Page 94 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

76
ในทํานองเดี ยวกันศิ ลปะแบบบาปวนซึ่ งแต่เดิ มกําหนดให้มีอายุ เกื อบร้ อยปี
ระหว่ างราว พ.ศ. 1550 – ราว พ.ศ. 1625 โดยนิยามศิลปะนี้ ขึ้ นจากชื่ อของปราสาทบาปวนซึ่ ง
สถาปนาขึ้ นราว พ.ศ. 1600 ในรัชกาลของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 แต่จะเห็นได้ว่าการกําหนด
นิยามดังกล่าวคําดู จะขัดกับหลักของความจริ งและดู จะไม่เป็ นเหตุ เป็ นผลว่า เพราะเหตุใดรู ปแบบ
ของปราสาทบาปวนซึ่ งสร้างขึ้ นในช่ วงครึ่ งหลังของศิ ลปะแบบบาปวนจึงสามารถนํามาใช้กําหนด
รู ปแบบของศิ ลปะหรื อปราสาทที่ เกิ ดขึ้ นก่ อนหน้ าการสร้างปราสาทแห่ งนี้ ถึ งกว่าห้าสิ บปี ได้
นอกจากนี้ ย ังเป็ นที่น่าสังเกตว่าระหว่างราวปี พ.ศ. 1625 ซึ่ งเป็ นปี ที่ศิ ลปะแบบบาปวนสิ้ นสุดลง
จนกระทั่ งถึ งราวปี พ.ศ. 1650 ซึ่ งเป็ นปี ที่เริ ่มต้นของศิลปะแบบนครวัดนั้ นนักวิชาการชาวฝรั ่งเศส
มิได้กําหนดรู ปแบบของศิลปะขอมแบบใดขึ้น อาจเป็ นไปได้ว่าในช่วงเวลานี้ ตรงกับรัชกาลของเจ้า
ชัยวรมันที่ 6 ผู้ ทรงสถาปนาราชวงศ์ มหิธรปุระซึ่ งคงตั้ งอยู่ในดินแดนภาคตะวันออกเฉี ยงเหนือของ
ประเทศไทยจึ งทําให้นักวิชาการชาวฝรั่งเศสไม่ได้จําแนกรู ปแบบศิลปะที่สร้ างขึ้ นในช่ วงเวลานี้ ไว้
เลย จากข้อเท็จจริ งดังกล่าวในที่นี้ จึงเห็นสมควรที่ จะกําหนดอายุของศิลปะแบบบาปขึ้ นใหม่ให้อยู่
ระหว่างราว พ.ศ. 1600 – ราว พ.ศ. 1650 ในรัชกาลของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 และพระเจ้า
ชัยวรมันที่ 6 ซึ่ งมีอายุเวลาลดลงเหลือเพี ยงราวห้าสิ บปี แทนที่จะกําหนดให้มีอายุยาวถึงเกื อบหนึ่ ง
ร้อยปี ดังที่กําหนดมาแต่เดิม
2.9 ศิลปะแบบนครวัด (Angkor wat Style อ่านว่า นคร – วัด) ราว พ.ศ. 1650 ถึง
พ.ศ. 1725 นักวิ ชาการชาวฝรั่งเศสได้นิ ยามชื่อศิ ลปะแบบนครวัดตามชื่อของปราสาทนครวัด ซึ่ ง
พระเจ้าสู รยวรมันที่ 2 ทรงสถาปนาขึ้ นเพื่อประดิษฐานเทวรู ปฉลองพระองค์ของพระองค์เองในรูป
ของพระวิษณุ ซึ่ งต่อมาหลังจากที่พระองค์สิ้ นพระชนม์แล้วได้ถวายพระนามว่า บรมวิษณุโลก
ปราสาทนครวัดได้เริ่ มสร้างเมื่อแรกเสวยราชย์ในปี พ.ศ. 1656 และสําเร็ จลงภายหลังที่ พระองค์
สิ้ นพระชนม์ราวปี พ.ศ. 1700
อย่ างไรก็ดี คําว่านครวัดนี้ เป็ นนามซึ่ งเรี ยกกันในชั้ นหลัง ด้วยเหตุ ที่ว่ าไม่ได้
ค้นพบชื่ อเดิ มซึ่ งเป็ นภาษาสันสกฤตจากศิลาจารึ กแต่ อย่างใด เนื่องจากปราสาทแห่ งนี้ มีขนาดใหญ่
มากเช่นเดี ยวกับเมื องหรื อนครและภายหลังได้ถู กแปลงเป็ นวัดในพุทธศาสนาลัทธิ เถรวาทแทน
เทวาลัยในศาสนาฮิ นดู จึงได้ขนานนามปราสาทแห่ งนี้ ว่า นครวัด ปราสาทนครวัดนี้ ได้ใช้เป็ น
ตัวแทนของศิ ลปะแบบนครวัดในช่ วงรัชกาลของพระเจ้าสู รยวรมันที่ 2 ซึ่ งนอกจากนี้ ย ังมีปราสาท
พระป่ าเลไลย์ (Prah Pillilay)ปราสาทยอดของปราสาทบากองส่ วนสําคัญที่ปราสาทพระปิ ถุ (Prah
Pithu) ปราสาทเจ้าสายเทวดา(Chao Say Tevoda)ปราสาทธมมานนท์(Thommanon) ปราสาทบัน
ทายสําเหร่ (Banteay Samre)ปราสาทเสาภาพ (Sau Pheap) ปราสาทวัดอัถวา (Wat Athava)
รวมทั้งส่วนกลางที่ ปราสาทพระขรรค์ ณ กาปงสวาย (Prah Khan Kompong Svay) ด้วย