7
วั
ดจั
นทร์
ในเป็
นวั
ดเก่
าแก่
ที่
สุ
ดแห่
งหนึ
่
งของชุ
มชนบางโคล่
ตั
้
งเมื่
อพ.ศ. 2313 พร้
อมกั
บการตั
้
ง
วั
ดจั
นทร์
นอก วั
ดตั
้
งอยู
่
ริ
มคลองวั
ดจั
นทร์
จากการสั
มภาษณ์
ทางเจ้
าอาวาสพระครู
ปิ
ยศี
ลาภรณ์
เจ้
าอาวาส
วั
ดจั
นทร์
ใน หรื
อหลวงพ่
อจํ
าปี
ท่
านมาบวชที่
วั
ดแห่
งนี
้
ตั
้
งแต่
ปี
พ.ศ. 2495 ท่
านเป็
นชาวนครชั
ยศรี
ก่
อนที่
จะมาบวชท่
านทํ
างานรั
บจ้
างก่
อสร้
าง อยู
่
แถวเจริ
ญกรุ
ง ตั
้
งแต่
ปี
พ.ศ. 2489 ท่
านได้
เล่
าเรื่
องการตั
้
ง
วั
ดแห่
งนี
้
ตามที่
ได้
รั
บฟั
งมาว่
าตั
้
งก่
อนกรุ
งรั
ตนโกสิ
นทร์
12 ปี
ที่
สร้
างนั
้
นไม่
ปรากฏนาม แต่
เป็
นผู
้
มี
ยศ
ศั
กดิ
์
ชั
้
นหม่
อมเจ้
า ผู
้
ที่
หนี
กรุ
งแตกมาจากกรุ
งศรี
อยุ
ธยา วั
ดจั
นทร์
ในและวั
ดจั
นทร์
นอกสร้
างในเวลา
เดี
ยวกั
นคนสร้
างคงเป็
นญาติ
พี่
น้
องกั
น เหตุ
ที่
มาอยู
่
บริ
เวณนี
้
เนื่
องจากในสมั
ยก่
อนบริ
เวณนี
้
เป็
นป่
ารก
เหมาะแก่
การตั
้
งชุ
มชนเพื่
อหลบซ่
อน ที่
วั
ดจั
นทร์
ในย ั
งคงรั
กษาโบสถ์
เก่
าแก่
ตั
้
งแต่
เริ
่
มสร้
างและสร้
าง
เสร็
จได้
รั
บพระราชทานวิ
สงครามเสมาเมื่
อ ปี
พ.ศ.2330 หลั
งตั
้
งกรุ
งรั
ตนโกสิ
นทร์
5 ปี
ปั
จจุ
บั
นโบสถ์
หลั
งนี
้
ย ั
งคงอยู
่
และภายในโบสถ์
มี
พระสมั
ยอยุ
ธยาเก็
บรั
กษาไว้
ในโบสถ์
7 องค์
พระปรางค์
นั
่
งสมาธิ
3
องค์
เป็
นปู
นปั
้
น ส่
วนพระยื
น 4 องค์
เป็
นโลหะทองเหลื
อง พระพุ
ทธรู
ปทั
้
ง 7 องค์
นั
้
นมาพร้
อมกั
บการ
สร้
างโบสถ์
อาจจะสร้
างโบสถ์
แล้
วไปนํ
าพระสมั
ยอยุ
ธยามาเก็
บรั
กษาไว้
ส่
วนคํ
าว่
า จั
นทร แปลว่
า ดวง
จั
นทร์
เดิ
ม อาจใช้
คํ
าว่
า จั
นทน์
ซึ
่
งเป็
นชื่
อของต้
นไม้
ที่
ขึ
้
นชุ
กชุ
มในบริ
เวณนี
้
เนื
้
อที่
วั
ดจั
นทร์
นั
้
นเริ
่
มแรกมี
6 ไร่
ต่
อมาตระกู
ลเปรมสมาน ถวายอี
ก3ไร่
32 ตารางวา ตรงบริ
เวณหน้
าวั
ด เจ้
าอาวาสวั
ดองค์
แรกๆคื
อ
หลวงปู
่
เกศ
พระอาจารย์
สาย ทองหล่
อ พระมหาจั
นทร์
จั
กระธรรมโม พระครู
ปิ
ยศี
ลาภรณ์
(องค์
ปั
จจุ
บั
น)
ในส่
วนของวั
ดจั
นทร์
นอกซึ
่
งตั
้
งมาพร้
อมกั
บวั
ดจั
นทร์
ใน พระครู
ปั
ญญาภิ
รั
ต เจ้
าอาวาสได้
เล่
า
เรื่
องการสร้
างวั
ดว่
า สั
นนิ
ษฐานว่
าวั
ดแห่
งนี
้
ก่
อสร้
างปลายอยุ
ธยา เป็
นวั
ดเก่
าแก่
ที่
สุ
ดในเขตนี
้
หลั
กฐานที่
ปรากฏในโบสถ์
หลั
งเก่
าระบุ
ว่
าสร้
างในปี
พ.ศ. 2313 ซึ
่
งสมั
ยที่
กรุ
งธนบุ
รี
เป็
นราชธานี
แล้
ว รู
ปทรงการ
ก่
อสร้
างของตั
วโบสถ์
ฝาผนั
งด้
านฐานเป็
นรู
ปท้
องเรื
อ หลั
งคาวั
ดด้
านหน้
าทรงเป้
ใช้
กั
นฝน ซึ
่
งเป็
นแบบ
การก่
อสร้
างวั
ดของอยุ
ธยา เป็
นทรงเดี
ยวกั
บวั
ดจั
นทร์
ใน นอกจากนี
้
วั
ดย ั
งมี
พระพุ
ทธรู
ปที่
เก่
าแก่
จํ
านวน
มากเป็
นพระสมั
ยอยุ
ธยา ปั
จจุ
บั
นเหลื
ออยู
่
เพี
ยง 1 องค์
ที่
เป็
นพระพุ
ทธรู
ปสมั
ยอยุ
ธยา นอกนั
้
นเป็
น
พระพุ
ทธรู
ปสมั
ยรั
ตนโกสิ
นทร์
ซึ
่
งก็
เหลื
ออยู
่
น้
อยเช่
นกั
น สาเหตุ
มาจากถู
กโจรลั
กขโมย และเจ้
าอาวาส
องค์
ก่
อนได้
นํ
าของมี
ค่
าในวั
ดออกไปขายกิ
น พระพุ
ทธรู
ปพระศรี
อาริ
ย์
เป็
นพระพุ
ทธรู
ปอยุ
ธยาที่
เหลื
ออยู
่
เป็
นทองสํ
าริ
ดเนื
้
อตั
น หนั
กมากไม่
สามารถขนย ้
ายด้
วยคนๆ เดี
ยว แต่
เดิ
มมี
พระองค์
ใหญ่
ครอบ
9
พระครู
ปิ
ยศี
ลาภรณ์
นามเดิ
ม จํ
าปี
อั
กษรศรี
ปั
จจุ
บั
นอายุ
76 ปี
มาบวชที่
ว ั
ดจั
นทร์
ในตั
้
งแต่
ปี
พ.ศ. 2499 สั
มภาษณ์
เมื่
อ
ว ั
นที่
21 เมษายน 2550