บทที่
1
บทนํ
า
ความเป็
นมาและความสํ
าคั
ญของปั
ญหา
ปั
จจุ
บั
นการคมนาคมขนส่
งได้
เจริ
ญก้
าวหน้
าไปอย่
างมากไม่
ว่
าจะเป็
นทางบก หรื
อทางนํ
้
า
รวมทั
้
งทางอากาศก็
ตาม อี
กทั
้
งการสื่
อสารก็
สามารถติ
ดต่
อกั
นได้
อย่
างรวดเร็
วสะดวกสบาย บุ
คคลที่
อยู
่
กั
นคนละซี
กโลกก็
สามารถพู
ดคุ
ยติ
ดต่
อกั
นได้
การเดิ
นทางก็
ใช้
เวลาสั
้
นลงมาก เช่
น การเดิ
นทาง
จากกรุ
งเทพฯมาจั
งหวั
ดเชี
ยงใหม่
หากมาทางเครื่
องบิ
นก็
ใช้
เวลาในการเดิ
นทางประมาณ 1 ชั ่
วโมง
เท่
านั
้
น ในขณะที่
ถ้
ามาทางรถยนต์
หรื
อรถไฟ ก็
ใช้
เวลาประมาณ 9 ถึ
ง 11 ชั ่
วโมง ซึ
่
งถ้
าเป็
นใน
สมั
ยก่
อนต้
องใช้
เวลาในการเดิ
นทางเป็
นเดื
อน อี
กทั
้
งต้
องเดิ
นทางทางนํ
้
าโดยใช้
เรื
อ และทางบกโดย
ใช้
เกวี
ยนในการเดิ
นทาง
เมื่
อกล่
าวถึ
งเกวี
ยนซึ
่
งเป็
นพาหนะหลั
กที่
ใช้
ในการเดิ
นทางทางบกในสมั
ยก่
อนซึ
่
งแม้
ปั
จจุ
บั
นก็
ย ั
งสามารถพบเห็
นได้
ในพื
้
นที่
ชนบทที่
ห่
างไกล ดั
งที่
คณะผู
้
วิ
จั
ยได้
พบเห็
นการใช้
เกวี
ยนบรรทุ
กของที่
อํ
าเภอเชี
ยงม่
วน จั
งหวั
ดพะเยา หรื
อที่
บ้
านเปี
ยงหลวง อํ
าเภอไชยปราการ จั
งหวั
ดเชี
ยงใหม่
เป็
นต้
น จึ
ง
เห็
นได้
ว่
าเกวี
ยนเป็
นพาหนะที่
ไม่
ได้
ใช้
ในการเดิ
นทางเท่
านั
้
น แต่
ย ั
งสามารถใช้
ประโยชน์
อื่
น เช่
น
การบรรทุ
กพื
ชไร่
ที่
ได้
จากการเก็
บเกี่
ยว การบรรทุ
กสิ ่
งของไปค้
าขายย ั
งต่
างบ้
านตลอดจน เส้
นทางถนน
ที่
รถยนต์
วิ
่
งในปั
จจุ
บั
นก็
อาศั
ยแนวทางการเดิ
นของเกวี
ยนเป็
นหลั
ก อี
กทั
้
งรู
ปแบบลั
กษณะของเกวี
ยน
ในแต่
ละท้
องที่
ก็
แตกต่
างกั
นแม้
แต่
ในภาคเหนื
อด้
วยกั
นเองก็
ตาม ดั
งรู
ปที่
1
รู
ปที่
1
ตั
วอย่
างลั
กษณะรู
ปแบบของเกวี
ยนในจั
งหวั
ดเชี
ยงใหม่
และจั
งหวั
ดแพร่
เกวี
ยนแพร่
เกวี
ยนเชี
ยงใหม่