Page 126 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๑๑๒
คุ
ณแม่
ปลั่
งศรี
มู
ลศาสตร์
วั
นที่
๒๕ เมษายน ๒๕๕๐
๑.
คุ
ณแม่
ทราบประวั
ติ
ความเป็
นมาของการแสดง กระโน้
ปติ
งต็
องดั
งนี
นายเหื
อนได้
ไปวาง
“ลอบ” เพื่
อดั
กปลาที่
บริ
เวณหนองนํ
า ระหว่
างนั
นได้
พบกั
บตั ๊
กแตน ๑ คู
กํ
าลั
งเกี
ยวพาราสี
กั
จึ
งเกิ
ดความสนใจในลี
ลาการเคลื่
อนไหวของตั ๊
กแตน จึ
งได้
เกิ
ดความคิ
ดในการเลี
ยนแบบท่
าทาง
ของตั ๊
กแตนคู
นั ่
นและเกิ
ดเป็
นท่
ารํ
าขึ
น ต่
อจากนั
นก็
ได้
นํ
าออกแสดงตามงานต่
างๆ เรื่
อยมา
๒.
คุ
ณแม่
เคยเห็
นการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องในแบบดั
งเดิ
มที่
แสดงโดยนายเต็
นและนายเหื
อน และ
บอกว่
าการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องผิ
ดเพี
ยนไปจากของเดิ
มมาก
๓.
คุ
ณแม่
อยากให้
มี
การอนุ
รั
กษ์
การแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องเพราะกลั
วว่
าจะสู
ญหายไปจากจั
งหวั
สุ
ริ
นทร์
๔.
คุ
ณแม่
แนะนํ
าให้
ไปหา อาจารย์
พิ
นิ
จ โรงเรี
ยนสุ
รวิ
ทยาคาร โดยระบุ
ว่
าจะเป็
นผู
ที่
สามารถเล่
าถึ
ความเป็
นมาของการแสดงกระน๊
ปติ
งตองได้
เนื่
องจากเป็
นผู
ที่
นํ
าเอาการแสดงชุ
ดนี
ไปเผยแพร่
ย ั
งที่
ต่
าง ๆ มาตลอด
๕.
คุ
ณแม่
จะหาประวั
ติ
การแสดงกระโน๊
ปติ
งตองที่
มี
การรวบรวมเอาไว้
ก่
อนหน้
านี
เพื่
อมอบให้
ใน
การสั
มภาษณ์
คราวต่
อไป
สรุ
ปผลการสั
มภาษณ์
กลุ
มเป้
าหมายในเขตอํ
าเภอปราสาท
วั
นที่
๒๑ เมษายน ๒๕๕๐
ณ บ้
านเลขที่
๘๓/๓ บ้
านปราสาท ตํ
าบลเชื
อเพลิ
ง อํ
าเภอปราสาท
รายนามผู
ให้
ข้
อมู
-
อาจารย์
กุ
ดั ่
น กิ ่
งดี
ข้
าราชการบํ
านาญ โทรศั
พท์
๐๔๔ – ๕๕๑๘๒๘
-
นายปาณิ
ดล นามวั
ฒน์
พั
ฒนาการอํ
าเภอกาบเชิ
ง ๐๘๑ – ๐๗๕๙๑๘๘
-
อาจารย์
ธี
รศั
กดิ
เลี่
ยมดี
อดี
ตข้
าราชการครู
๐๘๑ – ๘๗๖๒๙๓๑
-
นางตั
ง เกิ
ดมงคล บุ
ตรี
คนที่
๕ ของนายเหื
อน ตรงศู
นย์
ดี
๑.
ทราบประวั
ติ
การแสดงจากทั
ง ๓ ท่
าน
ดั
งนี
นายเหื
อนได้
ไปวางลอบที่
บริ
เวณหนองนํ
ขณะนั
นได้
เห็
นตั
กแตนตํ
าข้
าวคู
หนึ
งกํ
าลั
งเกี
ยวพาราสี
กั
น นายเหื
อนเห็
นว่
าตั
กแตนตํ
าข้
าวมี
ท่
าทางที่
น่
าประทั
บใจ จึ
งจั
บมาให้
ลู
ก ๆ ดู
ที่
บ้
าน และเมื่
อมาที่
บ้
านนายเหื
อนก็
ร้
องเพลงและ
ตั ๊
กแตนตั
วผู
ก็
ได้
ไปเกาะตั
กแตนตั
วเมี
ยและเต้
นตามเสี
ยงเพลง ต่
อมาก็
ได้
ชั
กชวน นายเต็
ตระการดี
(นั
กดนตรี
พื
นบ้
าน) นายย ั
นต์
ยี่
สุ
นศรี
(ครู
ใหญ่
โรงเรี
ยนบ้
านโพธิ
กองขณะนั
น) นาย
สมพงษ์
สาคเ รศ (ครู
ใหญ่
โรง เ รี
ยนบ้
านโคกเพชรขณะนั
น) ร่
วมกั
นริ
เ ริ
มการแสดง
“กระโน้
ปติ
งต็
อง”โดยนํ
าเอาท่
าทางของตั
กแตนทั
งคู
มาประดิ
ษฐ์
เป็
นท่
ารํ
า มี
การแต่
งทํ
านอง