Page 44 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๓๓
๔) เกิดการสู ญเสียชีวิตวัฒนธรรมของคนพื้นเมืองจากการกลายเป็ นส่วนหนึ่ งของการ
ท่องเที่ยวแบบมวลชนหรือกลุ ่มใหญ่ (Mass Tourism) ที่มุ่งนํ าวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์มา
นําเสนอขายเพื่อให้นักท่ องเที่ยวจํานวนมากเดินทางเข้ามา (Center for Biodiversity and
Indigenous Knowledge, ๒๐๐๑ : website) เช่น การที่วิถีชีวิตเปลี่ยนไปสู ่การขายของที่ระลึก มี
การลอกเลียนแบบวัฒนธรรมเพื่ อขายนักท่องเที่ยวและให้ความสํ าคัญกับเงินมากขึ้น เป็ นต้น
๕) การที่มัคคุเทศก์และนักท่ องเที่ ยวนํ ายาเสพติดเข้าไปในหมู่บ้าน คนพื้นเมืองบางคน
ร่วมมือที่จะขายยาเสพติดให้กับนักท่องเที่ยว ส่งผลให้เยาวชนในหมู่ บ้านติดยาเสพติดมากขึ้น
๖) เกิดการแย่ งชิงกันหารายได้ เยาวชนพื้นเมืองกลายเป็ นคนขอเงินและขนมจาก
นักท่องเที่ยวหรือมีการเรียกค่าถ่ายรูปจากนั กท่องเที่ยว
๗) การละเมิดกฎเกณฑ์ทางสังคมบางประการ เช่ น การมีสามีภรรยามากกว่าหนึ่งคน
การล่อลวงให้เด็กหญิงไปขายตัว เป็นต้น
๘) คนพื้นเมืองไม่สามารถปร ับตัวให้เข้ากับระบบเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปได้
อย่างรวดเร็ว เช่น การถูกรุกลํ้าในพื้นที่ป ่าของคนเมืองส่งผลให้วิถีชีวิตของชาติพันธุ์ส่วนหน่ อยที่
ต้องเปลี่ ยนไปสู ่การร ับจ้างตามไร่ อันเป็นการทําลายการพึ่ งตนเองของคนพื ้ นเมืองโดยปริยาย
๙) การที่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการจัดการท่องเที่ยว เช่น ร ัฐ หรือมัคคุเทศก์มีผลประโยชน์
ในทางไม่ดี เช่ นการพนัน การที่เจ้าหน้าที่ มัคคุเทศก์ และนักท่องเที่ยวสามารถนําเหล้ามาดื่มใน
หมู่บ้านและส่งเสียงรบกวนชาวบ้านให้ร ับความเดือดร้อน
๑๐) การดูถูกเจ้าของพื้ นที่ของนักท่องเที่ยว
อย่างไรก็ดี ป ัญหาที่เกิดขึ้นดังกล่าว นิธิ เอียวศรีวงศ์ (๒๕๓๘ : ๑๓–๑๘) ได้เสนอ
ทางออกของป ัญหาที่เกิดจากการจัดการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ ์และการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม
ดังนี้
๑) คนพื้นเมืองต้องพึ่งตัวเองมากขึ้น ทั ้ งในระบบเศรษฐกิจใหม่และการหันไปสู่การเกษตร
กรรมเพื่อเลี้ยงตนเอง อันจะช่วยให้คนพื้นเมืองต่อรองกับคนภายนอกได้มากขึ้ น
๒) การลดจํ านวนนักท่องเที่ยวลงโดยการเก็บค่าบริการมากขึ้น เพื่อให้ได้นั กท่องเที่ ยวที ่ มี
คุณภาพเนื่ องจากการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมและธรรมชาติจะต้องมีการใช้ทร ัพยากรสูงมากทั ้ ง
ทร ัพยากรบุคคลในชุมชน และทร ัพยากรธรรมชาติ เช่นป ่าไม้ ช้าง ฯลฯ นอกจากนี้จะต้องมีการ
ส่ งเสริมจากหน่ วยงานที่ร ับผิดชอบด้านการท่ องเที่ยวในด้านการให้ความรู ้กับชาวบ้านในการ
ต้อนร ับแขกแบบพื้นบ้านที่ทําให้นักท่องเที่ยวสามารถพักได้ และสามารถแข่งขันกับธุรกิ จการ
ท่องเที ่ ยวและการโรงแรมสมัยใหม่ ตลอดจนสามารถถ่วงดุลย์ นโยบายทางการท่องเที่ยวที่ไม่
เหมาะสมได้
๓) คนพื้นเมืองจะต้องมีสิทธิในการปกครองตัวเองมากขึ้น ในด้านของสิทธิการ
กําหนดการใช้ทร ัพยากรด้วยตัวเองอันจะนํ าไปสู่ การที่ชุมชนมีโอกาสที่จะได้ร ับประโยชน์ จาก
การท่องเที่ยวและกําหนดทิศทางการท่องเที่ ยวด้ วยตัวเองมากที่สุด