Page 211 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

193
ผสมผสานทั้งผ้านุ่งที่ เป็ นโจงกระเบนหรื อผ้า สมปัก (Sambat) ในข้อ 1.2.1 การสวมกระบังหน้า
ในข้อ 1.2.2 การประดับเพชรพลอยในกุณฑลหรื อตุ้มหู ในข้อ 1.2.1 ถึงข้อ 1.2.7 มาเป็ นของนางรํา
ตัวเอกและตัวประกอบหรือตัวบริวาร ผสมผสานจินตนาการการนุ่งผ้าไหมสุรินทร์และการนํา
รูปแบบการแต่ งกายจากภาพจําหลักของนางอัปสรปราสาทนครวัดมาใช้ ซึ่ งระบําอัปสราของเขมร
จะแต่งกายเลียนแบบนางอัปสรในภาพจําหลักนครวัด ส่ วนลักษณะของเพลงดนตรี ใช้เพลงไทย
โบราณ คือ เพลงจีนหน้าเรื อสําหรั บร้องส่ ง และใช้วิธีการรําอย่ างละครในราชสํานักคล้ายคลึงกับ
ละครราชสํานักไทยโบราณ
ลักษณะท่ารําพื้นบ้านที่ปรากฏในระบําอัปสรสราญและระบําอัปสรา เนื่ องจาก
พื้นที่ บริเวณเทือกเขาดงเร็ ก บริ เวณลุ่มนํ้ าโขงตอนล่างมีความหลากหลายทางกลุ ่มชาติ พันธุ ์
โดยเฉพาะกลุ่มชนเผ่าดั้ งเดิม เช่น กลุ ่มออสโตรเอเชียติก ได้แก่ เขมร กูย ม้อย ลาว และภาษาถิ ่น
ย่อย ๆอี กมาก แต่ละกลุ่มมี ความเป็ นอิสระมานับเป็ นเวลานาน 2,000 กว่าปี เมื่อรับวัฒนธรรมจาก
ภายนอก เช่น การรับวัฒนธรรมอย่างค่อยเป็ นค่อยไปมาปรั บใช้อย่างเป็ นกระบวนการ เกิดการปฎิ
สัมพันธ์ต่ อกันของแต่ ละกลุ่ม ก่อให้เกิดรัฐชาติมีลักษณะผสมผสานแนวคิ ดกลายเป็ นวัฒนธรรม
โดดเด่นของแต่ กลุ่ม กลายเป็ นรัฐชาติ ใหม่ขึ้ นมา เช่น ราชอาณาจักรกัมพู ชา ราชอาณาจักรไทย
และสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ผลการสืบทอดหล่อหลอมใหม่ หลายกลุ ่มชาติพันธุ์
เกิดเป็ นวัฒนธรรมร่ วม เช่น ในพื้ นที่จังหวัดสุริ นทร์มีวัฒนธรรมฟ้ อนรําที่โดดเด่นอยู ่ร่วมกัน ได้แก่
เรื อมอันเรของชาวเขมร การเซิ้งบั้งไฟของชาวลาว และการรําแกลมออะจีงของชาวกูย
การฟ้ อนรําเหล่านี้ มีรูปแบบที่มาจากเทพเทวดา หรื อ แถน หรื อผีบรรพบุรุ ษตามความ
เชื่อ ศรั ทธาเดียวกัน เมื่อมีรั ฐชาติปรากฏขึ้ นจึงได้ปรั บเปลี่ยนเฉพาะท้องถิ่น เช่น การรําอัปสราของ
กัมพูชา การฟ้ อนรํ าอัปสรสราญของชาวสุ รินทร์ประเทศไทย การรําแกลมออะจีงของชาวกูยใน
อีสานใต้ของประเทศไทย เป็ นต้น ทั้งนี้ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุ ริ นทร์ได้ใช้ฐานวัฒนธรรมของชุมชุน
ให้เป็ นหลักสู ตรทางศิลปกรรมที่เหมาะสมสอดรับกับการพัฒนาชุ มชนอย่างต่อเนื่อง โดยมีการ
พัฒนาปรับเปลี่ ยนตามบริ บท เช่ น การรําแกลมออะจีงของชาวกูยเข้าไปมีบทบาทเข้าสู่ หลักสูตร
สถานศึกษาขั้ นพื้นฐาน และทางมหาวิ ทยาลัยราชภัฏสุ รินทร์พยายามเผยแพร่ โอกาสงานเทศการของ
จังหวัดสุริ นทร์ ตัวอย่าง งานแสดงช้างในเดือนพฤศจิกายน ของทุ กปี มี การแสดงตํานานพระมอ
เฒ่า สะท้อนชีวิตชาวกูย ด้านประวัติการคล้องช้าง เมื่อลงสู่ ชุมชนชาวกูยจึงได้รู ้ตํานานความเป็ นมา
อย่างลึกซึ้ ง ได้ทราบความทุกข์ยากลําบากเพื่อสร้างวิถี ชีวิตกับโลกสมัยใหม่ เช่ น การแสดงแกล
มออะจีงของชาวบ้านตะเคียน ตําบลสําโรงทาบ อําเภอสําโรงทาบ จังหวัดสุ รินทร์ และกิจกรรมได้
ขยายเข้าสู่หลักสู ตรเกี่ยวกับตํานานของชาวกูยในสถานศึกษาขั้ นพื้ นฐาน และมองเห็นแนวทางหนึ่ ง
ต่อการใช้วัฒนธรรมในการพลิกฟื้ นทางการศึกษาให้ ชุมชนเข้าใจชุมชนตัวเอง ด้านกลุ่มวัฒนธรรม