Page 22 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

บทที่
1
บทนํ
ความเป็
นมาของปั
ญหาในการวิ
จั
ปั
จจุ
บั
นเป็
นยุ
คของกระแสการเปลี่
ยนแปลงของโลกยุ
คข้
อมู
ลข่
าวสาร ซึ
งมี
เทคโนโลยี
การ
สื่
อสารสมั
ยใหม่
ทํ
าให้
การแพร่
ขาวสาร ความรู
การโฆษณา เป็
นไปอย่
างรวดเร็
วกว้
างขวาง ในช่
วง
2-3
ทศวรรษที่
ผ่
านมาภายใต้
การเปลี่
ยนแปลงทางเศรษฐกิ
จและสั
งคม โดยเฉพาะอย่
างยิ
งตั
งแต่
ปี
พ.ศ.
2540
เป็
นต้
นมา การพั
ฒนาประเทศได้
เปลี่
ยนแปลงไปโดยให้
ความสํ
าคั
ญทางด้
านเศรษฐกิ
วิ
ทยาศาสตร์
และเทคโนโลยี
เข้
ามามี
บทบาทในการพั
ฒนาเศรษฐกิ
จขั
นพื
นฐานจากภาคเกษตรกรรม
สู
ภาคอุ
ตสาหกรรม ทํ
าให้
เศรษฐกิ
จก้
าวหน้
าในระดั
บหนึ
ง สั
งคมได้
รั
บผลกระทบจากวิ
กฤต
เศรษฐกิ
จ ซึ
งการเปลี่
ยนแปลงต่
าง ๆ ทั
งทางด้
านเศรษฐกิ
จและสั
งคมที่
เกิ
ดขึ
นได้
ส่
งผลกระทบต่
องค์
กรและประเพณี
วั
ฒนธรรมชุ
มชนดั
งเดิ
ม ทํ
าให้
ศั
กยภาพของประเพณี
วั
ฒนธรรมชุ
มชนคลาย
ความเข้
มแข็
งลง รวมทั
งองค์
ความรู
ใหม่
ๆ และข้
อมู
ลข่
าวสารในการปรั
บตั
วให้
ทั
นกั
บการ
เปลี่
ยนแปลงที่
เกิ
ดขึ
น (ประจั
กษ์
บุ
ญอารี
ย์
.
2544 :
คํ
านํ
า) ซึ
งประเพณี
เป็
นการกระทํ
ากิ
จกรรมทาง
สั
งคมที่
ผู
คนส่
วนใหญ่
ถื
อปฏิ
บั
ติ
สื
บต่
อกั
นมา ประเพณี
เป็
นบรรทั
ดฐานเกี่
ยวกั
บการดํ
าเนิ
นชี
วิ
ต การ
ปฏิ
บั
ติ
เพื่
อความเจริ
ญแห่
งตนและสั
งคม ประเพณี
เป็
นกิ
จกรรมที่
มนุ
ษย์
กํ
าหนดขึ
น และมุ
งหวั
งที่
จะ
ช่
วยให้
เกิ
ดผลดี
ต่
อการดํ
ารงชี
วิ
ต โดยทั
วไปแล้
วประเพณี
ย่
อมก่
อให้
เกิ
ดผลดี
แก่
สั
งคม เช่
น ก่
อให้
เกิ
ขวั
ญและกํ
าลั
งใจ เกิ
ดความร่
วมมื
อร่
วมใจ ประเพณี
จึ
งมี
วั
ตถุ
ประสงค์
ที่
จะเสริ
มสร้
างประสบการณ์
ความรู
ความรั
ก และความภาคภู
มิ
ใจในสถาบั
นหลั
กของชาติ
และชุ
มชน (ประจั
กษ์
บุ
ญอารี
ย์
.
2544 :
คํ
านํ
า) ประเพณี
เป็
นผลมาจากสิ
งแวดล้
อมทางธรรมชาติ
และทางสั
งคม เมื่
อเกิ
ดปั
ญหาขึ
นมนุ
ษย์
พยายามหาวิ
ธี
การแก้
ปั
ญหา แนวปฏิ
บั
ติ
ในการแก้
ปั
ญหาทางธรรมชาติ
ของคนสมั
ยก่
อน ๆ มั
กอาศั
ความเชื่
อ ในปั
จจุ
บั
นประเพณี
ก็
ย ั
งเกิ
ดขึ
นแต่
มั
กเกิ
ดจากความพึ
งพอใจในการปฏิ
บั
ติ
กิ
จกรรมนั
น ๆ
ในสั
งคมหนึ
ง ๆ อาจมี
ประเพณี
ในภู
มิ
ภาคต่
าง ๆ ของสั
งคมแตกต่
างกั
นออกไป คนภาคเหนื
อมี
สํ
าเนี
ยงแตกต่
างจากคนภาคใต้
ในสั
งคมหนึ
ง ๆ ย่
อมมี
ประเพณี
อย่
างเดี
ยวกั
น ถื
อปฏิ
บั
ติ
กั
นทั
งสั
งคม
แต่
อาจมี
รายละเอี
ยดปลี
กย่
อยที่
ถื
อปฏิ
บั
ติ
แตกต่
างกั
น ดั
งเช่
นคนอี
สานมี
วั
ฒนธรรมประจํ
าชาติ
และ
ประจํ
าท้
องถิ
นมาแต่
โบราณกาลแล้
ว อี
สานมี
การนั
บถื
อประเพณี
อย่
างเคร่
งครั
ดมาแต่
สมั
ยโบราณ
และเป็
นประเพณี
ท้
องถิ
นสื
บมาหลายร้
อยปี
นั
บศตวรรษ (สิ
ริ
วั
ฒน์
คํ
าวั
นสา.
2544 : 1
) เช่
ประเพณี
12 เดื
อน หรื
อที่
เรี
ยกกั
นว่
าฮี
ตสิ
บสอง
-
คลองสิ
บสี่
เป็
นเรื่
องทางศาสนา จึ
งน่
าจะนั
บถื
อกั
มาตั
งแต่
ครั
งวั
ฒนธรรมอิ
นเดี
ยเข้
าสู
บริ
เวณนี
แล้
ว เรี
ยกสั
น ๆ ว่
า ฮี
-
คลอง หรื
อถ้
าจะเรี
ยกให้
เป็