Page 69 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

48
ขุนบรมขึ้ นครองราชย์ พ.ศ. 1272 ได้รวบรวมผู ้ คนเป็ นปึ กแผ่น และส่ งลูกหลานไปครอง
เมืองต่าง ๆ ในบริ เวณนั้ น ลูกหลานที่ ส่ งไปครองเมืองมี 7 คน คือ
ขุนลอ ครองเมืองชวา อาณาจักรล้านช้าง (หลวงพระบาง)
ขุนยีผาล้าน ครองเมืองหอแตหรื ออาณาจักรสิ บสองปันนา
ขุนสามจุสง ครองเมืองปะกันหรืออาณาจักรหั วพันทั้งห้าทั้งหก (ตังเกี๋ย)
ขุนไขสง ครองเมืองสุ วรรณโคมตําอาณาจักรโยนก (ล้านนา)
ขุนงั่วอิน ครองอาณาจักรอโยธยา (อยุธยา)
ขุนลกกลม ครองเมืองมอญ หรื ออาณาจักรหงสาวดี (มอญ)
เจ็ดเจืองหรื อท้าวเจือง ครองเมืองเชี ยงขวางหรื อเมืองพวน
พี่น้องอ้ายลาวทั้ ง 7 ปกครองบ้านเมืองแบบเมืองพี่เมืองน้อง มีอะไรก็ช่วยเหลือเจือจุนกัน
โดยยึดมั ่นในคําสาบานที่ทําสัตย์ปฏิญาณร่ วมกันว่า “ไผรบราแย่งแผ่นดินกัน ขอให้ฟ้ าผ่ามันตาย”
สําหรับกลุ ่มอ้ายลาวนี้ น่าจะเกี่ ยวโยงเป็ นกลุ ่มเดียวกับชาติพันธุ์ลาวในอี สาน น่าจะเป็ นกลุ ่ม
ลาวเชียงและลาวเวียง คื อ กลุ ่มจากอาณาจักรล้านนา (ลาวเชี ยง) และกลุ่ มจากอาณาจักรล้านช้าง (ลาว
เวียง) ในพุทธศตวรรษที่ 17-18 เริ ่ มตั้ งแต่สร้ างเมื องชวาหรื อเมืองหลวงพระบางมี กษัตริ ย์ปกครอง
ติดต่อกันมาถึง 22 องค์ กษัตริ ย์องค์หนึ่ งคื อพระเจ้าเงี้ ยวได้กําเนิดลูกชายคื อ พระเจ้าฟ้ างุ้ม พระเจ้าฟ้ า
งุ้มเกิดมามีฟันเต็มปาก เสนาอํามาตย์ในราชสํานักเห็นเป็ นอาเพศ จึงทูลให้พระบิดานําไป “ล่องโขง”
คือลอยแพไปตามลํานํ้ าโขง มีพระเขมรรู ปหนึ่ งพบเข้า เกิ ดเมตตาเอาพระเจ้าฟ้ างุ้ มไปชุ บเลี้ ยงจนเติบ
ใหญ่แล้วถวายตัวในราชสํานักเขมร และทรงเป็ นราชบุตรเขยของกษัตริ ย์เขมรด้วย เมื่อพระเจ้าฟ้ า
เงี้ ยวสิ้ นพระชนม์ เจ้าฟ้ าคําเลียวผู ้ เป็ นน้ องชายขึ้ นครองราชย์แทน พระเจ้ าฟ้ างุ้มจึ งยกทัพจากเขมร
ทวงราชสมบัติของบิดาคื น สามารถโจมตีเมืองหลวงพระบางได้ เจ้าฟ้ าคําเลี ยวเสี ยทีแก่ หลานสู ้ไม่ได้
น้อยใจจึงกิ นยาพิษตาย เจ้าฟ้ างุ้มจึงขึ้ นครองราชย์เมืองหลวงพระบางเมื่ อ พ.ศ. 1896 ทรงพระนามว่า
“พระยาฟ้ างุ้ มแหล่ งหล้าธรณี”
พระเจ้าฟ้ างุ้ มเป็ นกษัตริ ย์ที่มีพระปรี ชาสามารถมาก เป็ นนักรบผู ้ กล้าหาญชาญฉลาด ในช่วง
นั้ นอาณาจักรมีพระมหาธรรมราชาลิ ไทเป็ นกษัตริ ย์ พระเจ้าฟ้ างุ ้ มได้ ขยายอํานาจแผ่ไปถึ งญวน ลง
มาถึงส่ วนหนึ่ งของเขมรตอนล่ าง และเข้ามาสู่ ดิ นแดนอีสาน ได้อพยพผู ้คนจากเวียงจันทร์ มาอยู ่
บริเวณเมื องหนองหานหลวงและหนองหานน้อย ประมาณ 10,000 คน พระเจ้าฟ้ างุ้มครองราชย์และ
แผ่แสนยานุภาพเรื่ อยมาจนถึงสมัยสมเด็จพระรามาธิบดี ที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) แห่ งกรุ งศรี อยุธยา พระ
เจ้าฟ้ างุ้มคิดแผ่แสนยานุภาพเข้าครอบครองกรุ งศรี อยุธยา ทําให้พระเจ้าอู่ทองต้องเจรจาหย่าศึก โดย
อ้างความเป็ นญาติร่วมวงศ์ขุ นบรมเดียวกันว่า