Page 168 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๖๑
ไม่ผันผ่อนปราณีพี่ บ้างเลย เสียงแรงได้ร ับรองเอาน้องมา หวังว่าจะร่อมเรียงเคียงหมอน พี่เฝ้า
ปลอบโฉมงามนางทรามเชย น้อยเอ๋ยไม่ปลดปลงลงใจ อันเล่ห์กลสตรีนี้ลึกลํ้า เชื่อถือถ้อยคํา
ยังไม่ได้ เห็นจะเป็ นมารยาพิราใน จะเกี้ยวแก้มือใหม่อีกสักคร ั ้ ง ฯ ร่าย
 คิดพลางแต่ งองค์ทรงภูษา ห่มนวมราคาสามชั ่ ง แล้วดําเนิ นเดินดุ่มลุ่มตะร ัง ขึ้นนั ่ ง
บนเตียงเคียงนาง ฯ เจรจา
 น้องเอ๋ ยน้องร ัก จงผินพักตร์มาพูดกับพี่ บ้าง เอออะไรไม่พอที่ พอทาง จะทําให้
เขินค้างอยู่กลางคัน แม้นมิได้เชยชมสมหมาย จะสู่วายชีวาอาสัญ แต่พี่มีเมียมากว่านับพัน
ไม่เหมือนขวัญเนตรน้องต้องจิตใจ
 ได้เอ๋ยได้ฟ ัง แค้นคั ่ งเคืองหูไม่รู ้ หาย ฟ ังคําพู ดจาน่าละอาย ถ่มนํ้าลายลดให้ไม่ไยดี
ขี้คร้านพูดจาเหมือนบ้าหลัง น่ าชังหนักหนาผินหน้าหนี ยิ่งคิดยิ่งแค้นแสนทวี ก็โสกีครวญครํ่ ารํ่าไร
ฯ โอด ฯ เสมอ
 นั ่ งเหนื อแท่นร ัตนชัชวาลย์ พร้อมข้าราชการน้อยใหญ่ จึงเรียกเสนี ที่ไว้ใจ มาใกล้
หน้ าที่ นั ่ งแล้วสั ่ งพลัน จงสืบหาหมอเสน่ ห์เล่กล ที่มันดลอาคมขลังขยัน ตามทํานองของมันที่เคยใช้
ถ้าแม้นทําให้ผู้หญิงสมัครร ักใคร่ เสื้อผ้าเงินทองจะถึงใจ ใครร ับได้เอาตั วมันเข้ามา
 บัดนั้ น เสนี ดีใจเป็ นหนักหนา คํานับร ับราชบัญชา บังคมลามาริมทิมชานวัง
 มาจะกล่ าวบทไป ถึงพระหลวิไชยเชษฐา เมื่อพระคาวีสิ้ นชีวา ในอุ ราเร่าร้อนดังสุมไฟ
จึงดูดอกประทุมที่เสียงทาย ก็กลับกลายมัวหมองไม่ผ่องใส พระเร่งกระหนกตกใจ เหตุ ไฉนฉะนี้
เจ้าพี่อา ทุกข์ร้อนอย่างไรก็ไม่รู ้ จํากูจะไปเที่ยวตามหา แม้นมิพบน้องแก้วแววตา พี่ ยาไม่กลับ
เข้ากรุ งไกร
 คิดพลางทางสั ่ งมเหษีร สร้อยสุดานารีสีใส พี่ขอลาโฉมงามทรามวัย รีบไปตามหา
พระคาวี แม้พระบิดาบัญชาถาม จงทูลความให้ทราบบทศรี ว่าพลางทางเสด็จจรลี มาเข้าที่
สระสงพระคงคา ฯ เสมอ
 ทรงเครื่องประดับกายพรายพรรณ ทรงพระขรรค์เยื้องย่างออกข้างหน้า ยกพระหัตถ์
นมัสการเทวา ทุ กเหวผาท่าทางกลางดง แม้นองค์น้องข้าอยู่แห่งใด ช่วยนํ าไปพบสบประสงค์
แล้วรีบออกจากวังดังจํานง เสด็จตรงมาตามมรคา ฯ เชิด
 เดชะความสัตย์ซื่อถือมั ่ น เทวัญช่วยพิทักษ์ ร ักษา บันดาลดลใจให้ไคลคลา ย่นย่อ
มรคาพนาลี ทางไกลเดือนหนึ่งมาครึ่ งวัน ถึ งจันทบูราบุรีศรี ไม่พบคนไปมาทั ้ งธานี ภูมีลบเลี้ยว
เที่ยวดู แลเห็นพระขรรค์ทันใด หยิบได้เขม้นอยู่ เป็ นครู ่ แม้นมั ่ นพระขรรค์ของน้องกู เหตุใดมาอยู ่
กลางอัคคี ชะรอยว่าน้ องร ักเจ้ าตักษัย ทําไฉนจะได้พบซากผี ยิ่งวิโยคโศกศัลย์พันทวี แล้วภู มี
ลดเลี้ยวเที่ ยวมา
 เดินพลางทางคนึงคิดถึงน้อง ครวญครํ่ารํ่ าร้องเรียกหา โอ้เจ้าคาวีของพี่อา แก้วตา
จะเปนประการใด พระขรรค์นี้ชีวิตก็ย่อมรู ้ มาทิ้งอยู่ไกลองค์น่าสงสัย ชะรอยคนฆ่าฟ ันให้บรรลัย