Page 243 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

233
ชาวต างชาติ การแพรกระจายของวัฒนธรรมตางชาติ จึงเปนไปอยางเสรี ดวยเหตุ ที่เกรงวาหากสราง
กฎระเบียบมาบั งคับใชกั บนักท องเที่ยว จะทํ าใหนักทองเที่ ยวจะไมเดินทางเขามายั งเกาะสมุยและ
เกาะพะงัน นอกจากนั้นปญหาการไมควบคุมบริบทชุมชนดานการกอสรางบานพักตากอากาศตามเชิ ง
เขา ก็เป นการทําลายภู มิประเทศดวยเชนกั น ซึ่งสอดคลองกั บแนวคิดของเกรียงศักดิ์ เจริญวงศศักดิ์
(2546) ที่วาการแพรกระจายวัฒนธรรมตางชาติที่แพรกระจายมายังวัฒนธรรมทองถิ่ นสามารถ
สรางผลกระทบกับสังคมไทย หากสังคมไทยขาดการประยุ กตปรับเปลี่ยนใหเหมาะสมผลที่ตามมา
อาจเกิ ดปญหาความขั ดแยงระหวางกลุ มคนที่ยึ ดมั่นในวัฒนธรรมเดิ มและวัฒนธรรมใหม ดังนั้น
การแพรกระจายวัฒนธรรมตางชาติที่เกิดขึ้นในพื้นที่ทุกวันนี้โดยเฉพาะในเกาะพะงันเทศกาลฟูลมูน
ปารตี้เกิดปญหามากมายไมวาจะเปนการแตงกายโปเปลื อยไมปกปด การกอดจูบ การดื่มของมึนเมา
การสูบบุหรี่ การมั่วเมาเสพยา เพราะขาดการควบคุมเฝาระวังที่รัดกุมของหนวยงานราชการและบุคคล
ในพื้ นที่ การอนุ รักษตองเริ่มจากการมีส วนรวมของชุมชนเปนหลัก สรางจิ ตสํานึก สอดคลองกับ
งานวิจัยของพิพิ ธ รัตนรักษ (2551) ที่ไดเรื่องผลกระทบของงานฟู ลมูนปาร ตี้ตอประชาชนอําเภอ
เกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎรธานี ที่พบว าการจัดงานฟูลมูนปาร ตี้มีผลกระทบตอประชาชนในระดับ
รากหญา เนื่ องจากไม มีตนทุ นแตคนระดั บกลางและนายทุนมี ทุ นในการกอสรางที่ พั กอาศัย
ชาวตางชาติที่ เขามาทองเที่ ยวทําผิดทางวัฒนธรรม มี การเปลือยกายอาบแดดริ มชายหาด การ
กอดจูบในที่สาธารณะตางๆ และมีการดื่มของมึนเมา อี กทั้งยังสอดคลองกับแนวคิดของทิพยสุ ดา
นัยทรั พย (2535) ที่วาความเปนวัฒนธรรมของตางชาติในสั งคมกอใหเกิดปญหามากมาย เชน
ปญหาสิ่งแวดลอม ปญหายาเสพติด ปญหาโสเภณี ป ญหาอาชญากรรม ปญหาการตัดไมทําลาย
ปา เป นตน ดังนั้ นการหาแนวทางการสรางภูมิ คุมกันวัฒนธรรมตางชาติ มี ความสําคัญตอการ
ดํารงชีวิตของผู คนไมวาจะเปนการศึกษา คนคว า วิจั ยวัฒนธรรมท องถิ่ น สงเสริ มให คุณค าและ
รวมกันรักษาเอกลั กษณทางวัฒนธรรมตน จั ดทําระบบเครือข ายสารสนเทศทางดานวัฒนธรรม สราง
พื้นที่สํ าหรับวัฒนธรรม สนับสนุนกลุมองค กรตาง ๆ ที่ทําหนาที่ ดานวัฒนธรรมใหมีความเขมแข็ง และ
จัดทําแผนยุ ทธศาสตรดานวั ฒนธรรมระยะยาว โดยใหทุกภาคส วนของชุ มชนไดมีส วนรวม สราง
จิตสํ านึกทั้งคนในและคนนอก สรางวัฒนธรรมชุมชนให ความเข มแข็งสืบต อรุนลูกรุนหลานล วน
เปนแนวทางสร างภูมิคุมกันไดในระดับหนึ่งเท านั้นในยุคปจจุบันของสังคม
จากพลวั ตและการเปลี่ยนแปลงทางสั งคมและวั ฒนธรรมของชุมชนเกาะสมุ ยและ
เกาะพะงั นในชวงหลังแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแหงชาติ ฉบับที่ 4 - ป จจุบั น (พ.ศ. 2553)
สื บเนื่องจากส งเสริมการทองเที่ยวทําใหวัฒนธรรมต างชาติแพร กระจายวัฒนธรรม ส งใหผู คนใน
พื้ นที่รับวัฒนธรรมและกระบวนการเรียนรู วั ฒนธรรมการทํางาน วัฒนธรรมการผลิตและบริโภค