Page 123 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

110
ทํากิจกรรมของสาธารณชนนี้ กันเอง โดยมีโรตารี และเอกชนจํานวนหนึ่ งเท่านั้ นที่ให้ การสนับสนุ น
ได้แก่การสร้างอาคารและซื้ อเครื่ องดนตรี สําหรับการเรี ยนของนักเรี ยน
การขาดการสนับสนุนจากหน่ วยงานของรัฐนี้ ทําให้กิจกรรมของชมรมดําเนิ นไปอย่างไม่
ได้เต็มที่ ทําให้การพัฒนาไปสู ่การจัดการเรี ยนการสอนที่มีประสิทธิ ภาพทําได้ยาก
2. การดําเนิ นกิจกรรมสอนดนตรี ไทยแก่ เยาวชนนี้ ย ังไม่ได้รั บความร่ วมมือจากชาวชุมชน
อย่ างกว้างขวาง ซึ่ งไม่ได้มาจากชาวชุ มชน ไม่สนใจ แต่ ส่ วนหนึ่ งมาจากการไม่รู้ ว่าจะเข้าร่ วม
อนุ รักษ์วัฒนธรรมนี้ ได้อย่างไร การเผยแพร่ และเปิ ดช่องทางให้ชุมชนได้มีโอกาสเข้าร่ วมด้วยอย่ าง
กว้างขวางกว่ านี้ อาจจะช่ วยทําให้ ชุ มชนได้มี โอกาสได้เรี ยนรู ้ สิ ่ งที่ มีคุ ณค่านี้ และเข้ามาร่ วมมือ
อนุ รักษ์
3. เป้ าหมายในการเรี ยนการสอนดนตรี ไทยแก่ เยาวชนย ังมีความต่างกันในหลายระดับ ใน
กลุ่มผู ้ ก่อตั้งซึ่ งก็รวม ท่านเจ้าอาวาส คือ พระครู กิตติวัฒน์ ท่ านต้องการให้เด็กที่มาเรียนนั้ นสามารถ
นําความรู ้ นี้ ไปเป็ นอาชี พ เป็ นการฝึ กเด็กให้เก่งทางดนตรี แต่ขณะที่ครู ผู ้ สอนต้องการให้เรี ยนรู ้ใน
ระดับพื้นฐาน แล้วนักเรียนนําความรู ้นี้ ไปพัฒนาต่อในการเรี ยนที่ สู งขึ้ น ส่วนทางผู้ปกครองเองก็
ต้องการการเรี ยนการสอนที่มีความหลากหลายมากยิ ่ งขึ้ น ต้องการให้มีการว่ าจ้างครู ที่เชี่ยวชาญทาง
เครื่องดนตรี แต่ละชนิดเข้ามาสอน และฝึ กเด็กในระดับที่สู งขึ้ นไปอีก
ความแตกต่ างทางความเห็นในเป้ าหมายการเรี ยนการสอนนี้ เกิ ดขึ้นเนื่ องจากกิ จกรรมการ
รวมกลุ่มของชมรม ย ังขาดการประชุมหรื อการร่ วมคิดกัน กิจกรรมของกลุ ่มถูกดําเนิ นไปโดยขาด
การมีส่ วนร่ วม ที่ต้องร่ วมคิด ร่วมวางแผน และร่ วมรับผิดชอบ
อุปสรรคเหล่ านี้ หากแก้ไขได้และก็จะทําให้ ดนตรีไทยย ังคงอยู่ในชุมชนย่านบางโคล่ ไปอีก
นาน