องอาจ อิ
นทนิ
เวศ การทบทวนวรรณกรรม /
30
ได้
ยกยอขึ
้
นครู
สวยดอกหมากปู
ต้
มไก่
อู
กั
บเหล้
า
สาดผื
นหมอนหน่
วย
เครื
อกล้
วยเครื
อป้
าว
ยกขึ
้
นใส่
เกล้
า
ยอวาน
.....
.....
.....
แล้
วก็
จั
กเจิ
ยครู
ยกมื
อกราบน้
อม
เจิ
ญครู
แวดล้
อม
มาช่
วยป้
องกั๋
น
เชิ
ญเอาครู
เก๊
า
มาเป็
นเจ้
าประธาน
เจ้
าแสนต๋
าดํ
า
กั
บเจ้
าคํ
าต๋
าห้
อย
มาจ่
วยแป๋
งจิ
ต
มาจ่
วยแป๋
งใจ๋
จ่
วยเก็
บกํ
าซอไหล
อย่
างกั
บฝ๋
ายนํ
้
าย้
อย
.....
.....
จากการค้
นคว้
าด้
านเอกสารที่
เกี่
ยวข้
องกั
บประวั
ติ
ความเป็
นมาของการขั
บซอพื
้
นเมื
อง จาก
หลั
กฐานที่
ปรากฏในบทเทศน์
ล้
านนา ซึ
่
งเป็
นบทที่
เกิ
ดขึ
้
นมาตั
้
งแต่
ช่
วงตั
้
งเมื
องเชี
ยงใหม่
ในพุ
ทธ
ศตวรรษที่
18 และการสั
มภาษณ์
จึ
งน่
าจะสั
นนิ
ษฐานได้
ว่
า การขั
บซอในล้
านนานั
้
น น่
าจะกํ
าเนิ
ด
ขึ
้
นมาก่
อนการสร้
างเมื
องเชี
ยงใหม่
ในปี
พ.ศ.1839
เครื่
องดนตรี
บรรเลงประกอบการขั
บซอ
กลุ
่
มเครื่
องดนตรี
ที่
ใช้
บรรเลงนํ
าทํ
านองในการขั
บซอ คื
อ ปี่
ชุ
ม หรื
อ ปี่
จุ
ม วงปี่
ชุ
ม หรื
อ วงปี่
จุ
ม คื
อ ชื่
อของปี่
ที่
เป่
ารวมกั
นเป็
นชุ
ด ที่
เรี
ยกชื่
ออย่
างนี
้
เพราะคํ
าว่
า "ชุ
ม" ออกเสี
ยงล้
านนาว่
า
“
จุ
ม
”
หมายถึ
ง มาชุ
มนุ
มกั
นเป็
นชุ
ด คื
อประกอบไปด้
วยปี่
ตั
้
งแต่
3 เลาขึ
้
นไป ถ้
าแบ่
งตามขนาดก็
ได้
แก่
ปี่
แม่
ปี่
กลาง ปี่
ก้
อย ปี่
เล็
ก และปี่
ตั
ด โดยที่
ปี่
แม่
มี
ขนาดใหญ่
และยาวที่
สุ
ด ปี่
กลาง ปี่
ก้
อย ปี่
เล็
ก และปี่
ตั
ด มี
ขนาดเล็
กและสั
้
นลงมาตามลํ
าดั
บ และระดั
บเสี
ยงที่
ได้
นั
้
น ปี่
แม่
จะมี
เสี
ยงตํ
่
าที่
สุ
ด และปี่
ถั
ดไปมี
ช่
วงเสี
ยงสู
งขึ
้
นตามลํ
าดั
บ
ปี่
เป็
นเครื่
องลมไม้
ประเภทลิ
้
นอิ
สระ ทํ
าด้
วยไม้
ลวกตั
ดเป็
นท่
อนๆ โดยปี่
กลาง มี
ความยาว
67 ซม. ปี่
ก้
อย 50.6 ซม. และปี่
เล็
ก 35 ซม. โดยประมาณ ความกว้
างของปี่
นั
้
นขึ
้
นอยู
่
กั
บช่
างปี่
ในการ
เลื
อกใช้
หากปี่
มี
ความกว้
างมากให้
เสี
ยงทุ
้
ม หากมี
ความกว้
างน้
อยจะให้
เสี
ยงที่
เล็
กแหลม ความกว้
าง
ของปี่
โดยประมาณอยู
่
ที่
1.5-2.2 ซม. ลั
กษณะของปี่
จุ ่
มนั
้
น ปลายด้
นหนึ
่
งเก็
บข้
อไว้
อี
กด้
านหนึ
่
งจะ
เปิ
ดให้
กลวง ปลายด้
านที่
มี
ข้
อ เจาะรู
สี่
เหลี่
ยมเล็
กๆ เพื่
อปิ
ดด้
วยลิ
้
นโลหะผสมประเภททองเหลื
อง
บริ
เวณลํ
าตั
วของปี่
จะเจาะรู
นิ
้
ว เรี
ยงกั
น
7
รู