ne191 - page 86

ทิ พวรรณ พ่อขันชาย หมู่บ้านท่าล้ ง / 78
จากการสอบถามชาวบ้านท่าล้งส่วนใหญ่ พบว่าอยากให้ลูกเรี ยนจบสูงๆจะได้มีงานดี
ๆทําและมีรายได้ดี ๆไม่ต้องลําบากแต่ก็ ไม่สามารถส่งลู กให้เรี ยนสูงๆได้เนื่องจากครอบครัวไม่มี
รายได้มากพอที่จะส่ งลูกเรี ยนต่อลุ งสมศรี อายุประมาณ 70ปี บอกว่าอยากให้ลู กเรียนหนังสือสู งๆ
แต่ ว่าไม่มีเงินส่งเสี ยเพราะรายได้ ในครอบครัวก็ไม่ พอกับรายจ่าย เพราะต้องซื้ อข้าวกินข้าวที่ทํานา
ได้ ก็มีน้อยไม่ พอกิ นตลอดปี ต้องซื้ อข้าวตอนปลายปี ปี หนึ่ งๆก็เป็ นหมื่นบาทนอกจากนี้ ก็ มีรายได้
ส่ วนหนึ่ งจากการสานกระติบข้าว เนื่องจากลุ งสมศรี จักสานได้แต่ ก็ทําได้เพียงคนเดี ยวในบ้านจึ งทํา
ได้น้อย บางคนก็เป็ นห่ วงลูกโดยเฉพาะลูกผู ้ หญิงกลัวว่าลูกไปเรี ยนที่อื่นไกลๆจะถูกคนหลอก เด็ก
บางคนไม่อยากเรี ยนเองก็มี อยากออกมาทํางานเพราะเห็ นพวกพี่ ๆทํางานได้เงินซื้ อโน่ นซื ้ อนี่ก็
อยากทําบ้างก็ตามๆกันไปก็ มี
ลุงวอนบอกว่าลูกของตนก็ออกมาทํางานรับจ้างกันหมดหาเงินพอเลี้ ยงตัวเองได้ เด็ก
สมัยนี้ ถ้าเรี ยนจบม.3 จะเรียนต่ อหรือว่าทํางานก็ แล้วแต่ ความชอบถ้าอยากเรียนก็จะส่ งให้เรี ยนบาง
คนเรี ยนจบม.3ก็ออกเลยบางคนก็ออกไปรับจ้างที่ไม่ ได้เรี ยนก็จะเป็ นพวกที่พ่อแม่ไม่มีเงินส่งหรื อ
บางคนก็กลัวว่าลู กจะไปไกล ลู กผู้หญิ งก็ กลัวถู กผู ้ชายหลอกหรื อไปมีครอบครั ว มีลู ก ถ้าเป็ น
ลู กผู้ ชายก็ดี หน่อยพอจะเอาตัวรอดได้
หลานสาวของลุงวอนกําลังศึกษาระดับปริ ญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
สาขาที่ เรี ยนคือภาษาอังกฤษโดยไปเช่ าหอพักอยู่คนเดี ยวจะกลับมาบ้านก็ในช่วงเทศกาลหรื อปิ ดภาค
เรี ยน แม่ ไม่ ค่ อยอยากให้กลับบ่ อยเพราะต้องเสี ยค่ าใช้จ่ายมาก แต่ ก็ คิ ดถึ งลูกและติดต่ อกันทาง
โทรศัพท์คอยบอกสอนลูกตลอดเวลาแม่เล่าว่าเข้าใจถึ งความยากลําบากในการส่ งลูกเรียนสู งๆ เพราะ
มีรายได้น้อยรายจ่ายก็มากต้องใช้วิธีกู ้ยืมเรี ยนพ่อแม่ก็ต้องกู้ เงิ นและจะคอยสอนลูกตลอดว่าเราไม่ มี
เงิ นให้ตั้งใจเรี ยนก็คิ ดว่าให้ลู กเรียนสู งๆจะได้มีงานดี ๆทําจะได้ไม่ต้องลําบากเหมือนพ่อแม่
จากการพู ดคุ ยกับผู้ใหญ่ บ้านท่ าล้งเกี่ ยวกับเรื่ องการศึ กษา พบว่าผู้ใหญ่ บ้านให้
ความสําคัญกับการศึกษาเล่าเรี ยนค่อนข้างมากและยินดี ที่จะส่ งเสริ มให้เด็ กชาวบรูได้ รับการศึ กษา
อย่างเต็มที่ ส่ วนลูกของตนเองนั้ นก็จะส่ งให้เรี ยนในระดับการศึกษาสูงที่สุ ดเท่าที่จะเป็ นไปได้ อยาก
ให้ลู กเรี ยนสูงๆ จะได้มีความรู ้ มีประสบการณ์ ได้ใช้ชี วิตคุ้มค่ า ไม่ต้องอยู่ไปวันๆ เหมื อนพ่อแม่
และบอกว่าการศึกษาเป็ นสิ่ งที่ ดี ตัวเองจะเรี ยนรู ้สิ่ งใหม่ไปเรื่ อยๆอยู่เสมอๆทั้ งอ่านหนังสื ออ่าน
นิ ทานอ่านทุกอย่าง เพื่อเพิ ่มเติมความรู้ เป็ นคนที่กระตือรื อร้นที่จะเรี ยนรู้สิ่ งใหม่ ๆ เรียนรู้ ตลอดเวลา
พบว่า ในสมัยก่อนเด็กชาวบรู บางคนได้เรี ยนจนจบชั้ นม.6 เนื่องจากสมัยนั้ นโรงเรี ยน
บ้านกุ่มยังไม่ได้เป็ นโรงเรี ยนขยายโอกาสสอนถึงชั้นป.6แต่การศึกษาภาคบังคับกําหนดให้ต้องจบ
การศึกษาขั้ นตํ่าคือม.3ทําให้เด็กบ้านท่าล้งเมื่อจบชั้ นป.6จากโรงเรี ยนบ้านท่าล้งแล้วจึ งต้องไปเรี ยน
ต่ อที่โรงเรียนโขงเจี ยมวิทยา ในอําเภอโขงเจียมซึ่ งเป็ นโรงเรี ยนระดับมัธยมศึกษาสอนตั้ งแต่ม.1-6