๑๑๒
คุ
ณแม่
ปลั่
งศรี
มู
ลศาสตร์
วั
นที่
๒๕ เมษายน ๒๕๕๐
๑.
คุ
ณแม่
ทราบประวั
ติ
ความเป็
นมาของการแสดง กระโน้
ปติ
งต็
องดั
งนี
้
นายเหื
อนได้
ไปวาง
“ลอบ” เพื่
อดั
กปลาที่
บริ
เวณหนองนํ
้
า ระหว่
างนั
้
นได้
พบกั
บตั ๊
กแตน ๑ คู
่
กํ
าลั
งเกี
้
ยวพาราสี
กั
น
จึ
งเกิ
ดความสนใจในลี
ลาการเคลื่
อนไหวของตั ๊
กแตน จึ
งได้
เกิ
ดความคิ
ดในการเลี
ยนแบบท่
าทาง
ของตั ๊
กแตนคู
่
นั ่
นและเกิ
ดเป็
นท่
ารํ
าขึ
้
น ต่
อจากนั
้
นก็
ได้
นํ
าออกแสดงตามงานต่
างๆ เรื่
อยมา
๒.
คุ
ณแม่
เคยเห็
นการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องในแบบดั
้
งเดิ
มที่
แสดงโดยนายเต็
นและนายเหื
อน และ
บอกว่
าการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องผิ
ดเพี
้
ยนไปจากของเดิ
มมาก
๓.
คุ
ณแม่
อยากให้
มี
การอนุ
รั
กษ์
การแสดงกระโน้
ปติ
งต็
องเพราะกลั
วว่
าจะสู
ญหายไปจากจั
งหวั
ด
สุ
ริ
นทร์
๔.
คุ
ณแม่
แนะนํ
าให้
ไปหา อาจารย์
พิ
นิ
จ โรงเรี
ยนสุ
รวิ
ทยาคาร โดยระบุ
ว่
าจะเป็
นผู
้
ที่
สามารถเล่
าถึ
ง
ความเป็
นมาของการแสดงกระน๊
ปติ
งตองได้
เนื่
องจากเป็
นผู
้
ที่
นํ
าเอาการแสดงชุ
ดนี
้
ไปเผยแพร่
ย ั
งที่
ต่
าง ๆ มาตลอด
๕.
คุ
ณแม่
จะหาประวั
ติ
การแสดงกระโน๊
ปติ
งตองที่
มี
การรวบรวมเอาไว้
ก่
อนหน้
านี
้
เพื่
อมอบให้
ใน
การสั
มภาษณ์
คราวต่
อไป
สรุ
ปผลการสั
มภาษณ์
กลุ
่
มเป้
าหมายในเขตอํ
าเภอปราสาท
วั
นที่
๒๑ เมษายน ๒๕๕๐
ณ บ้
านเลขที่
๘๓/๓ บ้
านปราสาท ตํ
าบลเชื
้
อเพลิ
ง อํ
าเภอปราสาท
รายนามผู
้
ให้
ข้
อมู
ล
-
อาจารย์
กุ
ดั ่
น กิ ่
งดี
ข้
าราชการบํ
านาญ โทรศั
พท์
๐๔๔ – ๕๕๑๘๒๘
-
นายปาณิ
ดล นามวั
ฒน์
พั
ฒนาการอํ
าเภอกาบเชิ
ง ๐๘๑ – ๐๗๕๙๑๘๘
-
อาจารย์
ธี
รศั
กดิ
์
เลี่
ยมดี
อดี
ตข้
าราชการครู
๐๘๑ – ๘๗๖๒๙๓๑
-
นางตั
ง เกิ
ดมงคล บุ
ตรี
คนที่
๕ ของนายเหื
อน ตรงศู
นย์
ดี
๑.
ทราบประวั
ติ
การแสดงจากทั
้
ง ๓ ท่
าน
ดั
งนี
้
นายเหื
อนได้
ไปวางลอบที่
บริ
เวณหนองนํ
้
า
ขณะนั
้
นได้
เห็
นตั
๊
กแตนตํ
าข้
าวคู
่
หนึ
่
งกํ
าลั
งเกี
้
ยวพาราสี
กั
น นายเหื
อนเห็
นว่
าตั
๊
กแตนตํ
าข้
าวมี
ท่
าทางที่
น่
าประทั
บใจ จึ
งจั
บมาให้
ลู
ก ๆ ดู
ที่
บ้
าน และเมื่
อมาที่
บ้
านนายเหื
อนก็
ร้
องเพลงและ
ตั ๊
กแตนตั
วผู
้
ก็
ได้
ไปเกาะตั
๊
กแตนตั
วเมี
ยและเต้
นตามเสี
ยงเพลง ต่
อมาก็
ได้
ชั
กชวน นายเต็
น
ตระการดี
(นั
กดนตรี
พื
้
นบ้
าน) นายย ั
นต์
ยี่
สุ
่
นศรี
(ครู
ใหญ่
โรงเรี
ยนบ้
านโพธิ
์
กองขณะนั
้
น) นาย
สมพงษ์
สาคเ รศ (ครู
ใหญ่
โรง เ รี
ยนบ้
านโคกเพชรขณะนั
้
น) ร่
วมกั
นริ
เ ริ
่
มการแสดง
“กระโน้
ปติ
งต็
อง”โดยนํ
าเอาท่
าทางของตั
๊
กแตนทั
้
งคู
่
มาประดิ
ษฐ์
เป็
นท่
ารํ
า มี
การแต่
งทํ
านอง