๑๘
๑.๘ งานวิ
จั
ยที่
เกี่
ยวข้
อง
๑. งานวิ
จั
ยที่
อภิ
ปรายประเพณี
และพิ
ธี
กรรมที่
แสดงอั
ตลั
กษณ์
กลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
งานวิ
จั
ยในกลุ
่
มนี
้
เป็
นการวิ
จั
ยที
่
พยายามถอดรหั
สประเพณี
หรื
อพิ
ธี
กรรมในฐานะภาพ
แทนอั
ตลั
กษณ์
ของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ซึ
่
งเกิ
ดขึ
้
นจากบริ
บททางการเมื
อง เห็
นได้
จากงานวิ
จั
ย
“วิ
ธี
คิ
ด
ของคนไทย: พิ
ธี
กรรม “ข่
วงผี
ฟ้
อน” ของ “ลาวข้
าวเจ้
า” จั
งหวั
ดนครราชสี
มา”
ของสุ
ริ
ยา
สมุ
ทคุ
ปติ
์
(๒๕๔๐) นั
บเป็
นเอกสารที
่
อภิ
ปรายประเพณี
และพิ
ธี
กรรมที
่
แสดงอั
ตลั
กษณ์
ของกลุ
่
ม
ชาติ
พั
นธุ
์
“ไทย-ลาว” โดยมี
วั
ตถุ
ประสงค์
ในการศึ
กษาวิ
ธี
คิ
ดของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ไทย-ลาวในจั
งหวั
ด
นครราชสี
มา ที
่
เรี
ยกว่
าชาวลาวข้
าวเจ้
า ซึ
่
งได้
แก่
กลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ย่
อยของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ลาวที
่
มี
เอกลั
กษณ์
บางอย่
างเป็
นของตั
วเองได้
แก่
การบริ
โภคข้
าวเจ้
า แต่
มี
วั
ฒนธรรม เช่
น ภาษา ความ
เชื
่
อ พิ
ธี
กรรมทางศาสนาแบบลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ลาวอื
่
นๆ โดยศึ
กษาผ่
านพิ
ธี
กรรมข่
วงผี
ฟ้
อนซึ
่
งเป็
น
พิ
ธี
กรรมที
่
มี
การฟ้
อนประกอบเสี
ยงแคนเพื
่
อเซ่
นไหว้
ให้
ผี
พอใจอั
นจะนํ
าไปสู
่
การมี
สุ
ขภาพดี
ทั
้
งนี
้
ผลการวิ
จั
ยพบว่
าวิ
ธี
คิ
ดของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ดั
งกล่
าวเป็
นผลผลิ
ตจากประวั
ติ
ศาสตร์
และชาติ
พั
นธุ
์
ที
่
ถู
กสร้
างขึ
้
นด้
วยเหตุ
ผลทางการเมื
อง เนื
่
องจากพิ
ธี
กรรมขาวงผี
ฟ้
อนที
่
เกิ
ดขึ
้
นมิ
ใช่
เพี
ยงการ
นํ
าเสนออั
ตลั
กษณ์
ทางชาติ
พั
นธุ
์
เท่
านั
้
น แต่
ยั
งเป็
นภาพสะท้
อนของวิ
ธี
คิ
ดแบบพึ
่
งพาอํ
านาจ
ภายนอก ทั
้
งอํ
านาจของผี
และอํ
านาจของข้
าราชการ นั
กการเมื
อง และนายทุ
น ขณะเดี
ยวกั
นก็
แสดงวิ
ธี
คิ
ดที
่
เน้
นการผลิ
ตซํ
้
าและสื
บทอดสํ
านึ
กทางประวั
ติ
ศาสตร์
และเอกลั
กษณ์
ของชาติ
พั
นธุ
์
ด้
วยเช่
นกั
น
๒. งานวิ
จั
ยที่
อภิ
ปรายการใช้
วั
ฒนธรรมประเพณี
เพื่
อการท่
องเที่
ยว
ขณะเดี
ยวกั
น อี
กกลุ
่
มงานวิ
จั
ยหนึ
่
ง ยั
งให้
ความสํ
าคั
ญกั
บการพิ
จารณาผลกระทบจากการ
ท่
องเที
่
ยวที
่
มี
ต่
อสั
งคม วั
ฒนธรรมรวมถึ
งประเพณี
ของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ที
่
หลากหลายในแหล่
ง
ท่
องเที
่
ยว เห็
นได้
จากงานวิ
จั
ยฉบั
บภาษาอั
งกฤษของสภาวิ
จั
ยแห่
งชาติ
เรื
่
อง
การท่
องเที่
ยวและ
การเปลี่
ยนแปลงวั
ฒนธรรมในชุ
มชนลี
ซู
ทางภาคเหนื
อของประเทศไทย (Tourism and
culture change in Lisu communities of Northern Thailand)
(1989) ซึ
่
งอธิ
บายว่
าการ
ท่
องเที
่
ยวเชิ
งชาติ
พั
นธุ
์
ให้
ความสํ
าคั
ญกั
บพื
้
นที
่
ชนส่
วนน้
อยหรื
อ “ชนเผ่
าที
่
แปลกออกไป (exotic
tribes)” ซึ
่
งมี
สิ่
งดึ
งดู
ดใจได้
แก่
วิ
ถี
ชี
วิ
ตของชนเผ่
านั
้
นเอง งานวิ
จั
ยชิ
้
นนี
้
ได้
ทํ
าการศึ
กษาผลกระทบ
ของการท่
องเที
่
ยวเชิ
งชาติ
พั
นธุ
์
ที
่
มี
ต่
อการเปลี
่
ยนแปลงวั
ฒนธรรมของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
ส่
วนน้
อยใน
สั
งคมโลกที
่
สามทั
้
งทางลบและทางบวก โดยปราศจากการใช้
ทฤษฎี
ทางการท่
องเที
่
ยวมาช่
วย
วิ
เคราะห์
ในการศึ
กษาจะทํ
าการศึ
กษาชาวเขาเผ่
าลี
ซู
ทางภาคเหนื
อของประเทศไทย โดยพบว่
า
การท่
องเที
่
ยวตามหมู
่
บ้
านชนเผ่
าที
่
สํ
าคั
ญได้
แก่
ความประหยั
ด ส่
งผลให้
ชาวลี
ซู
ถู
กอธิ
บายได้
เป็
น
สองลั
กษณะได้
แก่
ลั
กษณะเฉพาะที
่
โดดเด่
นของชาวลี
ซู
เองและการอธิ
บายชาวลี
ซู
กั
บการปลู
กฝิ่
น
ซึ
่
งถู
กแพร่
กระจายคํ
าอธิ
บายดั
งกล่
าวไปทั
่
วโลก อย่
างไรก็
ดี
นั
กท่
องเที
่
ยวชาวตะวั
นตกเองไม่
ได้
สั
มผั
สกั
บความเป็
นจริ
งดั
งกล่
าว แต่
กลั
บเข้
ามาบั
่
นทอนความมั
่
นใจต่
อวั
ฒนธรรมของชนกลุ
่
มน้
อย
มากขึ
้
น ท้
ายที
่
สุ
ดงานวิ
จั
ยนี
้
ให้
ความสํ
าคั
ญต่
อกระบวนการการเปลี
่
ยนแปลงวั
ฒนธรรมของกลุ
่
ม