Page 191 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 183 -
ระบบจารี ตปะเพณี ดังกล่าวน้อย เพราะเห็นว่าเป็ นเพียงระบบความสั มพันธ์อย่างหนึ่ งและเป็ นการ
ทั ่วไป พวกผู้ นําชุมชนก็ขาดโอกาสที่จะส่งเสริ มให้ลูกหลานศึกษาเรื่ องวัฒนธรรมชนเผ่ า เนื่องจาก
เด็กๆจะกลับมาที่หมู ่บ้านหรื อมาเยี่ยมผู้ อาวุ โสเพียงระยะเวลาสั้ นๆ แล้วจะต้องรีบกลับไปเรี ยน
หนังสือที่ในตัวเมือง แนวโน้มในอนาคตอักษรโรมันที่ใช้เขียนภาษาอิ้วเมี่ยนจะเป็ นตัวอักษรที่นิยม
ใช้มากขึ้น เพราะความรู ้ทางภาษาดังกล่าวอาจนําไปสู่ การรักษาวัฒนธรรมได้อีกทางหนึ่ ง และมี
ประโยชน์ในด้านสื่ อสารระหว่างประเทศ
สําหรั บครอบครัวของชาวอิ้วเมี่ยนแล้ว เรื่ องการสนับสนุ นให้บุตรหลานเข้าสู่ การศึกษา
แห่ งชาตินั้น ไม่ใช่ สิ ่ งที่น่าห่วงเท่ ากับการที่บุ ตรหลานหลงกระแสหลงเพื่อนต่างถิ่ น ที่มีความ
บกพร่องทางความคิดความอ่าน เอาแต่ เที่ยวเตร่และเสเพลไปวันๆจนทําให้การเรี ยนเสียหาย จาก
การศึ กษาของ กําพล จาววัฒนากุล ที่กล่าวว่า “...กลุ ่มเพื่อนนับว่าเป็ นอีกกลุ่มหนึ่ งที่มีบทบาทสําคัญ
ต่อวัยนักเรี ยนนักศึ กาเพราะส่วนใหญ่วัยนี้ จะต้องการเพื่อนร่ วมวัย รั กเพื่อนและใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่
กับเพื่ อน..”(กําพล.2547:104) หากพ่อแม่ปล่ อยให้ลูกที่ มีวุฒิ ภาวะทางจิตใจไม่พร้อมไปอยู่ ตามลําพัง
หรื ออยู่กับเพื่อนที่มีพฤติกรรมไม่ เหมาะสม พฤติกรรมของลูกก็เปลี่ยนไปตามเพื่อนที่คบหากันอยู ่
นั้น ในทางกลับกันหากลูกได้รับการอบรมให้อยู่ในกรอบของการเป็ นผู้ใฝ่ รู้ตั้ งแต่ต้น เมื่อมีโอกาส
ทางการศึกษาก็ จะสามารถใช้ภาษาจี นได้ดี และสามารถเรี ยนรู้องค์ความรู ้เกี่ยวกับพิธีกรรมและบท
ประพันธ์บางจําพวกที่ใช้อักษรจีนบันทึกไว้ได้ ดังนั้ นชาวบ้านจึงนิ ยมส่งบุตรหลานไปเรียน
ภาษาจี น มีจํานวนมากที่ประสบผลสําเร็ จกลับมา ตามที่ผู ้วิจัยได้สั งเกตเห็นจากชุ มชนทั้งสองแห่ ง
ของการวิจัยนี้ มีเยาวชนจํานวนหนึ่ งสามารถเรี ยนรู้ ได้หลายภาษา ทั้ งภาษาไทย ภาษาจีน
ภาษาอังกฤษ และย ังคงจดจําภาษาอิ้วเมี่ยนได้เป็ นอย่างดี เมื่อถามถึงภาษาแรกของเยาวชนเหล่านั้ น
ในการเป็ นจุดเริ่ มต้นของการเรี ยนรู้คื อภาษาอะไร ต่างล้วนตอบว่าภาษาแม่คือภาษาแรกของการ
เรี ยนรู้ ในชีวิต ต่อจากนั้ นเป็ นภาษาหลักของประเทศ และเข้าสู่ การประยุกต์ใช้ภาษาพื้นเมือง และต่อ
ยอดด้วยภาษาสากลทั้ งหลาย โดยที่ไม่มีความสับสนและยิ ่งกว่านั้ น เยาวชนบางกลุ่มย ังสามารถ
เรี ยนรู้ ภาษาเผ่าของเพื่ อนที่อยู่ในสถาบันเดียวกันและมีความสัมพันธ์ ที่ดี จนส่ งเสริ มกันให้เป็ นผู ้ ใฝ่
การศึ กษา โดยเฉพาะเยาวชนอิ้วเมี่ยนและม้งนั้ นสามารถพัฒนาการเรี ยนจนได้รับผลการเรี ยนดีเด่น
หลายคนเป็ นตัวแทนของโรงเรี ยนในการสอบแข่ ง เยาวชนกลุ ่มนี้ จะเป็ นเยาวชนที่มีความภาคภูมิใจ
ในความเป็ นชนเผ่าสูงและไม่ ถูกเพื่อนฝูงปฏิเสธ เนื่ องจากความเปิ ดเผยและภาคภูมิใจในชาติกําเนิ ด
ของตนที่สื บเนื่องมาจากมีพ่อแม่ที่ ดีคอยส่งเสริ มสนั บสนุนให้มีการศึกษาคู ่คุณธรรม
การขาดบุคลากรผู้ สื บทอดองค์ความรู ้นั้ น เป็ นประเด็นปั ญหาหนึ่ งที่มาจากครอบครัวด้วย
เนื่องจากไม่ได้สร้ างความเป็ นลูกหลานที่มีความภาคภูมิใจในเกียรติยศและศักดิ์ ศรี ของความเป็ น
มนุษย์ หรื อตั้ งใจที่จะผลักดันให้ลูกไปได้ดี จากสังคมโลกกว้าง แต่ ย ังไม่ ได้สร้างภูมิต้านตานสิ่ งไม่ดี
จากสังคมที่ล้มเหลว ทําให้เยาวชนที่ ถูกผลักออกไปจากชุมชนเข้าใจว่าตนเองต้องปิ ดซ่อนตัวตนของ
ความเป็ นชนเผ่าถึงจะสามารถประสบผลสําเร็จตามที่ พ่อแม่คาดหวัง แต่เมื่อพื้นฐานทางวัฒนธรรม