั
บผิ
ดชอบชดใช้
แก่
ความเสี
ยหายอย่
างใดที่
เกิ
ดแต่
การนั
ข้
อที่
21.
ภายในที่
ดิ
นทํ
ากิ
นของสมาชิ
กที่
ได้
รั
บการกั
นเขตไว้
ให้
เป็
นพื
นที่
ทํ
ากิ
นแล้
ว จาก
หน่
วยงานของภาครั
ฐ หากปี
ใดหรื
อหลายปี
ติ
ดต่
อกั
นปล่
อยเป็
นพื
นที่
รกร้
างว่
างเปล่
าชั ่
วคราวตาม
ระบบไร่
หมุ
นเวี
ยน ในชุ
มชนนี
ท่
านว่
าผู
ซึ
งเป็
นเจ้
าดั
งเดิ
มย่
อมไม่
สิ
นไปซึ
งสิ
ทธิ
จะหวงกั
นเพื่
อตน
หรื
อบุ
คคลอื่
น การที่
ผู
อื่
นจะยื
มทํ
าการเพาะปลู
กธั
ญพื
ชตระกู
ลล้
มลุ
กเป็
นการชั
วคราวไม่
เกิ
นสามปี