Page 219 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

ศิลปะการต่อสู้ป้ องกันตัวแบบไทย: คุณค่ าแท้และกระบวนการถ่ายทอด กรณี ศึกษาครูวิ ชิต ชี้ เชิญ
204
องค์พระสยามเทวาธิราช พระนารายณ์มหาราช องค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช องค์สมเด็จพระเจ้า
ตากสิ นมหาราช องค์สมเด็จพระพุ ทธยอดฟ้ าจุ ฬาโลก ปฐมบรมกษัตริ ย์แห่งราชวงศ์จักรี และบูรพ
กษัตราธิ ราชเจ้าทุ กพระองค์ โปรดจงเสด็ จมาประสิ ทธิ พรชัยแก่ ปวงข้าพระพุทธเจ้ าทั้ งหลายที่ มา
ประชุมกันพร้ อมเพรียงในที่นี้ ...”
จากนั้ นจึ งให้ผู ้เข้าร่ วมพิ ธีกล่าวคําไหว้ครู ที่เป็ นแบบแผนของอาจรย์นาค เทพ
หัสดิน ณ อยุธยา ดังนี้ “...อุกาสะ ข้าพเจ้าขอบูชาและอาราธนาครู บาอาจารย์ทั้ งหลายครู กระบี่
กระบองทั้ งหลาย ครูมวยไทยทั้ งหลาย มี ครู พ่วง ครู มงคล ครู จู ครู ขุ นนคร ครู จันทร์ ครู หลํา ครู นาค
ครู กิมเส็ ง ครู นิยม ครู แสวง ครู ณรงค์ ครู สื บ เป็ นต้น ทั้ งที่ย ังคงมี ชีวิตอยู่ก็ดี หรื อที่ ล่วงลับไปแล้วก็ดี
ข้าพเจ้าขอประณตน้อม ยอมเป็ นสานุ ศิษย์ พร้อมด้วยกาย วาจา ใจ และด้วยความเคารพนับถื อยิ่ง อนึ่ ง
ข้าพเจ้าขอให้สัตย์ปฏิญาณด้วยความจริ งใจว่ า ข้าพเจ้าจะมีความเคารพและมีความจงรั กภักดี ต่อครู
อาจารย์ทุ กท่าน สิ่งใดที่ได้ศึกษามาแล้วจะพยายามรักษาระเบียบแบบแผนอันเป็ นประเพณี ของไทยไว้
อย่างเคร่ งครัดทุกประการ ทั้งนี้ เพื่อเทิดทูนคุณงามความดี ของครู ทั้ งหลายที่ได้อุตสาห์ พยายามสั่งสอน
ศิษย์ ข้าพเจ้าผู้เป็ นศิษย์ขอสนองด้วยความกตัญ�ูกตเวที ทุกเมื่อ ฉะนั้ นขอคุ ณครูทั้งหลายจงได้ โปรด
กรุ ณาประสิ ทธิ ประสาทผลให้ข้าพเจ้าลุ ล่วงสมมโนรสทุกประการ และขอจงช่วยปกป้ อง คุ ้มครอง
รั กษา ปวงข้าพเจ้าทั้งหลายให้ปราศจากภย ันตรายทั้ งปวง ประสบแต่ความสุข ความเจริ ญ ตลอดชั่ว
จิรัตติกาลเทอญ...”
2.2 ความ “เป็ นมวย” ในความหมายที่ครู วิชิตใช้สอนลูกศิ ษย์ คื อ ฟังเป็ น คิดเป็ น
แก้ปัญหาเป็ น พูดเป็ นและเรียนรู้ วัฒนธรรมไทยอย่างถ่องแท้พร้อมที่จะก้าวสู่สังคมโลกอย่ างสง่างาม
รวมทั้งการทําตัวเป็ นคนที่สุ ภาพ อ่อนน้ อม และคําว่าเป็ นมวยนี้ จะหมายความรวมถึงความเป็ นนักสู ้ใน
สังเวียนชี วิตที่ต้องใช้สติในการฟั ง การพูด การคิด มีวิธีการแก้ปัญหาที่ฉับไวแต่ ถูกจังหวะและมี การ
ปฏิบัติ ตนที่งดงามกับผู้ อื่ น
ครู วิชิ ตจะสอนเรื่ องความเป็ นมวยให้แก่ผู ้เรี ยนรู ้ทุ กกลุ่มในทุ กระยะตั้ งแต่
เริ่ มจบการศึกษาแล้วมาทํางานเป็ นครู เพียงแต่ในระยะแรกนั้ นครู วิชิ ตย ังไม่ใช้คําว่า “เป็ นมวย”
หากท่ านก็สอนความเป็ นมวยผ่านการปฏิบัติ ตนของท่านและผ่านการสอนที่ให้สติ ให้ ข้อคิดในการ
ดําเนินชีวิต ต่อมาเมื่ อครูวิชิตมีประสบการณ์ มากขึ้ นจึงใช้คําว่า “เป็ นมวย” เป็ นตัวแทนของการสอน
คุณค่าที่สําคัญที่ ปรากฏในศิลปะการต่อสู ้ป้ องกันตัวแบบไทย ครู วิชิตสอนว่ า “...คําที่เป็ นมวยที่พูดถึง
ตลอดเวลานั้ นคือเอาศาสตร์ นี้ มาสร้างคนให้เป็ น...คนที่ รู้เท่าทันคน... เขาพูดแรงมาถ้าเราใจเย็น... นี่ คือ
การสลายพลัง แต่มันจะไม่ชัดเจนเท่ากับการปฏิบัติ ถ้าชกมา 2 แรงปะทะกันก็จะหงาย แต่ถ้ารู ้ จักการ
ผ่ อน... ดังนั้ นชีวิตคนเรานั้ นจะอยู่ในสั งคมได้อย่างสง่ างามจะต้องผ่อน รู้ จักรับ รู้ จักหยุด และไม่
โกรธ เขาโกรธมาเราโกรธไปสติไม่ มี ...”