บั
ณฑิ
ตวิ
ทยาลั
ย มหาวิ
ทยาลั
ยมหิ
ดล ศศ.ม. (ดนตรี
) /
213
รู
ปแบบฉั
นทลั
กษณ์
ของทํ
านองละม้
าย
จากฉั
นทลั
กษณ์
ของทํ
านองละม้
าย ที่
ผู
้
วิ
จั
ยได้
วิ
เคราะห์
ความสั
มผั
สของคํ
าจากบทประพั
นธ์
ของพ่
อครู
ศรี
ทวน สอนน้
อย จะเห็
นได้
ว่
า
ท่
อน
A
คํ
าสุ
ดท้
ายของประโยคแรกจะสั
มผั
สกั
บคํ
าที่
4
ในประโยคที่
หลั
ง
การเชื่
อมต่
อแต่
ละวรรคใช้
สั
มผั
สในคํ
าสุ
ดท้
ายของประโยคเป็
นคํ
าเชื่
อมสั
มผั
ส และการเชื่
อมต่
อท่
อนจะใช้
สั
มผั
สใน
ตั
วสุ
ดท้
ายของประโยคเป็
นตั
วเชื่
อมสั
มผั
สเช่
นกั
น ซึ
่
งมี
ความเหมื
อนกั
บทํ
านองจะปุ
จากการวิ
เคราะห์
ด้
านฉั
นทลั
กษณ์
การประพั
นธ์
บทซอของพ่
อครู
ศรี
ทวน สอนน้
อยข้
างต้
นทํ
า
ให้
ทราบถึ
งรู
ปแบบการใช้
สั
มผั
สคํ
าในการประพั
นธ์
เครื
อซออั
นเป็
นอั
ตลั
กษณ์
ของพ่
อครู
ศรี
ทวน
สอนน้
อย จั
งหวั
ดเชี
ยงราย
ท่
อน
A
ท่
อน
B