๖๐
นอกจากนี
้
ยั
งพบการสื
บทอดในลั
กษณะครอบคร ั
ว ที
่
ไม่
ซั
บซ้
อนอี
กจํ
านวนมาก เช่
น
นางไพเราะ มี
พร้
อม (คณะสํ
าเภา ป ่
าโมก) สื
บทอดจาก นางบุ
ญเรื
อง สถิ
ตโชติ
(มารดา) นางสาว
กฤษณา ต้
องประสงค์
(คณะพเยาว์
ลู
กป ่
าโมก) สื
บทอดจากนางพเยาว์
ต้
องประสงค์
(มารดา)
นางจิ
นตนา พั
นธุ
์
ทอง (คณะ จ.จิ
นตนา เจี
ยมจิ
ต ศิ
ษย์
นารายณ์
) สื
บทอดจาก นางทองอาบ (มารดา)
นางสํ
าราญ สารี
ผล (คณะนารี
คะนองศิ
ลป์
) สื
บทอดจากนางชิ
ต คะนองศิ
ลป์
(มารดา) นางศิ
ริ
ญา
รุ
กขชาติ
(คณะ ส.ชะองค์
ศิ
ลป์
) สื
บทอดจากนางชะองค์
(มารดา) เป็
นต้
น
๓.๒ การสื
บทอดทอดในฐานะศิ
ษย์
จากครู
ละครพื
้
นบ้
าน
พื
้
นถิ่
นอ่
างทอง นั
บได้
ว่
าเป็
นพื
้
นถิ่
นที
่
มี
ความรุ
่
งเรื
อง ทางด้
านการละครพื
้
นบ้
านด้
วย
การเรี
ยนรู
้
ศิ
ลปะด้
านการละคร กั
บครู
ละครในพื
้
นบ้
านเพื
่
อใช้
ประกอบอาชี
พ พบอยู
่
มาก นอกเหนื
อ
จากทํ
าการเกษตรที
่
พบอยู
่
ทั
่
วไป การเรี
ยนละครจากครู
พื
้
นบ้
าน จึ
งพบอยู
่
ทั
่
วไปและมี
จํ
านวนมาก
การสื
บทอดในฐานะศิ
ษย์
จากครู
ละครพื
้
นบ้
านนั
้
น พบว่
า ละครชาตรี
ในจั
งหวั
ดอ่
างทอง
มี
การสื
บทอดในลั
กษณะนี
้
อยู
่
มาก มี
ครู
ละครพื
้
นถิ่
นที
่
เป็
นแหล่
งวิ
ทยาการ ในอดี
ตหลายท่
าน อาทิ
แม่
ครู
เลื
่
อม(บ้
านป ่
าโมก) แม่
ครู
บุ
ญ(บ้
านป ่
าโมก) แม่
ครู
แช่
ม(บ้
านบางยี
่
นา) แม่
ครู
เภา(บ้
านทางพระ)
แม่
ครู
หวล(บ้
านโพธิ
์
ทอง) เป็
นต้
น ซึ
่
งบุ
คคลเหล่
านี
้
ล้
วนเป็
นผู
้
เผยแพร่
ศิ
ลปะด้
านการแสดงละครชาตรี
ให้
แพร่
หลายทั
่
วไป ในจั
งหวั
ดอ่
างทอง จากการศึ
กษา พบว่
า มี
การสื
บทอดในฐานะศิ
ษย์
เช่
น
๓.๒.๑ แม่
ครู
แช่
ม จิ
ตตเสวี
นั
บว่
าเป็
นบุ
คคลสํ
าคั
ญในการพั
ฒนาละครในอํ
าเภอ
ป ่
าโมก จั
งหวั
ดอ่
างทองในป ั
จจุ
บั
น
แม่
ครู
แช่
ม เป็
นชาวอ่
างทอง บ้
านอยู
่
ณ ตลาดกรวด อํ
าเภอเมื
องอ่
างทอง ได้
สมรสกั
บหลวงคนธรรพวาที
(จ่
าง จิ
ตตเสวี
) มี
บุ
ตร ๑ คน ชื
่
อ เจตน์
จิ
ตตเสวี
เป็
นนั
กดนตรี
แต่
ไม่
มี
ชื
่
อเสี
ยงมากนั
ก
ราว พ.ศ. ๒๔๗๘ นั
บได้
ว่
า เป็
นการเปลี
่
ยนแปลงด้
านการละคร ให้
กั
บบรรดาชาว
ละคร ในอํ
าเภอป ่
าโมก เป็
นอย่
างมาก โดยที
่
นางสํ
าเนี
ยง นางทองเลี
่
ยม นางทองหล่
อ นางทองเจื
อ
นางจํ
าร ั
ส นางเสริ
ม นางชะลอ นางบุ
ญเรื
อง นางเวก เป็
นต้
น ได้
เข้
าเรี
ยนวิ
ชาการละครกั
บ แม่
ครู
แช่
ม จิ
ตตเสวี
ทํ
าให้
รู
ปแบบการละครชาตรี
ของชาวป ่
าโมก ปร ั
บเปลี
่
ยนไปมาก มี
ความประณี
ตด้
าน
การรํ
า การร้
อง ที
่
ได้
ร ั
บอิ
ทธิ
พลการละครจากกรุ
งเทพมหานคร ของแม่
ครู
แช่
ม (ทองหล่
อ กลิ่
นขจร,
๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)