๒๑
๒. ตั
วนางกษั
ตริ
ย์
เหมื
อนเครื
่
องละครนอก ต่
างกั
นที
่
ผ้
านุ
่
งเป็
นผ้
าเกี
้
ยวจี
บหน้
า
สวมเสื
้
อชั
้
นในแนบตั
วสี
แดง (ไม่
นิ
ยมสี
อื
่
น) มี
สะไบนาง ป ั
กด้
วยดิ
้
น ลวดลายสวยงาม ที
่
ชายสไบป ั
ก
เป็
นลายทิ
้
งชาย มี
ตาบทิ
ศและทั
บทรวง สวมช้
องนาง มี
ร ั
ดเกล้
ายอดแหลม สวมทองกรที
่
ข้
อมื
อ สวม
กํ
าไลข้
อเท้
า
๓. ตั
วนางสํ
าคั
ญ เช่
น ตั
วแม่
หรื
อพี
่
เลี
้
ยง แต่
งตั
วเหมื
อนนางกษั
ตริ
ย์
แต่
ลวดลาย
ไม่
สวยเท่
า ต่
างกั
นที
่
เครื
่
องสวมศี
รษะจะไม่
เป็
นยอดแหลม ใช้
ร ั
ดเกล้
าเปลว หรื
อที
่
ชาวบ้
าน เรี
ยกว่
า
ร ั
ดเกล้
าใบสาเก สวมทองกรและกํ
าไลข้
อเท้
า ป ั
จจุ
บั
น ใชกะบั
งหน้
าแทน
๔. ตั
วประกอบ มี
ลั
กษณะแตกต่
างกั
น ดั
งนี
้
๔.๑ พระฤาษี
สวมหั
วฤาษี
ใช้
ผ้
าห่
มครองพาดไหล่
สมมุ
ติ
เป็
นหนั
งเสื
อ
๔.๒ เสนา นุ
่
งโจงกระเบน สวมเสื
้
อปิ
ดคอ มี
ผ้
าคาดเอว
๔.๓ ตั
วยั
กษ์
หากเป็
นยั
กษ์
กษั
ตริ
ย์
แต่
งเหมื
อนตั
วพระ แต่
ไม่
นุ
่
งแบบหางหงส์
มี
ผื
นผ้
าเป็
นลายกนกทั
บชายกระเบน สวมหั
วยั
กษ์
ไม่
ปิ
ดหน้
า พลยั
กษ์
เหมื
อนขุ
นนาง
๔.๔ ตั
วประกอบพิ
เศษ เช่
น เงาะ แก้
วหน้
าม้
า พระกุ
มาร แต่
งเครื
่
องแต่
งตั
ว
เหมื
อนพระหรื
อนางกษั
ตริ
ย์
จะทราบลั
กษณะตั
วแสดงได้
จากเครื
่
องสวมศี
รษะ
ตั
วละครทั
้
งหมดต้
องผั
ดหน้
า ทาแป้
ง แต่
งคิ
้
ว ทาปาก ผั
ดแขนและขา อย่
าง
สวยงาม
๓.๓ วิ
ธี
แสดง
การแสดงเริ่
มด้
วยทํ
าพิ
ธี
บู
ชาครู
จากนั
้
นปี
่
พาทย์
โหมโรงชาตรี
ตั
วยื
นเครื
่
อง ออกมา
รํ
าซั
ดหน้
าบทตามเพลง การรํ
าซั
ดนี
้
สมั
ยโบราณขณะร่
ายรํ
า ผู
้
แสดงต้
องว่
าอาคมไปด้
วย เพื
่
อป้
องกั
น
เสนี
ยดจั
ญไร และการกระทํ
ายํ
่
ายี
ต่
างๆ วิ
ธี
เดิ
นวนรํ
าซั
ดก่
อนแสดง จะรํ
าเวี
ยนซ้
าย เรี
ยกว่
า "ชั
กใย
แมงมุ
ม" หรื
อ "ชั
กยั
นต์
" ต่
อจากรํ
าซั
ดหน้
าบทเวี
ยนซ้
ายแล้
วก็
เริ่
มจั
บเรื
่
อง ตั
วแสดงขึ
้
นนั
่
งเตี
ยงแสดง
ต่
อไป การแสดงละครชาตรี
ผู
้
แสดงร้
องเองไม่
ต้
องมี
ต้
นเสี
ยง ตั
วละครที
่
นั
่
งอยู
่
ที
่
นั
้
นเป็
นลู
กคู
่
ไปในตั
ว
และเมื
่
อเลิ
กการแสดง จะรํ
าซั
ดอี
กคร ั
้
งหนึ
่
ง ว่
าอาคมถอยหลั
ง รํ
าเวี
ยนขวา เรี
ยกว่
า "คลายยั
นต์
"
เป็
นการถอนอาถรรพ์
ทั
้
งปวง
วุ
ฒิ
พงษ์
ทองก้
อน (๒๕๔๓ : ๙๓-๙๔) กล่
าวถึ
ง ลั
กษณะการแสดงละครชาตรี
ตาม
แบบแผนการแสดงที
่
เป็
นลั
กษณะสื
บทอดต่
อกั
นมา คื
อ จะมี
พิ
ธี
กรรม ๓ ช่
วง คื
อ ช่
วงพิ
ธี
กรรมก่
อน
การแสดง ประกอบด้
วยการปลู
กโรง การบู
ชาครู
การโหมโรง การร้
องประกาศครู
การร้
องเชิ
ญสิ่
ง
ศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
การรํ
าถวายมื
อ การร้
องประกาศโรง การรํ
าซั
ดหน้
าบท การร้
องคํ
าพร ั
ด ช่
วงการแสดงจะมี
การดํ
าเนิ
นเรื
่
อง การแต่
งกาย ดนตรี
ประกอบการแสดง และช่
วงพิ
ธี
ลาโรง เป็
นพิ
ธี
กรรมหลั
งจากจบ
การแสดงในคร ั
้
งหนึ
่
ง ๆ จะมี
พิ
ธี
ลาเครื
่
องสั
งเวย ร้
องส่
งเจ้
า และทํ
าพิ
ธี
ลาโรง สอดคล้
องกั
บ อมรา
กลํ
่
าเจริ
ญ (๒๕๓๗ : ๒๐) อธิ
บายว่
า ลั
กษณะการแสดงละครชาตรี
ในจั
งหวั
ดพระนครศรี
อยุ
ธยา
มี
แบบแผนการแสดง ที
่
มี
ลั
กษณะเฉพาะสื
บทอดกั
นมา ที
่
สํ
าคั
ญคื
อ พิ
ธี
กรรมก่
อนการแสดง ได้
แก่
การปลู
กโรง การบู
ชาครู
การโหมโรง การร้
องประกาศหน้
าบท (การร้
องเชิ
ญสิ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
) การรํ
า
ถวายมื
อ การร้
องเชิ
ญครู
และการรํ
าซั
ดเบิ
กโรง การแสดงละคร และพิ
ธี
ลาโรง