Page 215 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

องอาจ อินทนิเวศ ลักษณะเฉพาะทางทํานองการขับซอ / 194
จากตัวอย่างที่ 5.109 เป็ นทํานองในท่อน B ทํานองละม้าย ของช่างซอชาย จากเสี ยงหลัก
ของแนวทํานอง ในประโยคที่ 3 จากระดับเสี ยงการขับซอ สามารถแทนค่าเป็ นสัญลักษณ์ตัวเลข ได้
ดังนี้ คื อ 3/1/-2/3/2/3/-3/-2/3/3/2/1/1/-3/-3/-1/1 เป็ นต้น ส่วนเสี ยงหลักของเสียงแม่กระด้าง มี
โน้ตที่ ปรากฏ แทนค่ าเป็ นสัญลักษณ์ตัวเลข ได้ดังนี้ คื อ 2/1/5/5/3/5/5/5/4/2/4/1/1/-3/-3/-1/1
เป็ นต้น แสดงทิศทางการดําเนินทํานองเป็ นแผนภูมิได้ดังนี้
-4
-3
-2
-1
0
1
2
3
4
5
6
1 3 5 7 9 11 13 15 17 19
ชุ ดข้อมู ล1
ชุ ดข้อมู ล2
แผนภูมิที่ 5.62 แสดงทิศทางการดําเนินทํานองละม้าย ท่อน B ชาย ประโยคที่ 3
จากแผนภู มิที่ 5.62 เป็ นการเคลื่ อนที่ของทํานองการขับซอกับทํานองปี่ จุม ผลการวิ เคราะห์
พบว่ า วรรคที่ 5 มีระยะห่างคู ่ M2-P1-m7-m3-M2 และ m3 เป็ นตัวเชื่อมเข้าวรรคที่ 6 วรรคที่ 6 มี
ระยะห่างคู่ P8-m7-m2-M2-m3-P1-P1-P1-P1-P1 และ P1 เป็ นตัวส่ งจบประโยค
เห็ นได้ว่า ประโยคที่ 3 ซึ่ งเป็ นประโยคสุ ดท้ายของท่อน ในวรรคที่ 5 มีระยะห่างของเสี ยง
ขั้ นคู่ m3 เป็ นจุดเชื่ อมวรรคที่ 6 ส่วนในวรรคที่ 6 ซึ่ งเป็ นวรรคสุดท้ายของท่อนทํานอง มีระยะห่ าง
ของเสี ยงคู่ที่พบมากที่สุ ดคือ คู่ P1และใช้เป็ นจุดลงจบของทํานอง
6) การประดับทํ านอง
จากการวิเคราะห์ แนวทํานองการขับซอในทํานองละม้าย พบว่าช่างซอมี การใช้เทคนิคใน
การประดับทํานองที่เกิ ดขึ้ นในระดับเสี ยง หรื อที่เรียกว่ า “เม็ดพราย ” หลากหลายชนิ ด โดยผู้วิจัย
สามารถรวบรวมลักษณะของการประดับทํานองชนิดต่ างๆ โดยจําแนกเป็ นประเภทของเทคนิ คใน
การประดับทํานองการขับซอของช่ างซอชายและหญิง สามารถจําแนกออกเป็ นเทคนิคได้ดังนี้
M2
จุดเชื่อมวรรค คู ่ m3
จุดลงจบท่อน P1