บั
ณฑิ
ตวิ
ทยาลั
ย มหาวิ
ทยาลั
ยมหิ
ดล ศศ.ม. (ดนตรี
) /
237
เครื่
องดนตรี
ที่
ใช้
บรรเลงประกอบการขั
บ เขตที่
1 ได้
แก่
วงปี่
และซึ
ง
เครื่
องดนตรี
ที่
ใช้
บรรเลงประกอบการขั
บ เขตที่
2 ได้
แก่
สะล้
อ และซึ
ง
เครื่
องดนตรี
ที่
ใช้
บรรเลงประกอบการขั
บ เขตที่
3 ซึ
่
งเรี
ยกเป็
นภาษาถิ ่
นว่
า
“
เฮ็
ดความ
”
ได้
แก่
ตะยอ แอ็
คคอร์
เดี
ยน แบนโจ กลองชุ
ดแบบพม่
า และเครื่
องประกอบจั
งหวะ ส่
วนทํ
านองที่
ใช้
ในแต่
ละเขต มี
มากมายหลายทํ
านอง แต่
ใกล้
เคี
ยงกั
น ที่
มี
มากที่
สุ
ดได้
แก่
เขตที่
1 เพราะได้
รั
บอิ
ทธิ
พล
มาจากราชสํ
านั
กสยาม แต่
ที
มี
น้
อยที
มี
น้
อยที่
สุ
ด ได้
แก่
เขตที่
3 เพราะได้
รั
บมาจากประเทศเพื่
อนบ้
าน
คื
อ สหภาพพม่
า
จากการจั
ดแบ่
งเขตพื
้
นที่
ทางวั
ฒนธรรมของ ธี
รยุ
ทธ ยวงศรี
สามารถสรุ
ปได้
ว่
า การขั
บซอ
พื
้
นเมื
องของจั
งหวั
ดเชี
ยงราย เป็
นการขั
บซอที่
จั
ดอยู
่
ในกลุ
่
มซอทางเชี
ยงใหม่
เพราะการขั
บซอทาง
จั
งหวั
ดเชี
ยงรายนั
้
นช่
างซอ จะฟั
งและยึ
ดเอาระดั
บเสี
ยงของเสี
ยงปี่
เป็
นหลั
กในการขั
บซอแต่
ละ
ทํ
านอง
ในเรื่
องเนื
้
อหาของบทซอ
สร้
อยสุ
ดา ภิ
ราษร ได้
ศึ
กษาเรื่
อง การวิ
เคราะห์
บทซอของพ่
อครู
ศรี
ทวน สอนน้
อย กล่
าวถึ
งเรื่
อง การจํ
าแนกประเภทเนื
้
อหาของซอ บทซอประเภทสร้
างสรรค์
มาก
ที่
สุ
ดและน้
อยที่
สุ
ด โดยวิ
เคราะห์
บทซอของพ่
อครู
ศรี
ทวน สอนน้
อย ทั
้
งหมด
76
เรื่
อง สามารถ
จํ
าแนกแบ่
งตามประเภทเนื
้
อหา ได้
ทั
้
งหมด
12
ประเภท ดั
งนี
้
1) ประเภทคํ
าสอนและหลั
กธรรมทาง
พุ
ทธศาสนา พุ
ทธชาดก และความเชื่
อแบบพุ
ทธ รวม
15
เรื่
อง 2) ประเภทตลกเฮฮา ชิ
งไหวชิ
งพริ
บ
แฝงด้
วยสาระความรู
้
จํ
านวน
14
เรื่
อง 3) ประเภทประเพณี
วั
ฒนธรรม และวิ
ถี
ชี
วิ
ต จํ
านวน
13
เรื่
อง
4) ประเภทค่
านิ
ยมต่
างๆ ของสั
งคม จํ
านวน
7
เรื่
อง 5) ประเภทจงรั
กภั
กดี
ต่
อสถาบั
นพระมหากษั
ตริ
ย์
จํ
านวน
6
เรื่
อง 6) ประเภทการเมื
อง 7) ประเภทตั
กเตื
อนสั
่
งสอนในแนวการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตที่
ดี
จํ
านวน
5
เรื่
อง 8) ซอประเภท ปั
ญหาสั
งคม และประเภทธรรมชาติ
และสิ
่
งแวดล้
อม จํ
านวน
3
เรื่
องเท่
ากั
น 9)
ประเภทตํ
านานพื
้
นบ้
านพื
้
นเมื
อง จํ
านวน
2
เรื่
อง 10) ประเภทเศรษฐกิ
จ 11) ประเภทปรากฏการณ์
ทางวิ
ทยาศาสตร์
และ 12) ประเภทเทคโนโลยี
จํ
านวน
1
เรื่
องเท่
ากั
น
ในการนี
้
ผู
้
วิ
จั
ยมี
ความคิ
ดเห็
นสอดคล้
องกั
บสร้
อยสุ
ดา ภิ
ราษร แต่
ได้
แบ่
งหมวดหมู
่
ด้
าน
เนื
้
อหาของบทซอ ตามการเก็
บข้
อมู
ลภาคสนาม พบว่
าบทซอที่
ช่
างซอในจั
งหวั
ดเชี
ยงราย นิ
ยมนํ
ามา
แสดงส่
วนใหญ่
จะเป็
นเรื่
องที่
เกี่
ยวข้
องกั
บ
1)
ประเภทหลั
กธรรมคํ
าสอนพระพุ
ทธศาสนา
2)
ประเภทเทศกาล ประเพณี
และวั
ฒนธรรม
3)
ประเภทตลกขบขั
น ชิ
งไหวพริ
บ แฝงสาระและความรู
้
4)
ประเภทให้
แง่
คิ
ด แฝงอุ
ทาหรณ์
5)
ประเภทเทิ
ดทู
นสถาบั
นพระมหากษั
ตริ
ย์
และ
6)
ประเภท
ถ่
ายทอดความรู
้
สึ
กถึ
งสภาพสั
งคม บ้
านเมื
อง เป็
นต้
น
ด้
านกิ
จกรรมทางวั
ฒนธรรมที่
เกี่
ยวข้
องกั
บการสร้
างสรรค์
กิ
จกรรมที่
ถื
อเป็
นการสร้
างสรรค์
และประยุ
กต์
ใช้
เข้
ามาร่
วมกั
บการแสดงการขั
บซอ คื
อ การฟ้
อนรํ
า จะการศึ
กษางานในภาคสนาม