Page 11 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

บทที่
1
บทนํ
ภู
มิ
หลั
พฤติ
กรรมทางเพศเป็
นสิ
งที่
ธรรมชาติ
กํ
าหนดให้
มี
ขึ
นในมนุ
ษย์
เพื่
อให้
มี
การสื
บเผ่
าพั
นธุ
มนุ
ษยชาติ
ไม่
ให้
สู
ญหายไป พฤติ
กรรมเหล่
านี
จะเริ ่
มขึ
นเมื่
อมนุ
ษย์
เจริ
ญเติ
บโตเป็
นวั
ยรุ
นและวั
ยผู
ใหญ่
ซึ
งในวั
ยนี
ร่
างกายและจิ
ตใจได้
รั
บการกระตุ
นจากฮอร์
โมนทํ
าให้
การเจริ
ญเติ
บโตทางเพศสมบู
รณ์
เป็
เหตุ
ให้
วั
ยรุ
นและวั
ยผู
ใหญ่
มี
ความต้
องการทางเพศ สนใจเพศตรงข้
ามและมี
ความสั
มพั
นธ์
ทางเพศขึ
ระหว่
างสองเพศ ความต้
องการทางเพศนั
นเป็
นความจํ
าเป็
นในการดํ
ารงชี
วิ
ตเช่
นเดี
ยวกั
บความจํ
าเป็
ทางด้
านอื่
น ๆ เช่
นเดี
ยวกั
บปั
จจั
ย 4 ของมนุ
ษย์
แต่
ความจํ
าเป็
นในเรื่
องเพศจะต้
องอยู
ในเวลาที่
เหมาะสมเมื่
อบุ
คคลนั
นมี
ความพร้
อมมี
ความรั
บผิ
ดชอบเพี
ยงพอ ซึ
งสั
งคมมี
ส่
วนกํ
าหนดพฤติ
กรรม
ทางเพศของมนุ
ษย์
รวมทั
งการให้
ความรู
และทั
ศนคติ
ของมนุ
ษย์
ในเรื่
องเพศด้
วย (วั
นทนี
ย์
วาสิ
กะสิ
น.
2526 : 62)
การแต่
งงานจึ
งเป็
นประเพณี
ที่
สํ
าคั
ญสํ
าหรั
บวิ
ถี
ชี
วิ
ตของมนุ
ษย์
เพราะเป็
นการบ่
งบอกว่
าผู
ที่
แต่
งงานนั
นมี
ความเป็
นผู
ใหญ่
แล้
ว มี
ความรั
บผิ
ดชอบมากขึ
น และพร้
อมที่
จะเป็
นครอบครั
รั
บผิ
ดชอบชี
วิ
ตอี
กหลายคนเพิ
มขึ
นนอกจากชี
วิ
ตของตนเอง และย ั
งได้
ทํ
าหน้
าที่
แสดงความสามารถ
ตามบทบาทของตนเองในฐานะหั
วหน้
าของครอบครั
ว ดั
งนั
นการแต่
งงาน หมายถึ
ง การที่
ชาย-หญิ
ง มี
ความรั
กใคร่
ต่
อกั
นจนสุ
กงอม มี
ความเห็
นอกเห็
นใจกั
นและพร้
อมที่
จะดํ
าเนิ
นชี
วิ
ตร่
วมกั
นเป็
ครอบครั
วอย่
างสามี
ภรรยา จึ
งจํ
าเป็
นต้
องแต่
งงานกั
น จากประเพณี
การแต่
งงานที่
จั
ดทํ
าเป็
นพิ
ธี
การ
ขั
นตอนต่
าง ๆ นั
น จึ
งนั
บว่
ามี
ความสํ
าคั
ญมาก และเป็
นประเพณี
ที่
งดงามเหมาะสม แสดงถึ
งความเจริ
งอกงามทางวั
ฒนธรรมด้
านจิ
ตใจ และวั
ฒนธรรมทางด้
านวั
ตถุ
ของบรรพบุ
รุ
ษของไทยเราที่
มองการณ์
ไกล และมี
ความละเอี
ยดอ่
อน โดยธรรมชาติ
ของสิ ่
งที่
มี
ชี
วิ
ตแล้
วย่
อมมี
ความต้
องการทางเพศสั
มพั
นธ์
และต้
องการสื
บสกุ
ลต่
อไปด้
วย จึ
งทํ
าให้
เกิ
ดความแตกต่
างกั
นระหว่
างคนกั
บสั
ตว์
และขณะเดี
ยวกั
กฎหมายและประเพณี
ไทยเราจึ
งต้
องกํ
าหนดกฎเกณฑ์
ของบุ
คคลที่
จะทํ
าการแต่
งงานได้
จะต้
องมี
เงื่
อนไขอี
กหลายอย่
าง (พวงผกา ประเสริ
ฐศิ
ลป์
. 2542) การแต่
งงานเป็
นการเริ
มต้
นแห่
งชี
วิ
ครอบครั
วของมนุ
ษย์
ที่
อยู
รวมกั
นเป็
นสั
งคม ผู
ที่
จะมี
ชี
วิ
ตเป็
นครอบครั
วได้
คื
อ ชายหญิ
งที่
เป็
นสามี
ภรรยากั
น ซึ
งได้
เข้
าพิ
ธี
แต่
งงานเป็
นไปตามจารี
ตประเพณี
ที่
มี
อยู
ในสั
งคมนั
น ๆ เป็
นผู
กํ
าหนด การ
แต่
งงานในแต่
ละภาคของประเทศไทยมี
ชื่
อเรี
ยกต่
างกั
นไป เช่
น ภาคเหนื
อเรี
ยกว่
า กิ
นแขก ภาคกลาง
บางท้
องถิ ่
นเรี
ยกว่
า กิ
นสามถ้
วย ภาคใต้
เรี
ยกว่
า กิ
นงาน และภาคอี
สานเรี
ยกว่
า กิ
นดอง (พระยาอนุ