Page 157 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 149 -
จะเงียบและเฉยๆกับพฤติกรรมหลอกเด็กนี้ ไม่ ใช่เรื่ องแปลกอะไรในสังคมแบบอิ้วเมี่ยน เพราะ
ก่อนแต่ งงานชายหญิงมีสิ ทธิเสรี ภาพในการเลือกคู่ครองของตนเอง เมื่ อชายพอใจหญิงคนไหนก็จะ
บอกพ่อแม่ให้ ขอทราบวันเดื อนปี เกิด หากดวงสมพงศ์กันก็ไปขอวางเครื่ องเงินเป็ นหลักฐานการจอง
หากหญิงพอใจชายที่มาวางเครื่ องเงินก็รั บไว้เกินเจ็ดวัน ชายนั้ นก็จะใช้สิ ทธิให้ ญาติผู ้ ใหญ่มาสู่ขอ
ไม่ว่าก่อนหรือหลังการขอผู กดวง หรื อก่อนวางเงิ นหรื อจนมีพิ ธีหมั้นกันแล้ว พิธีกรรม
เหล่ านี้ ไม่ ผูกมัดชายเลยแม้แต่ น้อย แต่กลับผูกมัดผู ้ หญิงอย่างสมบูรณ์แบบต้องระมัดระวังตัวอย่าให้
ชายคนอื่ นมาหาอีก แต่ชายที่เป็ นคนมาขอเทียบผูกดวง เมื่อได้รั บอนุญาตแล้ว ก็ได้ฐานะ(ประธาน)
เป็ นเจ้าของในใบบอกดวงของผู้ หญิง(กรรม) ตนเองจะไปเที่ยวหาผู้ หญิงคนนั้นหรื อเปลี่ยนใจไปหา
ผู ้ หญิงคนใหม่คืนละหนึ่ งคนก็ได้ ไม่ มีใครว่ าได้เลย ยิ่งกว่านั้ นถ้าได้ตกลงรั บหมั้ นแล้ว ผู้ ชายจะค้าง
บ้านของผู ้ หญิงบ้างก็ได้ หรือจะพาผู ้ หญิงกลับมานอนที่บ้านของตนเองก็ได้ ผู้หญิงจะมาอยู่ที่บ้าน
ของผู ้ ชายเป็ นเดื อนเลยก็ไม่ เป็ นไร การมาอยู ่ ด้วยกันนั้ นเป็ นเพียงเครื่ องสนองอารมณ์ผู ้ชายเท่านั้ น
เมื่อผู ้ ชายไม่พอใจก็พาผู ้หญิงส่ งกลับไปให้ พ่อแม่ของผู ้ หญิง การปฏิเสธก็ง่ายมากเพียงแค่แสดง
ความไม่สนใจและไม่จําต้องบอกกล่าวอะไรเลย เพียงแค่การเงียบหายไปเหมือนไม่เคยมีอะไร
เกิดขึ้ นเหมือนไม่เคยรู ้จักกัน กล่าวอย่างหยาบๆก็คือผู้ชายสามารถเอาเปรี ยบผู้หญิงได้ทุ กกรณี สังคม
อิ้วเมี่ยนเป็ นสั งคมที่ยกย่องเพศชายให้ใหญ่เกิ นจริงและดูไร้ความยุติ ธรรมกับผู้ หญิงอย่างมาก ถ้า
ผู ้ ชายคนไปไหนที่ มีเงินไปวางเป็ นค่าตัวของสาวคนที่ตนชอบหรือปรารถนาจะมี ความสัมพันธ์ ด้วย
แม้ไม่ได้รักเลยก็ ทําได้ เมื่อมีการปฎิ บัติประเพณี ไปทุกขั้นตอนแล้ว ผู้ชายเหมือนได้ล่ามโซ่ ผูกมัด
ผู ้ หญิงสาวคนนั้นไว้กลายเป็ นของตาย ใครที่จะรักเธอมากแค่ ไหนก็เป็ นได้แค่ความรู ้สึ กทางใจ ไม่
สามารถที่จะไปใช้ชี วิตร่วมกันได้อี กแล้ว แม้แต่ พ่อแม่ของผู ้ หญิงก็มาปลดพันธนาการนั้ นไม่ได้ ถ้า
ชายผู ้ นั้ นย ังคงต้องการทาสบําเรอต่อไป แต่หากมีการวางของหมั้นแล้วเงี ยบหายไปเกินกว่ าหนึ่ งปี
ผู ้ หญิงจะแสดงการปฏิเสธการหมั้ นนั้ นก็ได้แต่ ต้องจ่ายคืนสองเท่าของการได้รับให้แก่ผู ้ ชาย แต่ถ้า
ผู ้ ชายจะปฏิเสธการหมั้ นก็แค่ สละของหมั้ นหรือไถ่ของหมั้ นคืนก็เป็ นการเพียงพอ เมื่อมีผู ้ ชายคนอื่ น
ที่เขาสนใจตัวของผู ้ หญิงคนนั้ นสิ่งที่ต้องคิดในลําดับแรกก็คือการชดใช้ค่ าสินสอดที่มีคนอื่นวางไว้
ซึ่ งตนเองต้องวางทับไปกว่าสามเท่า ส่ วนที่หนึ่ งคือให้เป็ นค่าสิ นสอดที่ต้องจ่ายให้แก่ บิดามาดาร
ของผู ้ หญิงเป็ นค่านํ้านมไม่น้อยกว่าผู ้ ชายคนแรก ส่ วนที่เหลื อประมาณสองในสามนั้ นเป็ นการไถ่
สาวให้เป็ นอิสระจากผู ้ ชายคนก่ อน จึงเกิดบทเพลงในหมู ่วัยรุ ่ นทํานองว่า “Ndiangx Nzueic yaac
maiv taux yie zoux biauv, sieqv nzueic gau yaac maiv caux yie dorngc jaa.” มีความหมายว่ า “ไม้
งามก็หาใช้ยามที่ข้าฯจะสร้างบ้าน หญิงงามก็ใช่ ยามที่จะเธอแต่งงานกับข้าฯ” จารี ตประเพณี เรื่ อง
ความไม่เท่าเที ยมทางเพศสังคมอิ ้วเมี่ยนจึงเป็ นสั งคมเสรี ภาพทางเพศที่อัปลักษณ์ที่สุ ดในบรรดา
ชาวเขาเผ่าต่างๆ เมื่ อผู้ หญิงมีหน้าที่ต้องคอยสนองความต้องการของผู้ ชายที่ตนจะแต่งงานด้วยตั้ งแต่
แรกเริ่ มที่รู้จักกัน จนกระทั ่ งแต่งงานแล้วก็ต้องปรนนิ บัติ ต่อครอบครั วของสามีเยี่ยงทาสคนหนึ่ ง
กล่าวคือเธอต้องปรนนิ บัติรั บใช้การกินอยู ่ คนในบ้าน ต้องตืนก่อนนอนทีหลังและต้องคอยดูสี หน้า