Page 141 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

- 133 -
บ่อยครั้ ง ชาวบ้านที่ไม่พอใจกับพฤติกรรมดังกล่าวได้ร่ วมกันกดดันให้ผู ้ บุกรุ กสละการครอบครอง
ที่ดิ นของชุมชน แต่ ผู ้ ที่บุกรุ กนั้ นได้อ้างเหตุ ผลว่าก่อนหน้านั้ นไม่มีกติกาว่าห้ามทํากินในแหล่ งต้น
นํ้า ทางสภาที่ปรึ กษาอาวุโสบ้านผาลั้ งยืนย ันว่ากติ กาห้ามการบุกรุ กตัดไม้และทําประโยชน์ในพื้นที่
แหล่งต้นนํ้ าของชุ มชนนั้ นมีมานานแล้ว โดยได้เคยมีการปรับเงินกับผู้ ที่ลักลอบตัดฟื นในบริ เวณ
ดังกล่าวด้วย
ต่ อมามีการประชุมหารื อร่ วมกันระหว่างแกนนําชุมชนร่ วมกับ คณะกรรมการจัดการ
ทรั พยากรธรรมชาติและสิ ่งแวดล้อม และสภาที่ปรึ กษาอาวุโสบ้านผาลั้งถึงเรื่ องการวางแผนรูปแบบ
กิจกรรมในโครงการแผนพิทักษ์สิ่ งแวดล้อมป่ าต้นนํ้ าชุมชนบ้านผาลั้ งที่กลุ ่มเยาวชนอิ้วเมี่ยนเสนอ
ขึ้นมา ที่ ประชุมมี มติให้ดําเนินการปั กปั นแนวเขตระหว่างที่ดินของอุ ทยานแห่งชาติกับที่ดินของ
ชุ มชนทํากินและที่ ดินหากินให้ชัดเจน จากนั้นจะดําเนินกิจกรรมการปลูกป่ าและสร้างฝายต่อไป
(รายละเอียดปรากฏในบันทึกการประชุ มร่ วมระหว่างคณะกรรมการจัดการทรั พยากรธรรมชาติและ
สิ ่ งแวดล้อมป่ าชุมชนบ้านผาลั้ ง วันที่ 2 มีนาคม 2551,ในภาคผนวก) จากนั้นได้นําข้อสรุ ปไปขอมติ
จากที่ประชุมหมู่บ้านในวันที่ 9 มีนาคม 2550 (รายละเอี ยดปรากฏในบันทึ กการประชุ มหมู่ ที่ 4 วันที่
9 มี นาคม 2551 โปรดดูภาคผนวก บันทึกการประฃุ ม ฉบับที่ 3) มีข้อสรุ ปหลายประการที่ชุมชนให้
การรับรองแล้ว แต่ติ ดประเด็นเรื่องแนวแบ่งเขตระหว่างชุมชนบ้านผาลั้งและชุ มบ้านแสนต่อซึ่ งเป็ น
ชุ มชนบริ วารที่ไม่สามารถตกลงกันได้ เนื่ องชาวบ้านผาลั้ งบอกว่าที่ดิ นในเขตหมู่ที่ 4 นั้ นเป็ นพื้นทํา
กินของชาวอิ ้วเมี่ยนทั้ งหมด ที่แบ่งให้ไปแล้วก็มากพอแล้วจะไม่แบ่งให้อีก เมื่อตกลงกันไม่ได้ที่
ประชุมก็ได้ตกลงให้จัดประชุมประชาคมเพื่ อนําเข้าที่ประชุมประชาคมลงมติแบ่ งปันแนวเขตและ
ประกาศกติกาชุ มชน ให้ทุ กคนต้องทําตามกติกาของชุมชนนี้ เมื่ออาศัยอยู่ภายในอาณาเขตหมู่บ้าน
ผาลั้ง จึ งได้กําหนดนัดเอาวันที่ 9 เมษายน 2551 เป็ นวันประชุ มประชาคมหมู่ที่ 4, ในวันประชุม
ดังกล่าวได้มีการนําเสนอข้อบัญญัติ ชุมชนต่อที่ ประชุมให้รับรองด้วย ปรากฏว่าข้อบัญญัติดังกล่าวมี
เนื้อหาที่ ยาวและยากแก่การปฏิ บัติของสมาชิ กในชุมชน(ข้อบัญญัติ ชุมชนว่ าด้วยป่ าชุมชนบ้านผาลั้ ง)
ทางเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติกล่าวว่าชุมชนไม่มีอํานาจทําได้ ไม่ มีกฎหมายให้อํานาจไว้ ชุมชนทํา
เองไม่ได้ มีแต่ หน่ วยงานและเจ้าหน้าที่ของรั ฐเท่านั้นที่ ทําได้ ให้ประชาชนที่ มีใจรักสิ่ งแวดล้อม
มาร่ วมมือกับอุทยานแห่งชาติ วางกติกาชาวบ้านร่วมกับอุ ทยานแห่งชาติ เวลาจะดําเนินคดีกับคนทํา
ผิดชาวบ้านไม่ต้องดําเนิ นการด้วยตนเอง ให้ใช้เจ้าหน้าที่ของรัฐเป็ นผู้ดําเนิ นการให้ (รายละเอี ยด
ปรากฏในบันทึ กการประชุมหมู่ที่ 4 วันที่ 9 มีนาคม 2551,ในภาคผนวก 1. ฉบับที่ 3 ) หลังจากนั้ น
ตัวแทนคณะกรรมการทรัพย์ฯ ได้ร่ วมกับแกนนําชุมชนและแกนเยาวชนได้ช่ วยยกร่างข้อบัญญัติ
ชุ มชนว่าด้วย องค์กรทรั พยากรธรรมชาติและสิ ่งแวดล้อมบ้านผาลั้งให้มีการเปิ ดพื้นที่ การใช้
ทรั พยากรธรรมชาติที่ เพิ่มความยืดหยุ่นมากขึ้ น (รายละเอียดปรากฏในร่ างข้อบัญญัติ ชุมชนว่ าด้วย
องค์กรทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่ งแวดล้อมบ้านผาลั้ ง, ดูภาคผนวก 3.) เมื่อวันที่ 9 มิถุ นายน 2551
ทางอุทยานแห่งชาติ และองค์การบริ หารส่วนตําบลห้วยชมภู ได้จัดประชุ มอบรมการอ่านแผนที่และ