๒๔
เป็
นอั
นหนึ
่
ง แต่
ก็
กลั
บเปิ
ดพื
้
นที
่
ให้
กั
บความแตกต่
างหลากหลายทางวั
ฒนธรรม เมื
่
อมี
การให้
คุ
ณค่
าความหมายของความเป็
นพวนร่
วมกั
นในกลุ
่
มต่
าง ๆ การแสดงออกถึ
งสํ
านึ
กร ั
บรู
้
จดจํ
า
ตั
วตนของชาวพวนสู
่
สาธารณะ
จึ
งเป็
นประเด็
นสํ
าคั
ญที
่
ชี
้
ให้
เห็
นการเลื
อกหยิ
บอั
ตลั
กษณ์
บางอย่
างมาประดิ
ษฐ์
สร้
างและแสดงบนเวที
ที
่
มี
คนภายนอกเป็
นผู
้
ชม ซึ
่
งเวที
ดั
งกล่
าวย่
อมมี
จิ
นตนาการของผู
้
ชมที
่
ต้
องการเห็
นความเป็
นพวนและส่
งผลให้
ชาวพวนเลื
อกหยิ
บอั
ตลั
กษณ์
ขึ
้
นมาเพื
่
อสนองจิ
นตนาการ อนึ
่
ง อั
ตลั
กษณ์
ต่
าง ๆ ของชาวพวนที
่
ถู
กเลื
อกหยิ
บมาก็
ล้
วนเป็
นสิ่
ง
ที
่
“ขายได้
” ในกระแสการส่
งเสริ
มการท่
องเที
่
ยวและการอนุ
ร ั
กษ์
วั
ฒนธรรมประเพณี
ของไทย
ทั
้
งสิ
้
น
๓.๒
งานวิ
จั
ยที่
จํ
าเพาะด้
านประเพณี
และพิ
ธี
กรรมของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
พวนใน
ประเทศไทย
กลุ
่
มสุ
ดท้
ายของงานวิ
จั
ยที
่
เกี
่
ยวข้
อง ซึ
่
งนั
บว่
าเป็
นข้
อมู
ลที
่
ตรงกั
บการวิ
จั
ยนี
้
ทั
้
งหมด ได้
แก่
วิ
จั
ยที
่
จํ
าเพาะด้
านประเพณี
และพิ
ธี
กรรมของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
พวน อั
นประกอบจากความเชื
่
อของ
กลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
พวนในประเทศไทย ตลอดจนบริ
บททางวั
ฒนธรรมอั
นเชื
่
อว่
าเป็
นพื
้
นฐานของ
ประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
า เห็
นได้
จาก
วิ
ทยานิ
พนธ์
เรื
่
อง
การร ั
บนวั
ตกรรมและพิ
ธี
กรรมทางศาสนา: ศึ
กษากรณี
ชุ
มชนไทย
พวนในจั
งหวั
ดลพบุ
รี
ของ เชาว์
วั
ย ศุ
ภรตรี
ทิ
เพศ (๒๕๔๒) เพื
่
อเสนอในหลั
กสู
ตรปริ
ญญา
มานุ
ษยวิ
ทยามหาบั
ณฑิ
ต จุ
ฬาลงกรณ์
มหาวิ
ทยาลั
ยได้
ศึ
กษาถึ
งความเปลี
่
ยนแปลงในพิ
ธี
กรรม
จากอดี
ตสู
่
ป ั
จจุ
บั
นของไทยพวนบ้
านกล้
วย ในจั
งหวั
ดลพบุ
รี
พบว่
าการนํ
าความพั
ฒนาและความ
ทั
นสมั
ยมาสู
่
ชุ
มชน ได้
แก่
การขุ
ดคลองชลประทาน และการตั
ดถนนหลวงเข้
าสู
่
ตั
วเมื
อง ส่
งผล
กระทบโดยตรงต่
อระบบความเชื
่
อและพิ
ธี
กรรมที
่
สื
บทอดมายาวนานภายในหมู
่
บ้
าน เกิ
ดจาก
ป ั
จจั
ย ๒ ประการที
่
มาพร้
อมกั
บแผนการพั
ฒนาของภาคร ั
ฐ ได้
แก่
๑) การร ั
บนวั
ตกรรมทางวั
ตถุ
เช่
น สิ่
งอํ
านวยความสะดวกต่
างๆ ยานพาหนะ ทํ
าให้
พฤติ
กรรมความเป็
นอยู
่
ของชาวบ้
าน
เปลี
่
ยนไป ส่
งผลถึ
งการประกอบพิ
ธี
กรรม ที
่
ได้
นํ
าวั
สดุ
ที
่
หาได้
ตามยุ
คสมั
ยและเป็
นสิ่
งที
่
ต้
องซื
้
อหา
เข้
ามาแทนที
่
สิ่
งของเดิ
มที
่
เสี
ยเวลาในการทํ
ากว่
ามาก และยั
งเป็
นของที
่
คนในหมู
่
บ้
านนํ
ามาช่
วย
ในงานพิ
ธี
กรรมของแต่
ละบ้
าน ความเอื
้
อเฟื
้
อเผื
่
อแผ่
ต่
อกั
นและความสนิ
ทสนมระหว่
างครอบคร ั
ว
แต่
ละครอบคร ั
ว ก็
ได้
ร ั
บผลกระทบตามไปด้
วย และ ๒) การร ั
บนวั
ตกรรมที
่
ไม่
ใช่
วั
ตถุ
เช่
น
เศรษฐกิ
จแบบทุ
นนิ
ยม ทํ
าให้
การประกอบอาชี
พ หรื
อการผลิ
ตผลผลิ
ตทางการเกษตรป้
อนเข้
าสู
่
ตลาดมากขึ
้
น และคํ
านึ
งถึ
งระบบเศรษฐกิ
จมากกว่
าการผลิ
ตไว้
ใช้
เองในบ้
าน หรื
อนํ
าไป
แลกเปลี
่
ยนภายในหมู
่
บ้
านอย่
างเช่
นในอดี
ตกลายเป็
นสิ่
งที
่
ไม่
นิ
ยมทํ
ากั
นในป ั
จจุ
บั
น
วิ
ทยานิ
พนธ์
เรื
่
อง
เปรี
ยบเที
ยบค่
านิ
ยมที่
ปรากฏในบทสู
่
ขวั
ญของพวน ตํ
าบลหาด
เสี
้
ยวกั
บค่
านิ
ยมที่
พึ
งประสงค์
ของ ศี
ลธรรม ศรี
สุ
ข (๒๕๓๓) ซึ
่
งเป็
นวิ
ทยานิ
พนธ์
ระดั
บ
มหาบั
ณฑิ
ต มหาวิ
ทยาลั
ยศรี
นคริ
นทรวิ
โรฒ พิ
ษณุ
โลก ได้
ศึ
กษาบทสู
่
ขวั
ญของพวนบ้
านหาด
เสี
้
ยว ๑๓ ประเภท ได้
แก่
บทสู
่
ขวั
ญหลานน้
อย นาคเณร นาคพระ ผู
้
สึ
กจากพระ-เณร ทหาร
ทหารกลั
บถิ่
น บ่
าว – สาว ผู
้
เฒ่
า บ้
านใหม่
ผู
้
ป ่
วย ญาติ
ผู
้
ตาย ข้
าว และ บทสู
่
ขวั
ญควาย