๑๐๗
๒.๒.๑.๑ สมุ
ดข่
อย สุ
ริ
ยา คล้
ายสั
งข์
(๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
) อธิ
บายถึ
ง
บทละครที
่
เป็
นแบบสมุ
ดข่
อย ป ั
จจุ
บั
นไม่
มี
เหลื
อแล้
ว เพราะไม่
ได้
เก็
บร ั
กษา แต่
ในรุ
่
นคุ
ณแม่
เคยเล่
า
ให้
ฟ ั
ง ว่
าภาษาและลายมื
อเป็
นแบบโบราณ
ภาพที่
๒๒
แสดงบทละครที
่
คั
ดลอกด้
วยลายมื
อจากสมุ
ดข่
อย
๒.๒.๑.๒ สมุ
ดลอกไว้
เป็
นลายมื
อ สมุ
ดแบบนี
้
นายโรงที
่
เขี
ยนได้
อ่
าน
หนั
งสื
อออก จะคั
ดลอกไว้
จากสมุ
ยข่
อย เพื
่
อนํ
าไปใช้
แสดงเพื
่
อร ั
กษาสมุ
ดข่
อย ซึ
่
งละครชาตรี
ใน
จั
งหวั
ดอ่
างทอง ยั
งมี
ใช้
อยู
่
ภาพที่
๒๓
แสดงบทละครที
่
คั
ดลอกด้
วยลายมื
อจากสมุ
ดบอกบท