Page 97 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

77
มาตรา 4 เกวียนต้องมีขนาดระหว่างล้อทั้ ง 2 ล้อเท่ากันทั้ งสิ้ น คือวัดแต่ ล้อข้างหนึ่ งถึ งล้ออีกข้างหนึ่ ง
เมื่อดุ มชิดกับปะแหรกแล้ว ต้องให้ ได้ 1 เมตร 45 เซ็ นติเมตร เป็ นส่ วนกว้างของเรื อนเกวียน แต่ส่ วน ยาวและ
ส่ วนอื่นๆ ของเกวียนนั้ นไม่จํากัด สุ ดแต่ผู ้ ทําจะให้ยาวเหมาะแก่ การใช้สัตว์พาหนะชนิดใดก็ได้ แต่เพื่อที่จะให้
เข้าใจง่ายในการกําหนดขนาดเกวียน ดังได้กล่ าวมาแล้วในมาตรานี้ ให้ผู ้ บัญชาการปกครองท้องที่ทําตัวอย่าง
เกวียนขึ้ นไว้ย ังที่ว่าการเล่มหนึ่ ง ห้ามมิให้ ผู ้ หนึ่ งผู้ใดทําเกวียนหรื อใช้ เกวียนซึ่ งมีขนาดระหว่างล้อทั้ ง 2 ล้อผิด
กับตัวอย่างและขนาดที่ ได้กําหนด ไว้ในมาตรานี้ เป็ นอันขาด เว้นแต่เกวี ยนบางเล่มที่มีอยู่แล้วก่อนวันใช้
พระราชบัญญัตินี้ ซึ่ งผู ้ ว่าราชการเมืองผู ้ ปกครองท้องที่จะได้ผ่ อนเวลาให้ แก้ไขเปลี่ยนแปลงตามความในมาตรา 5
มาตรา 5 เมื่อได้ประกาศให้ ใช้พระราชบัญญัตินี้ แล้ว ถ้าปรากฏว่าผู ้ ใด มี เกวียนอันผิดขนาดตามที่ได้
กล่าวไว้ในมาตรา 4 ก็ให้ผู ้นั้ นแก้ไขเปลี่ ยนแปลง เกวียนของตนเสี ย ให้ถูกต้ องตามความประสงค์ของ
พระราชบัญญัติ นี้ ภายในเวลา ที่ผู ้ ว่าราชการเมืองผู้ ปกครองท้องที่จะได้กําหนดผ่อนผันให้ตามสมควร และให้
ผู ้ ว่าราชการเมืองผู ้ ปกครองท้องที่ออกใบอนุ ญาตให้ใช้ได้ชั่วคราวไว้เป็ นสําคัญแขวงเมืองใดมีกําหนดเวลาผ่อน
ผันให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงเท่าใด ให้ผู ้ ว่าราชการ เมื อง ผู ้ ปกครองท้องที่เมืองนั้ นประกาศให้ราษฎรทราบทั่วกัน
และให้เสนาบดี ผู ้ ปกครองท้องที่ลงประกาศกําหนดเวลาในหนั งสือราชกิ จจานุ เบกษาด้วย ถ้าพ้น กําหนดนั้ นไป
ต้องถือว่าผู ้ ที่มีเกวียนขนาดระหว่ างล้อ 2 ล้อ ผิดจากขนาดที่ ว่าไว้ ในมาตรา 4 นั้ นมีความผิด
ว่าด้วยการจดทะเบียนเกวียน
มาตรา 6 บรรดาเกวียนทั้ งปวง แม้เจ้าของจะใช้หรื อมิใช้ก็ตาม เมื่ อย ังปรากฏเป็ นรู ปเกวียนอยู่แล้ว
เจ้าของเกวียนจะต้องนํามาจดทะเบี ยน และให้เจ้าพนักงานทําเครื่ องหมายสํ าหรับเกวี ยน ณ ที่ที่ผู ้ว่าราชการ
เมื องจะได้ออกประกาศกําหนดท้องที่ที่ จะจดทะเบียนให้ทราบทั่วกัน และให้ กําหนด ในที่ ซึ่ งจะเป็ นการ
สะดวกที่สุ ดสําหรับประชาชน อย่าต้องให้ เดินทางไกลเสี ย เวลาทํามาหากิน ทั้ งให้เจ้าพนักงานทําการจด
ทะเบียนโดยรวดเร็วที่สุ ด เพื่อ มิให้เปลืองเวลาของเจ้าของเกวียนเกินกว่าเหตุ ด้วย เกวียนที่ เจ้าพนักงาน ได้จด
ทะเบียนทําเครื่องหมายแล้วจึ งจะใช้ได้โดยชอบด้วยพระราชบัญญัติ นี้ เว้นแต่เกวียนบางเล่ มที่ผู ้ ว่าราชการ
เมืองผู ้ ปกครองท้องที่จะผ่อนผันออก ใบอนุ ญาตให้ใช้ได้ชั่วคราวในระหว่างแก้ไขเปลี่ ยนแปลงตามความใน
มาตรา 5 นั้ น
มาตรา 7 การจดทะเบี ยนนั้ น เจ้าพนักงานต้องจดข้อความต่ าง ๆ ลงในสมุดทะเบียน และใน
ใบอนุ ญาตออกให้แก่ เจ้าของเกวียนเป็ นสําคัญ อย่างหนึ่ ง กับต้องทําเครื่ องหมายประจําที่ตัวเกวียนให้ตรงกับ
สําคัญที่หมายใน ใบอนุ ญาตอีกอย่างหนึ่ งด้วย จึงจะนับว่าเป็ นอันถูกต้องชอบด้วยพระราชบัญญัตินี้ ใน
การจดทะเบียนนี้ ห้ามมิให้ เรี ยกเงินอย่ างใด ๆ จากเจ้าของเกวียนเป็ น อันขาด
ว่าด้วยโทษ
มาตรา 8 ผู้ใดทําเกวียน หรื อใช้เกวียน หรื อมี เกวียนที่ผิ ดขนาด ดังที่ ได้กล่าวไว้ในมาตรา 4 และ
มาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัตินี้ ก็ดี และ เจ้าของเกวียนหรื อผู ้ ใช้เกวียนที่ ไม่จดทะเบียนตามความในมาตรา 6
แห่ ง พระราชบัญญัติ นี้ ก็ดี ผู ้ นั้ นมีความผิดต้องระวางโทษปรับครั้ งหนึ่ งเป็ นเงิน ไม่เกิน 20 บาท