Page 36 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๒๙
บทที่ ๔
ผลการศึกษาและข้ อเสนอแนะ
ผลการศึ กษาที่ได้
๑. กระบวนการทํางานแบบมี ส่วนร่ วมระหว่ างวัฒนธรรมจังหวั ด สภาวัฒนธรรม เครื อข่ าย
วัฒนธรรมและชุมชน
ในการศึกษาเรื่ อง การมีส่ วนร่วมของเครื อข่ายวัฒนธรรมและชุมชนในการบริ หารจัดการ
วัฒนธรรม : กรณี ศึกษา พิธีแซนโดนตา อําเภอขุขันธ์ จังหวัดศรี สะเกษ นี้ มีลักษณะการดําเนิ นแบบมี ส่ วน
ร่ วม ดังนี้
๑.๑ ร่ วมคิด คือ เมื่อสํานักงานวัฒนธรรมจังหวัดศรี สะเกษได้รั บการแจ้งประสานจาก
สํานักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่ งชาติให้ จัดทําแบบเสนอโครงการ ก็ได้จัดให้มีการจัดประชุมผู ้ แทนจาก
สํานักงานวัฒนธรรมจังหวัด สภาวัฒนธรรม และเครื อข่ายทางวัฒนธรรม คือ ผู ้ แทนจากศูนย์วัฒนธรรม
มหาวิ ทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ เพื่อพิจารณาคัดเลื อกหัวข้อเรื่องในการศึกษา และเสนอชื่ อคณะทํางาน
๑.๓ ร่ วมวางแผนและร่ วมตั ดสินใจ โดยเมื่อแบบเสนอโครงการวิจัยผ่านการพิจารณาแล้ว
ได้มีการประชุมคณะทํางานเพื่อวางแผนการดําเนิ นงานร่ วมกัน มี การมอบหมายภารกิจ ตัดสินใจในการบริ หาร
และระดมทรัพยากรทั้ งงบประมาณ เวลา บุคลากร และวัสดุ อุปกรณ์ ร่วมกัน
๑.๔ ร่ วมปฏิบัติตามแผนที่กําหนด ดังนี้
- คณะทํางานร่ วมกันค้นคว้า และศึกษาเอกสาร งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง
- ประสานสภาวัฒนธรรมอําเภอขุขันธ์ในการคัดเลื อกกลุ่มตัวอย่างและจัดเวทีเสวนา
- ประสานสภาวัฒนธรรมอําเภอขุขันธ์ในการสัมภาษณ์กลุ ่ มตัวอย่าง
- คณะทํางานร่ วมกันรวบรวมผลการศึกษา
๑.๕ ร่ วมติดตามประเมินผล โดยนําผลที่ได้จากการศึกษามาสรุ ปวิเคราะห์ และประเมินผล
ในการดําเนิ นงานร่ วมกัน
นอกจากนี้ ย ังมีการทํางานร่ วมกับชุมชน คือ การให้ผู ้ แทนหน่ วยงาน องค์กรต่างๆ ในชุ มชน
ซึ่ งเป็ นเจ้าของวัฒนธรรม ได้เป็ นผู ้ นําเสนอข้อมูล เป็ นผู ้ วิเคราะห์สภาพชุมชน วิเคราะห์สภาพสื่ อ และ
ข้อเสนอแนะในการอนุรักษ์ และส่งเสริ มพิธีแซนโดนตาอย่างย ั ่งยืน ทั้ งย ังเป็ นการสร้ างองค์กรแห่งการเรี ยนรู้
ให้ เกิดในชุมชนอีกทางหนึ่ งด้วย
ผลที่ได้จากการศึกษา คือ ทําให้สํานักงานวัฒนธรรมจังหวัด สภาวัฒนธรรม เครื อข่ายทาง
วัฒนธรรม และชุมชนได้ทราบแนวทางในการดําเนินงานร่ วมกัน เกิดความรู ้ ความเข้าใจ การยอมรับในการ
ดําเนินงานโดยคํานึงถึงหลัก “สิ ทธิเจ้าของวัฒนธรรม”