Page 69 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

52
อีกทั้งนั กปกครองชาวอังกฤษเอง ก็ไม่ ได้มีมุ มมองที่ดีต่อการทํางานของคนพื้นถิ่นเท่าใดนัก ดังคํากล่าว
ของฮิวจ์ คลิฟฟอร์ด ที่ยกขึ้นมาก่ อนหน้าแล้ว
ประกอบกั บค่านิยมประกอบอาชี พของชาวมลายูมี มุมมองต่ อการประกอบอาชี พแรงงาน
รับจ้างต่ างจากชาวจีน เพราะรู้สึกว่าเป็นงานที่น่ารังเกี ยจและเสื่อมเกียรติ11 จึ งมักประกอบอาชีพรับ
ราชการและทําการเกษตรแบบพอยังชีพ โดยการทําไร่ ทํานาเฉพาะในที่ดิ นของตนเท่านั้น12 ดังนั้นจึง
เปิดโอกาสและเป็ นช่องว่างทางเศรษฐกิจให้ชาวจีนอพยพเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของระบบเศรษฐกิจของ
มาเลเซียกําลั งเปิดกว้างขึ้น
ด้วยสถานการณ์เช่นนี้ประกอบเข้ากั บการเปิดขึ้นเมืองท่าทะเลจีนใต้ ของจีนภายหลั งการทํา
สนธิ สัญญานานกิง ก็ย่อมทําให้อั งกฤษมีความสะดวกเข้าไปจั ดหาแรงงานชาวจีนจากมณฑลริมทะเล
จีนใต้ที่แสนยากลําบากในการดํารงชีวิตในแผ่ นดินแม่ ให้เข้ามาสู่การจ้างงานในดินแดนอาณานิคมของ
อังกฤษ ซึ่ งในช่วงเวลาดังกล่าวการส่ งออกแรงงานจากชาวจีนก็ กําลังดําเนินไปอย่างคึกคัก จากคํา
สัมภาษณ์ของชาวฮกจิวนาบอนที่บอกว่ าพ่อตนเองเดินทางออกจากอําเภอกู่เที้ยน เมืองฝู โจว มณฑลฝู
เจี้ยนเข้าไปทํางานรับจ้างนายอังกฤษในมาเลเซีย ต่อมาหลังจากนั้นยังได้เดินทางกลับไปชักชวนเพื่อน
จากเมืองจีนให้มาทํางานในมาเลเซี ย13
คํ าบอกดังกล่าวนี้ก็สะท้ อนให้ เห็นว่ าแรงงานชาวจี นในมาเลเซียขณะนั้นเป็ นที่ต้องการของ
ตลาดแรงงานเพี ยงใด ด้วยการเดินทางไปมาระหว่างมาเลเซียกั บเมืองฝูโจวในช่วงเวลานั้ น ย่อมไม่
เป็ นไปด้วยความสะดวกสบาย อีกทั้ งค่ าใช้จ่ายในการเดินทางก็ เป็นจํ านวนไม่น้อย 14 ประกอบกับ
ค่านิยมหรือมุมมองของชาวจีนในแผ่นดิ นใหญ่ที่มีต่ อชาวจีนโพ้นทะเลนั้น ก็ไม่ได้เป็ นไปในทางที่ดี เลย
11กอบเกื้อ สุ วรรณทัต-เพียร. (2517, สิงหาคม). จดหมายจากมาเลเซีย. สังคมศาสตร์ปริทั ศน์. หน้า
72.
12อั งกฤษก็มีความต้องการให้ชาวมลายูดํารงชีพด้วยการประกอบอาชี พแบบดั้งเดิม เห็ นได้จากการออก
กฎหมายคุ้มครองและสงวนที่ดินให้แก่ชาวมลายู ค.ศ.1913 (Reservation Enactment) กฎหมายฉบั บนี้กําหนดให้
ชาวมลายูผูกติดอยู่กั บที่ดินในชนบทและประกอบอาชีพเกษตรกรรม โดยอังกฤษตระหนั กถึงปัญหาการสูญเสียที่ ดิน
ให้แก่ชาวต่างชาติกลุ่มอื่น อย่างไรก็ตามกฎหมายดังกล่าวก็เป็นการสงวนที่ดินซึ่งยั งไม่มีผู้ถื อครอง หรือเป็ นที่ดินใหม่
ซึ่งมีสภาพเป็นป่ารกร้างและไม่มีความอุดมสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังยกเว้นที่ดินซึ่งมีแร่ธาตุให้ จัดอยู่นอกการสงวน (ชาว
อังกฤษและชาวจี นจึงมีสิ ทธิครอบครองที่ดินซึ่งมีคุณค่าทางเศรษฐกิจได้) แม้ว่ากฎหมายดังกล่าวเอื้อประโยชน์ในการ
คุ้มครองและสงวนที่ดินให้แก่ชาวมลายู แต่ก็เป็นที่ดินที่มิได้มีคุณค่าทางเศรษฐกิจเท่าใดนั ก (กรุณา กาญจนประภา
กูล. (2537). เล่มเดิ ม. หน้า 57.)
13อุ ดม วัชรวิจิตร. อายุ 83 ปี สัมภาษณ์ ที่ สมาคมฟุโจวแห่งประเทศไทย สาขานาบอน ต.นาบอน อ.นา
บอน จ.นครศรีธรรมราช เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ.2554.
14สกินเนอร์ จี. วิลเลี่ยม. (2548). เล่ มเดิม. หน้า 200.