Basic HTML Version
๙๓
บทที่
5
การสรุ
ปและอภิ
ปรายผล
การวิ
จั
ยนี
้
เป็
นการวิ
จั
ยและพั
ฒนาเพื่
อการอนุ
รั
กษ์
และพั
ฒนาศิ
ลปะการแสดงท้
องถิ
่
น ของการแสดง
กระโน้
ปติ
งต็
อง มี
วั
ตถุ
ประสงค์
ในการวิ
จั
ย ๓ ข้
อ คื
อ ๑) เพื่
อศึ
กษาความเป็
นมา และการสื่
อความหมายของ
การแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง ในจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
๒) เพื่
อพั
ฒนารู
ปแบบการเต้
น ดนตรี
เพลง และการแต่
งกาย
ในการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง ในจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
และ ๓) เพื่
อจั
ดทํ
าเอกสารประกอบการเรี
ยนหลั
กสู
ตร
ท้
องถิ ่
น (คู
่
มื
อประกอบการเรี
ยนการสอนกระโน้
ปติ
งต็
องในจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
) โดยกํ
าหนดประชากรเป้
าหมาย
ที่
เป็
นกลุ
่
มศิ
ลปิ
นพื
้
นบ้
านที่
เคยแสดงและร่
วมฝึ
กซ้
อมกระโน้
ปติ
งต็
อง ในพื
้
นที่
๒ อํ
าเภอคื
อ อํ
าเภอละ ๕ คน
๑. อํ
าเภอเมื
อง ประกอบด้
วย นางผ่
องศรี
ทองหล่
อ นางแก่
นจั
นทร์
นามวั
ฒน์
นางสุ
จิ
นต์
ทองหล่
อ
นายกมนต์
โรจน์
นิ
วั
ฒน์
บรรหารและนายธงชั
ย สามสี
๒. อํ
าเภอปราสาท ประกอบด้
วย ลู
กหลานนายเต็
น
ตระการดี
และนายเหื
อน ตรงศู
นย์
ดี
๓ คน นายย ั
นต์
ยี่
สุ
่
นศรี
นายสมพงษ์
สาคเรศ โดยมี
ขั
้
นตอนดั
งนี
้
๑. การศึ
กษาเอกสาร งานวิ
จั
ยที่
เกี่
ยวข้
อง และสร้
างเครื่
องมื
อ โดยคณะผู
้
วิ
จั
ย และที่
ปรึ
กษา
๒. การเก็
บข้
อมู
ลในพื
้
นที่
๒ อํ
าเภอ คื
ออํ
าเภอเมื
อง และอํ
าเภอปราสาท และการวิ
เคราะห์
ข้
อมู
ล
๓. การพั
ฒนารู
ปแบบการเต้
น ดนตรี
เพลง และการแต่
งกาย ในการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง
๔. การจั
ดทํ
าเอกสารประกอบการเรี
ยนหลั
กสู
ตรท้
องถิ
่
นในจั
งหวั
ด สุ
ริ
นทร์
ผลการวิ
จั
ยพบว่
า
๑) ความเป็
นมา และการสื่
อความหมายของการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง ในจั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
๑.๑ ความเป็
นมาของการแสดงกระโน้
ปติ
งต็
อง
จั
งหวั
ดสุ
ริ
นทร์
มี
อารยธรรมที่
สื
บต่
อและพั
ฒนามาเป็
นเวลายาวนาน มี
ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
เพลง
และการละเล่
นพื
้
นบ้
าน หลากหลายภาษาทั
้
งภาษาไทย เขมร ส่
วย และลาว ในกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
เขมรมี
การละเล่
น
หลากหลาย ในเพลงและการละเล่
นพื
้
นบ้
านของสุ
ริ
นทร์
ทั
้
งหมด มี
การละเล่
นที่
พั
ฒนามาจากสั
ตว์
มี
การ
เลี
ยนแบบลี
ลาท่
าทางการเคลื่
อนไหว และการเกี
้
ยวพาราสี
ที่
สนุ
กสนานร่
าเริ
ง ของตั
๊
กแตนตํ
าข้
าว คื
อการเต้
น
“กระโน้
ปติ
งต็
อง ” ซึ
่
งพั
ฒนาจากการละเล่
นเพื่
อความสนุ
กสนานและตลกขบขั
นในหมู
่
บ้
าน มาเป็
นการ
แสดงที่
นิ
ยมแพร่
หลาย มี
การนํ
าไปแสดงหน้
าพระที่
นั
่
ง และในบางช่
วงห่
างหายขาดการส่
งเสริ
ม ประวั
ติ
ความเป็
นมาของกระโน้
ปติ
งต็
อง ได้
มี
การบั
นทึ
กและเล่
าสื
บต่
อกั
นมาหลายกระแส สามารถแบ่
งออกเป็
น
๓ ยุ
ค ได้
ดั
งนี
้