Page 256 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

238
กิจกรรมของมนุ ษย์ ทักษะการคิดแก้ปัญหาอย่างมี วิจารณญาน สามารถช่ วยแก้ปัญหาสิ ่ งที่ซับซ้อน
และคัดเลื อกสิ ่งที่ เหมาะสม มุ่งทําประโยชน์ให้แก่ ชีวิต และสังคม การรับรู ้และยอมรับ ตาม
ความหมายที่ พระธรรมปิ ฎก (ป.ก. ปยุตตโต) เสนอว่า เทคโนโลยีคื อการนําเอาความรู้ โดยเฉพาะ
ความรู้ วิทยาศาสตร์ มาจัดทําดําเนิ นการ เพื่อให้การดําเนินชีวิตของมนุษย์เป็ นอยู ่ อย่างได้ผลดียิ ่งขึ้ น
และการทําการต่ าง ๆ ได้สมฤทธิ ผลดียิ่งขึ้ น เพราะฉะนั้ น เทคโนโลยีจึงไม่ได้อยู่แค่ความหมาย
หยาบ คือสิ ่งสําเร็ จรู ปที่เป็ นเครื่ องมือเครื่ องใช้ แต่ โยงไปหาเหตุปัจจัยของสิ ่ งเหล่านั้ น คือการนํา
ความรู้ มาใช้นั ่นคือตัวเหตุ ความหมายที่แท้จริ งต้องลงไปถึงความรู้ ถ้าไม่มีความรู้ เทคโนโลยีที่
เข้าใจว่าเป็ นวัตถุเครื่องใช้นั้นก็เกิดไม่ได้ ดังนั้ นการมองเทคโนโนโลยีจะต้องมองลงไปถึง
ความหมายพื้นฐานคือตัวภูมิปัญญาหรื อตัวความรู ้ และการมองอย่างนี้ จะโยงไปหาวิทยาศาสตร์พอ
มองอย่างนี้ ก็จะเห็นว่ า Science คู่กับ Technology ถ้าเทคโนโลยีไม่มีวิทยาศาสตร์เป็ นฐาน
เทคโนโลยีพัฒนาไม่ได้ จึ งต้องพัฒนาวิทยาศาสตร์ มาเป็ นฐานของการพัฒนาเทคโนโลยี ถ้ามองลึก
ไปถึงในแง่มุมเพิ ่มขึ้ นอีก เพื่อจะได้พัฒนาคนและพัฒนาทุกอย่างให้ถู กต้อง ต้องเชื่ อมโยงออกมาสู่
การกระทําจะต้องมีความรู ้คิ ดหย ั่ งเห็นในหนทางและวิธีการที่จะจัดนําความรู้มาใช้ และมีฝี มือที่จะ
ทําให้วัตถุประสงค์สัมฤทธิ์ ผล แสดงความสามารถใน 2 อย่าง เรี ยกว่า ศิลปะ เทคโนโลยี จึงมี
ศิลปะรวมอยู่ด้วย เทคโนโลยีจึงทําให้วิทยาศาสตร์ เกิดประโยชน์แก่ ชีวิตและสังคม หรื อแก่ มวล
มนุษย์และแก่ โลกทั้งหมด (พระธรรมปิ ฎก (ป.อ.ปยุตตโต). 2540 : 9)
ด้านแนวโน้มเนื้ อหาการศึกษาเทคโนโลยีสมัยใหม่ ถ้ามอง เทคโนโลยีทางด้านการสื่อสาร
ที่สําคัญได้แก่ อิ นเทอร์เนต ซึ่ งมีผลกระทบอย่ างกว้างขวาง และลึ กซึ้ งต่อการดําเนินชีวิตของพลโลก
มีนักเศรษฐศาสตร์ญี่ ปุ่ นบางท่านทํานายว่า ศูนย์กลางเศรษฐกิจโลกจะย ้ายจากกรุงนิ วยอร์ กไปสู่ โลก
เสมือนจริ งของไซเบอร์ สเปซ (Cyber – space) ส่ งเสริ มแบบการสื่ อสารแบบโต้ตอบได้ทางด้าน
ดนตรี เพลง ไปจนถึงความบันเทิงอื่น ๆ จนบางคนกล่าว่ า ในอนาคตเศรษฐกิจโลกจะกลายเป็ น
เศรษฐกิจบันเทิง ( Entertainment Economy) กล่าวอี กอย่างหนึ่ งคื อ อินเทอร์เนตจะปฏิวัติวิธีการ
ทํางาน การสร้างและการกระจายความรู ้ ชีวิตทางสังคมและวัฒนธรรมของทั้งโลก (อนุช อาภาภิ รม
และคณะ. 2543 : 36) สําหรั บพื้นที่ ของประเทศไทย และกัมพู ชามีการปฏิ วัติ มานานตั้ งแต่สมัย
วัฒนธรรมอินเดี ยเผยแผ่เข้ามาระหว่าง พ.ศ. 200 – 300 ดังที่สุ จิตต์ วงษ์เทศกล่าวว่า หลังพระพุทธเจ้า
เสด็จดับขันธปริ นิพพานแล้ว ราว ๆ 300 ปี หรื ออาจกล่าวได้ว่าระหว่าง พ.ศ. 200 – 300 มีพระสงฆ์
2 รูป คือ พระโสณะกับพระอุตตระ อาศัยเรือพ่อค้าเข้ามาเผยแผ่พระพุทธศาสนาเป็ นครั้ งแรกที่ดิ น
แดนสุ วรรณภูมิ ส่ งผลให้พระพุทธศาสนาเริ่ มประดิษฐานลงในภู มิภาคนี้ เป็ นครั้ งแรก ตรงบริ เวณที่
อยู่ระหว่างลํานํ้ าแม่กลอง – ท่าจีน พร้ อมกันครั้ งนั้ นพวกพราหมณ์ก็เข้ามาเผยแผ่ศาสนาฮินดูด้วยทํา
ให้ชุ มชนท้องถิ่นใกล้ทะเลบางแห่งรั บพระพุทธศาสนา บางแห่ งรับศาสนาฮินดู แต่ มีบางชุ มชนรับ