Page 52 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

39
คุ ณลุงสุนทร รอดสําอางค์ ได้เล่าว่าที่ถนนตกเป็ นที่ ขึ้ นรถราง ใครจะเดินทางไปไหนก็ ต้องนั ่ง
รถรางทั้ งนั้ น ผู้ที่มาจากบางโคล่ก็ จะนั ่งเรื อแท็ กซี่ หรื อ มี เรือพายมาที่ ถนนตก ส่วนคนที่มาจากพระ
ประแดงก็จะมีเรื อยนต์ ที่เรี ยกว่ามอเตอร์ โบท วิ ่ งจาก พระประแดง มาแจงร้อน มาราษฎร์บู รณะ และมา
ที่ถนนตก สมัยปี พ.ศ. 2500 เรือจ้างจากวัดจันทร์ ไปถนนตกราคา 50 สตางค์ ถ้าจากบางโคล่ไปถนนตก
ราคา 1 บาท แต่ถ้านั ่งคนเดี ยวคิดราคา 5 บาท เพราะระยะทางไกลและต้องใช้แรงงานในการพายมาก
หลังจาก พ.ศ. 2500 มาแล้วก็เรื อจ้างติดเครื่ องและมี เรื อหางยาวเข้ามาวิ่ง ส่ วนรถรางสายถนนตก-หลัก
เมือง สมัยก่อนสงครามโลกครั้ งที่ 2 นั้ น ราคา 6 สตางค์ 50
การที่ตลอดริ มนํ้ าเจ้าพระยา และริมถนนเจริ ญโดยเฉพาะด้านที่อยู ่ติดกับแม่นํ้ าเจ้าพระยามี ห้าง
ร้ านของทั้ งชาวจีนและชาวตะวันตั้ งอยู่มากทําให้ การหลั่งไหลของผู้คนจากต่างถิ ่นเข้ามาหางานทําและ
ตั้ งบ้านเรื อนในบริ เวณนี้ กันมาก บางคอแหลม บางโคล่ได้กลายเป็ นแหล่งที่ อยู ่อาศัยและเป็ นแหล่ง
ขยายตัวของเมืองหลวง ตามการพัฒนาของกรุ งเทพฯที่เพิ่มขึ้ นเรื่ อยๆ
ถนนที่ซอยประดู่ 1 ตัดในปี พ.ศ. 2506 ในสมัยจอมพลสฤษดิ์ ธนรัชต์ เป็ นนายกรั ฐมนตรี ถนน
สายนี้ ได้เปลี่ยนแปลงสวนในแขวงบางคอแหลมและบางโคล่ จากชุมชนที่การคมนาคมไม่ สะดวกมาสู่
ชุ มชนที่การคมนาคมสะดวก ทางเดินที่ เป็ นสะพานไม้ถู กเปลี่ยนเป็ นถนนโรยอิฐและสะพานไม้สู งก็ถู ก
เปลี่ยนเป็ นสะพานคอนกรี ตแทน และภายหลังจากนั้ นก็มีการสร้ างอาคารที่เป็ นตึกแถวตลอดแนวถนน
ที่ตัดใหม่ เป็ นทั้ งอาคารพาณิชย์และอาคารที่ อยู ่อาศัย ผู ้ คนจากที่ต่ างๆพากันเข้ามาอยู่ในซอยประดู่ 1
จํานวนมาก นอกจากพื้ นที่ในซอยประดู่ 1 จะเป็ นแหล่งที่ อยู่ อาศัยของคนจากที่ต่างๆที่เข้ามาทํางานตาม
การขยายตัวทางเศรษฐกิจที่ เกิ ดขึ้ นแล้ว ซอยประดู่ 1 ย ังเป็ นแหล่ งที่ ตั้งของโรงงานเล็ กๆจํานวนมาก
โรงงานขนาดใหญ่ที่เข้ามาตั้ งที่บางโคล่ ก็คื อโรงงานวาโก้ หลังจากโรงงานแห่ งนี้ ตั้ งก็นําแรงงานจาก
ต่ างถิ ่ นเข้ามาในพื้ นที่แห่ งนี้ คนในพื้ นที่ที่ เป็ นลู กหลานชาวสวนก็เข้าทํางาน เป็ นแรงงานรับจ้างใน
โรงงานอุตสาหกรรมใหญ่นี้ ด้วย
ในสมัยก่อนที่จะมีการตัดถนนนั้นคุณอาสมหมาย ตันวัชรปาณีได้เล่าให้ฟั งว่า
“ ตลอดทางเดิ นตั้งแต่วัดจันทร์ในถึงวัดไทรมีร้ านขายของเพียง 5 ร้ าน ร้านแรกตั้งอยู ่ ข้างคลอง
บางโคล่สารก่อนข้ามคลองอยู่ขวามื อมีต้นข่อยใหญ่อยู่ติ ดกันชื่อร้านลุ งใจ พอข้ามคลองก็ เป็ นร้านเถ้าแก่
เนี๊ยว แซ่พัว (เป็ นคนจีนมาจากนอก ครอบครัวลุงเนี๊ยวนี้ ลูกๆ ภายหลังเปลี่ยนนามสกุลเป็ นพัวพัน สุดดี)
ร้ านอยู่ ขวามือขายของหลายอย่างมี ทั้ งกับข้าวด้วย เช้าเขาจะไปซื้ อของจากตลาดบ้านใหม่ บ้างตรอก
50 สัมภาษณ์คุ ณลุงสุ นทร รอดสําอาง ว ันที่ 18 มิ ถุนายน พ.ศ. 2551