Page 124 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๑๔
มุมมองของชาวพวนอําเภอพรหมบุ รีต่อการที่งานประเพณี บุญกําฟ้ าเป็ นกิจกรรม
ทางการท่องเที่ยวเป็นไปในลักษณะเชิงบวก เห็นได้จากการอธิบายว่าหากมีนักท่องเที่ ยวมาเที่ยวชม
งานประเพณีบุ ญกําฟ้าที ่อําเภอพรหมบุรีจํานวนมากขึ้น จะส่งผลให้ “…เป็นที ่ รู ้ จั ก เขามางานก็จะ
รู้จักวัดกุฎีทอง…” (พระครูเมตตานุ ศาสน์(บุญช่วย จิตฺ ตป�ฺโย), ๒๕๕๑ : สัมภาษณ์)
ขณะเดียวกันกลับเห็นว่าการที่มีนักท่องเที่ยวเข้ามาเที่ยวในงานประเพณีบุญกําฟ้ า
ของอํ าเภอพรหมบุรีมากขึ้นเป็ นการอนุ ร ักษ์วัฒนธรรมชาวพวนทางอ้อมเห็นได้จากการกล่าวถึง
ขบวนแห่ในงานประเพณบุ ญกําฟ้าซึ่งต้องมีขบวนวัฒนธรรมชาวพวนในอดีตเพื่ อการอนุร ักษ์เอาไว้
“…ก็ยังไว้คงเดิม แต่ว่าสมัยก่อนจะมีพื้นบ้าน ก็จะมีเด็กแต่งชุดสมัยก่อนทําจุก เล่นเดินไม้เหมือนเป็น
ขบวนคนลาว และก็จะมีตีล้อเอาไม้ไผ่มาทําล้อ เด็กก็จะเล่นไปเรื่ อย เดินตามขบวนไปเรื ่ อย…” (วชิรา
บุญเริ่ม, ๒๕๕๑ :สัมภาษณ์) และแม้ว่าหากการท่องเที่ยวงานประเพณีบุญกําฟ้ าจะส่งผลกระทบต่อ
วัฒนธรรมชาวพวนที่อํ าเภอพรหมบุ รี จึงควร “…เป็นหน้ าที่ ของกระทรวงวัฒนธรรม…” (พระครู
เมตตานุ ศาสน์(บุญช่วย จิตฺ ตป�ฺโย), ๒๕๕๑ : สัมภาษณ์) ในการฟื้นฟูวัฒนธรรมชาวพวนแทน
๔.๓ บุญกําฟ้ าตําบลบ้ านผือ อําเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี
ในพื้นที่ตําบลบ้านผือ มีความแตกต่ างจากพื้นที่สนามชาวพวนในจังหวัดสุโขทัยและ
สิงห์บุรีอย่างยิ่ง กล่าวคือแม้ว่าบ้านผือจะเป็ นแหล่งชุมชนชาวพวนที่ใหญ่ อีกแห่งหนึ่ งของประเทศ
หากแต่ประเพณีบุญกําฟ้าในป ัจจุบันไม่มีการจัดงานขนาดใหญ่ คงเหลือแต่การยืดถือปฏิบัติของ
ชาวพวนบางคนเท่านั ้ น อย่างไรก็ดียังพบร่องรอยของงานประเพณีบุญกําฟ้าตํ าบลบ้านผือดังต่อไปนี้
๑) ประเพณี บุญกําฟ้ าตําบลบ้านผือ
ข้อมูลจากการบอกเล่ าของผู้อาวุโสชาวพวนตําบลบ้านผือทําให้ทราบว่า ตําบลบ้าน
ผือมี ชาวพวนการอพยพเดินทางเข้ ามามีระลอกด้ วยกัน นับตั ้ งแต่ การถูกกวาดต้ อนในร ัชสมัย
พระบาทสมเด็จพระเจ้ าตากสินมหาราช การถูกกวาดต้อนของพระเจ้าอนุ วงศ์ นับตั ้ งแต่ ปี พ.ศ.
๒๓๖๙ รวมถึงการเดิ นทางมาจากเมืองทุ่งยั ้ งและเมืองพระฝางในจังหวัดอุตรดิตถ์ (เฮื อง มีลา,
๒๕๕๐ : สัมภาษณ์) อย่างไรก็ดีคําบอกเล่าถึงที่มาของชาวพวนตํ าบลบ้านผือยังไม่ มีความชัดเจนแต่
ส่วนใหญ่อ้างอิงจากหนังสือหรือเอกสารที่กล่าวถึงชาวพวนทั ่ วประเทศไทยมากกว่า
การอพยพของชาวพวนตําบลบ้านผือ ในอดีตพบว่ามีการยืดถือวัฒนธรรมฮีตสิบสอง
คองสิบสี่อยู่มาก ไม่ว่าจะเป็ นฮีตสิบสองได้แก่การทําบุญออกพรรษา บุญผเวส บุญสงกรานต์ บุญกํา
ฟ้ า บุญบั ้ งไฟ บุญเข้าพรรษา และคองสิบสี่ได้แก่ฮีตบ้านคองเมืองคือการทํ าบุญบ้ าน ฮีตแค่คองเขย
คือการที่ผู้เป็ นเขยจะไปบ้านใดต้อเหน็ บไว้ที่เอว รวมไปถึ งการไม่ผิดลูกผิดเมียเนื่ องจากจะมีการ
ปร ับสินไหมราคาหกบาทพร้อมเหล้าไหไก่ตัว (เฮือง มีลา, ๒๕๕๐ : สัมภาษณ์ ) แต่ในเวลาต่อมา