Page 33 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

ศิลปะการต่อสู้ป้ องกันตัวแบบไทย: คุณค่ าแท้และกระบวนการถ่ายทอด กรณี ศึกษาครูวิ ชิต ชี้ เชิญ
24
ในพุทธศาสนาเองก็ได้ มีการจําแนกคุณค่าไว้ออกเป็ นสองประเภท คือ คุณค่ าแท้กับคุณค่ า
เทียม (พระพรหมคุ ณาภรณ์, 2532)
คุณค่าแท้ -คุณค่าเทียม
หลักพุทธธรรมนั้ นมองว่ าคนเราจะเห็นว่าของสิ่ งใดสิ่ งหนึ่ งมีคุ ณค่ าก็เพราะเรามี ความ
ต้องการและมองเห็นว่าของสิ่ งนั้นจะสามารถตอบสนองความต้องการที่เรามีได้ การจําแนกคุณค่าตาม
หลักพุทธศาสนาจึงเป็ นการจําแนกตามชนิดของความต้องการ ซึ่ งสามารถจําแนกคุณค่าออก เป็ น 2
ประเภท คือ
1. คุณค่าแท้ หมายถึง ความหมายคุณค่าหรื อประโยชน์ของสิ ่งทั้ งหลาย ในแง่ที่ สนองความ
ต้องการของชี วิตโดยตรง หรือที่มนุ ษย์นํามาใช้ แก้ปัญหาของตนเพื่อความดี งามความดํารงอยู่ด้วยดี
ของชี วิตหรื อเพื่อประโยชน์สุ ขทั้ งของตนเองและผู้อื่น คุณค่านี้ อาศัยปั ญญาเป็ นเครื่ องตีค่ าหรื อวัด
ราคาจะเรี ยกว่าคุณค่าที่สนองปั ญญาก็ได้ เช่น อาหารมีคุ ณค่าอยู่ที่ประโยชน์สํ าหรับหล่อเลี้ ยงร่ างกาย
ให้ดํารงชี วิตอยู่ได้ มีสุ ขภาพดี เป็ นอยู่ผาสุ ก มี กําลังเกื้ อกูลแก่ การบําเพ็ญกิ จหน้าที่ รถยนต์ช่ วยให้
เดิ นทางได้รวดเร็ว เกื้ อกูลแก่การปฏิบัติ หน้าที่การงาน ความเป็ นอยู่ การบําเพ็ญประโยชน์สุ ข ควร
มุ ่งเอาความสะดวกปลอดภัย แข็งแรง ทนทาน เป็ นต้น
2. คุณค่าพอกเสริม หรื อ คุณค่าเที ยม หมายถึง คุณค่า หรื อประโยชน์ของสิ่งทั้ งหลายที่มนุษย์
พอกพูนให้ แก่ สิ ่ งนั้ น เพื่ อปรนเปรอการเสพเสวยเวทนา หรือเพื่ อเสริ มราคาเสริ มขยายความมั่นคง
ยิ ่งใหญ่ของตัวตนที่ยึดถือไว้ คุ ณค่านี้ อาศัยตัณหาเป็ นเครื่ องตีค่ าหรือวัดราคา จะเรี ยกว่าคุณค่าสนอง
ตัณหาก็ได้ เช่น อาหารมีคุ ณค่าอยู่ที่ความเอร็ ดอร่ อย เสริ มความสนุกสนาน เป็ นเครื่องแสดงฐานะ
ความโก้หรู รถยนต์เป็ นเครื่ องวัดฐานะ แสดงความโก้ความมั่งมี มุ ่งเอาความสวยงามและความเด่ น
เป็ นต้น
จากการทบทวนวรรณกรรมจะเห็นว่ า “คุณค่า” เป็ นเรื่ องของการตีความในมุมมองต่ างๆ ใน
งานวิจัยฉบับนี้ ได้พิจารณา “คุ ณค่าแท้ของศิลปะการต่ อสู้ป้ องกันตัวแบบไทย” ในมุมมองของครู วิชิ ต
ชี้ เชิญ ครู ภูมิปัญญาไทยที่ได้พยายามรั กษาและถ่ ายทอดคุณค่าในศิ ลปะการต่อสู้ป้ องกันตัวแบบไทย
ให้ กับคนรุ ่นต่อ ๆ ไป
4. การจัดการศึ กษา : กระบวนการถ่ายทอด
การศึกษาเป็ นส่วนหนึ่ งของการพัฒนามนุษย์ เพื่ อให้มนุษย์สามารถพัฒนาสังคมไปในแนว
ทางที่พึ งประสงค์ บทบาทของการศึกษาอาจกล่ าวได้ดังนี้ ( พระธรรมปิ ฎก , 2539)