Page 154 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 146 -
นายกร นายกรวิ่งหนีไปแล้วนายเกาฮิวย ังไม่พอใจจึงใช้เท้าถีบรถมอเตอร์ ไซด์ของนายกรล้มไป และ
ยืนรอให้นายกรมาเอารถ เพื่อที่ตนเองจะต่อยกับนายกรให้ได้ นายกรจึงโกรธแค้นนายซันที่ ไป
กล่าวหาตนเองว่าได้เป็ นใหญ่เหนือคนบ้านผาลั้ งล่าง ทั้งๆที่ตนเองไม่ได้พูด มีนายเลย์เป็ นพยานได้
ว่าตนเองไม่เคยพูด นายเลย์ซึ่ งเป็ นญาติของนายกรก็ บอกว่าไม่เคยได้ยินเหมือนกัน นายซันกล่าวว่า
นายเลย์จะได้ยินได้อย่างไรในเมื่อนายกรมาเล่าให้ตนเองฟังแค่คนเดียว นายกรกับนายซันจึง
กลายเป็ นคู่อริ กันมักจะมีปากเสี ยงอยู่บ่อยๆ ส่ วนนายกรเรื่ องที่ถู กต่อยนั้ นไม่ได้ใส่ ใจแล้ว แต่จะเอา
ค่าเสี ยหายที่รถถูกถี บล้มมี ค่าอะไหล่หลายชิ้นที่ ต้องไปเปลี่ยนและตนเองได้เคาะพ่นสีใหม่ ใช้
จ่ายเงินไปประมาณ 5,000 บาท ตนเองต้องการให้นายเกาฮิวจ่ายให้ กับตนเอง จึงได้นําเรื่ องนี้ ไป
หารื อกับประธานเยาวชนว่าตนเองจะเรี ยกเอาค่าเสี ยกับนายเกาฮิวที่ทําให้รถตนเองเสียหาย ประธาน
เยาวชนก็เชื่อว่านายกรพูดว่าเขาเป็ นใหญ่กว่าคนบ้านผาลั้ งล่าง จึงไม่ ยอมให้นายเกาฮิวจ่ ายค่าเสียหาย
แต่ กลับให้นายกรกล่าวขอโทษที่พูดจากเกินเลยกับคนบ้านผาลั้งล่ าง ถ้าไม่อย่างตนเองจะเอาเรื่อง
นายกรด้วย นายกรไม่อาจยอมรั บว่าตนเองได้พูดจาเช่นนั้ นจึงคิดว่าจะหาทางร้ องเรียนไปย ังผู้นํา
ชุ มชน ก่อนที่จะไปหาผู้ นําชุมชนนั้ นเรื่องนี้ เป็ นเรื่องของเยาวชนจึงไปพบประธานเยาวชนอิ้วเมี่ ยน
(ตําบลห้วยชมภู) ขอให้ช่วยไกล่ เกลี่ยเรื่ องนี้ ประธานเยาวชนอิ้วเมี่ยน ก็ รับฟั งและเรี ยกให้คู ้กรณีทุก
ฝ่ ายมาหารื อ ทางฝ่ ายนายกรซึ่ งมีนายเลย์เป็ นพยานยืนย ันว่าตนเองไม่ ได้พูดเช่ นนั้นและรถของ
ตนเองที่ถูกถี บล้มไปนั้นเสี ยมากจริ งๆ ถึงขนาดต้องซ่ อมและซื้ ออะไหล่หมดไปเยอะกว่าห้าพันบาท
ตนเองจะเรียกค่ าเสียหาย 3,000 บาท ส่ วนนายเกาฮิวได้อ้างว่ านายซันเป็ นคนบอกตนเอง บังอาจ
กล่าวว่าคนผาลั้ งล่างอย่างพวกตนเป็ นลูกน้องของนายกรหมดแล้วและยิ่งกว่านั้ นตอนที่ ต่อยกับคน
พื้นราบนายกรย ังไม่อยู่ในเหตุการณ์เลย ตนเองรับไม่ได้ที่ นายกรไปกล่าวตนเองถู กนายกรต่อยและ
พ่ายแพ้ให้แก่ พวกของนายกร ถ้าจะให้แน่ใจว่ าพวกของตนไม่ได้แพ้ก็มาต่อยกันใหม่ได้ทุกเมื่อ ส่วน
เรื่ องที่ ว่ารถเสี ยหายเพราะถูกตนเองถีบล้มนั้ นตนเองว่าสมควรแล้ว เพราะนายกรพูดจาไม่ดี มาตลอด
และเป็ นคนที่ไม่ ยอมรับความจริง ใครๆก็รู้ ว่านายกรชอบชั กศึกเข้าหมู่บ้าน ไปที่ไหนก็มีเรื่ อง
กลับมาทุกที เมื่ อเรียกนายซั นมาเป็ นพยาน นายซันก็ยืนย ันว่านายกรนั้ นได้พูดจริ งๆตนเองสาบาน
ได้ ต่างฝ่ ายต่ างย ันย ันในคําพูดของตนเองว่าตนเองไม่ได้กล่าวเกิ นจริง ส่ วนรถนั้นนายเกาฮิ วบอกว่า
รถในสภาพนั้ นล้มลงแล้วต้องซ่ อมห้าพันบาทตนเองไม่เชื่ อ อย่างมากก็แค่ห้าร้อย ถึงเสี ยจริงๆ
ตนเองก็จะไม่จ่ายเพราะตนเองไม่ใช่ ฝ่ ายผิด
การสอบถามเรื่ องราวความเป็ นมาต้องสิ้นสุ ดลงเมื่อใช้เวลาผ่านไปประมาณ 4 ชั ่วโมง
เนื่องจากย ังอยู่ ในช่ วงงานศพต้องไปช่วยเหลืองานที่ค้างอยู่ ประธานเยาวชนอิ้วเมี่ยนได้แนะนําให้
ทุกฝ่ ายพูดความจริ งและยอมรับผิดในส่วนของตนเอง ความรั บผิดนั้ นไม่ใช่ว่าต้องจ่ายให้ทั้ งหมดแค่
เล็กน้อยตามสมควรก็พอ และเรื่ องนี้ ถ้านายกรยอมรับว่าได้พูดจาเกิ นจริงและยอมขอโทษเสี ยเรื่ องก็
จะง่ ายขึ้ น เยาวชนที่หมู่บ้านผาลั้งล่ างก็จะให้อภัย ส่ วนค่าเสี ยหายเกี่ยวกับรถนั้นดูสภาพของรถแล้ว
การซ่อมเพราะถู กถีบล้มไม่น่าจะแพงถึงสามพัน เพราะรถมี สภาพที่เก่าและเป็ นรถที่ใช้กันในบน