36
จากการสร้
างสรรค์
ด้
วยจุ
ดประสงค์
สองประการ ก่
อให้
เกิ
ดเป็
นผลงานทางศิ
ลปะขึ
้
น การ
สร้
างสรรค์
ผลงานทางศิ
ลปะที่
ปรากฏไม่
ว่
าจะเป็
นเครื่
องมื
อเครื่
องใช้
เพื่
ออํ
านวย ความสะดวกใน
การดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตแล้
ว ย ั
งมี
สิ
่
งที่
สร้
างสรรค์
ขึ
้
นเพื่
อความพึ
งพอใจ อาทิ
เครื่
องประดั
บตกแต่
งทั
้
งที่
ใช้
ตกแต่
งร่
างกายและตกแต่
งที่
เป็
นสิ ่
งแวดล้
อมศิ
ลปกรรม ไม่
ว่
าจะ เป็
นการตกแต่
งภายในและภายนอก
สถาปั
ตยกรรมรวมถึ
งการตกแต่
งเชื่
อมโยงพื
้
นที่
ขนาดใหญ่
ที่
เรี
ยกว่
าศิ
ลปะภู
มิ
สถาปั
ตย์
ซึ
่
งเป็
นการจั
ด
สภาพภู
มิ
ทั
ศน์
ให้
สอดคล้
องกั
บศิ
ลปะ สถาปั
ตยกรรมเป็
นต้
น นอกจากการสร้
างผลงานที่
เรี
ยกว่
า
ศิ
ลปะที่
สามารถสั
มผั
สได้
ด้
วย การเห็
นกายภาพแล้
ว มนุ
ษย์
ย ั
งสร้
างสรรค์
ผลงานศิ
ลปะที่
ให้
คุ
ณค่
า
ทางความงาม ในรู
ปแบบของเสี
ยง หรื
อลี
ลาการเคลื่
อนไหว ที่
แปรค่
าเป็
นความงาม นั
้
นเป็
นความ
ไพเราะ เป็
นความสุ
นทรี
ทางจิ
ตใจ อาทิ
ดนตรี
และการขั
บร้
องดนตรี
และนาฏศิ
ลป์
เป็
นต้
น
3. คุ
ณค่
าของสุ
นทรี
ยภาพ
พฤติ
กรรมการแสดงออกของมนุ
ษย์
เพื่
อตอบสนองธรรมชาติ
ความต้
องการล้
วน
ชี
้
ให้
เห็
นถึ
งความเพี
ยรพยายามในการใช้
สติ
ปั
ญญาและความรู
้
สึ
กนึ
กคิ
ดที่
ซั
บซ้
อน ละเอี
ยดอ่
อนและ
เต็
มไปด้
วยพลั
งในการสร้
างสรรค์
นั
้
นเป็
นกระบวนการที่
อาศั
ยการเรี
ยนรู
้
การเลื
อกสรรและการ
จั
ดเก็
บประสบการณ์
เพื่
อนํ
ามาใช้
ในการพั
ฒนาชี
วิ
ต การประดิ
ษฐ์
คิ
ดค้
นจนกลาย เป็
นผลงานศิ
ลปะที่
อาศั
ยคุ
ณภาพทางปั
ญญา ทํ
าให้
สามารถจํ
าแนกประเภทคุ
ณค่
าที่
สํ
าคั
ญในงานศิ
ลปะ สามประการคื
อ
3.1 ประเภทคุ
ณค่
าของผลงานศิ
ลปะ
3.1.1 คุ
ณค่
าด้
านความจริ
งหรื
อสั
จจะ (Real or truth value) เป็
นความจริ
งที่
เกิ
ด
จากการเรี
ยนรู
้
แล้
วนํ
าความจริ
งดั
งกล่
าวมานํ
าเสนอไว้
ในองค์
ประกอบที่
นํ
ามา ประกอบ ไว้
ในผลงาน
นั
้
นๆความจริ
งเหล่
านั
้
น ต่
อมาสามารถพั
ฒนาจนกลายเป็
นองค์
ความรู
้
(Knowledge) เป็
นศาสตร์
(Sciences) เป็
นกฎ (Law) เป็
นทฤษฎี
(Theory) ต่
างๆ เป็
นต้
น
3.1.2 คุ
ณค่
าด้
านความดี
หรื
อ ธรรมะ (Goodness value)
เป็
นคุ
ณค่
าทางจิ
ตใจ
ที่
มนุ
ษย์
เลื
อกสรรในการใช้
กํ
าหนดพฤติ
กรรมการอยู
่
ร่
วมกั
นในสั
งคม โดยยึ
ดถื
อหลั
กความดี
จาก
การค้
นพบด้
วยตั
วเองและจากวั
ฒนธรรมทางศาสนาและความเชื่
อ นํ
ามาประพฤติ
และ ปฎิ
บั
ติ
ตาม
เกณฑ์
ที่
3.1.3 คุ
ณค่
าด้
านความงาม ( Aesthetic value) เป็
นคุ
ณค่
าทางความรู
้
สึ
ก ที่
เกิ
ดขึ
้
น
ทางความสั
มผั
สภาพปรากฏ ตลอดจนรส กลิ
่
นและเสี
ยง ที่
สั
มผั
สได้
โดยอวั
ยวะต่
างๆ ก่
อให้
เกิ
ด
ความรื่
นรมย์
หรื
ออาการสุ
นทรี
ทํ
าให้
เกิ
ดความพึ
งพอใจหรื
อชื่
นชอบในรส (TASTE) สั
มผั
สนั
้
นๆ
ดั
งนั
้
นในการสร้
างสรรค์
ผลงานศิ
ลปะไม่
ว่
าสาขาใด ต้
องคํ
านึ
งถึ
งผลปลายทาง ว่
าด้
วยคุ
ณค่
าความงาม
ที่
ต้
องให้
เกิ
ดและปรากฏอยู
่
ในผลงาน เพื่
อสื่
อสารความงามนั
้
นๆถึ
งบุ
คคลอื่
น ที่
รั
บหรื
อสั
มผั
สผลงาน
และความงามในผลงานศิ
ลปะที่
สร้
างสรรค์
ขึ
้
น มี
คุ
ณสมบั
ติ
ทาง ความงาม อย่
างไรนั
้
นจะมี
อิ
ทธิ
พล