Page 181 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

171
ปจจุ บันชวงแผนพั ฒนาเศรษฐกิจและสั งคมแหงชาติฉบับที่ 10 วัฒนธรรมการผลิตและ
บริโภคเครื่องนุงหมและเครื่องแตงกายตาง ๆ ตามแบบตะวั นตก ไดมีการผลิตทั้งสงออกและนําเขา
โดยโรงงานอุ ตสาหกรรมสิ่ งทอ และกระจายสินคาจํ าหนายเพื่ อการบริโภคตามสมั ยนิยมหรื อ
เปลี่ยนแปลงไป เนื่ องจากแฟชั่นจากทุกมุมโลกและการพัฒนาเข าสูสมัยเทคโนโลยีการสื่อสารไร
พรมแดน ทําใหเครื่องนุงหมและเครื่องแตงกายเปนไปตามแฟชั่นตะวันตกอยางเห็นไดชัด จึงทําให
ผูคนทั้ งในกลุมวั ยรุน คนทํางานและนั กทองเที่ยวที่เป นชาติตะวันตกและชาติอื่น ๆ รวมถึงคนไทยที่
เขามาทองเที่ยวและตั้ งถิ่นฐานการทํามาหากิ นนิยมแต งกายหรือบริโภคเครื่องนุงห มและเครื่อง
แตงกายตาง ๆ ตามสังคมชาติ ตะวันตกมากขึ้น ซึ่งปจจุ บันการบริโภควั ฒนธรรมการแตงกายของ
ผู คนที่ มากับนั กทองเที่ยวชาวต างชาติและพบเห็นในชีวิตประจํ าวันเป นเรื่องปกติ ในพื้นที่ การ
ทองเที่ยว เชน การใสชุ ดวายน้ําทั้ งแบบเต็มตัวและผ านอยชิ้น หรือไมบางคนก็ไมใสเสื้อผามีแตป ด
ผ าครึ่งตัวนอนอาบแดดแถวชายหาด และบางคนก็ ใส เสื้อผ าบาง ๆ นั่งรั บประทานอาหารตาม
ร านคา แต งตั วตามสบายแบบตะวั นตก ทํ าให คนไทยที่ มาท องเที่ ยวถ าไม แตงกายแบบ
ชาวตะวันตกมาเดินแถวชายหาดก็เป นสิ่งผิดปกติ เพราะไมกลมกลื นการสถานที่ทองเที่ยว ยิ่งไป
กวานั้ นค านิ ยมที่หญิ งไทยที่เข ามาในพื้ นที่ เกาะสมุยและเกาะพะงั นนิ ยมเป นเมี ยเช าผูชาย
ชาวตางชาติตะวั นตกยากที่จะควบคุ มดูแลนิยมรับวัฒนธรรมการแตงกายแบบตะวันตกที่ขั ดกับ
วัฒนธรรมไทยเพิ่มขึ้น เชน นุงนอยหมนอย เสื้อผาน อยชิ้น นุงกระโปรงสั้นเหนือเขาจนเห็นขาออน
ใส เสื้อเปดพุ งหรือรัดรูป ใส เสื้อสายเดี่ยว เสื้ อผามี ลวดลายฉูดฉาย สวมรองเท าส นสูง กางเกง
ผ ายีนสขาด เป นตน อีกทั้งเมื่อถึ งเทศกาลฟูลมูนปาร ตี้ในพื้ นที่เกาะพะงั น การแตงกายของ
นักทองเที่ ยวต างชาติชาวตะวั นตกนิยมแต งตัวโป เปลือย ถื อเครื่องดื่มและทาสี ตามรางกายทั้ง
ผูชายและผูหญิง ซึ่งเปนวั ฒนธรรมการบริโภคที่แพรกระจายและเลียนแบบของนักท องเที่ยวทั้ งคน
ไทยและต างชาติ มี การนิยมและนําวัฒนธรรมของชาติตะวันตกไปบริ โภคตามสถานที่ตางๆ นอก
ชุมชนหรื อบนฝง กลายเปนรสนิยมการบริโภคและพฤติกรรมเลียนแบบของกลุมวั ยรุนและสงผลกระทบ
ตอการดําเนินชีวิตตอเยาวชนและผู คนดั้งเดิมในแงมุมที่มิสามารถกลาวตักเตื อนบุตรหลานใหปฏิบั ติ
ทั้งในเวลากลางวันและกลางคืนอีกดวย (สมสุข ธนวนิชนาม และวนิดา อินแสงแวง, สัมภาษณเมื่อวันที่
18 กรกฎาคม 2554)
3.3 วัฒนธรรมการผลิตและบริโภคที่อยูอาศัย/ เครื่องใชไมสอย
ในสวนของวั ฒนธรรมการผลิตและบริโภคเรื่ องที่อยูอาศัยและเครื่องใช ไมสอยถือว าเปน
ป จจัยสํ าคั ญของดํารงชี วิตอยางหนึ่ งเชนกั น วัฒนธรรมการผลิตและการบริ โภคที่ อยู อาศั ย/
เครื่ องใชไมสอยดั้งเดิ มของผูคนเกาะสมุยและเกาะพะงันกอนแผนพั ฒนาเศรษฐกิจและสั งคม