Page 147 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

137
บทกลอนที่บรรยายถึงสภาพวิถี ชีวิตของผูคน ก็ จะสามารถนํ าความรูจากบทเพลงไปปฏิบัติได
อีกดวย
การเรียนรูผานทางบทกลอนท องจํา นอกจากการศึ กษาเลาเรียนที่วัดแลว ผู เฒา
ผู แกบางคนที่มีความสามารถดานการแตงกลอน หรื อไดจดจํามาจากบรรพบุรุษ ก็ จะแตงบท
กลอนแบบเรียนไวสั่ งสอนลูกหลานดวย เชน บทกลอนเรื่องพยัญชนะไทยของพอเฒานาค วิเชี ยร
เชื้อ ซึ่งเป นบทกลอนแต งดวยภาษาถิ่นใต ไวสํ าหรั บใชเปนแบบเรี ยนทองจํ าพยั ญชนะไทยซึ่ง
ลูกหลานชาวเกาะพะงันตางทองจําไดอยางขึ้นใจ (ไพฑูรย ปุนสุ วรรณ และกัลญา แกวประดิษฐ,
2552) ความวา
ก. เอย ก.ไก...อู..แจ…แมใหญ
ข. ไข อุบรัง
ฃ. ฃวด ปากยาว
ค. ควายดํา-ขาว เขายาวอาจขลัง
ฅ. ฅนบนบา-นําหน า
ฆ. ระฆัง ตีเปรี้ยงเสียงดังพระสั่งบรรยาย
ง. งูบวงหลา ผึ้งแรงแดงราถก หวักยักหงาย
จ. จาบบานแบน ใสแนนถาดราย
ฉ. ฉิ่งวิ่งหาย คนละฝ าย หนีไป
ช. ชางหางซื่อ
ซ. โซตรวนขื่อ
ฌ. กระเชอ นอยใหญ ใส ของเต็มพูนหาบทูนกันไปพรึกเพรื่อเหงื่อไหลเดินไปตามทาง
ญ. หญิงรูปสวย ตัดผมไวมวย หวีแยกแฉกหว าง
ฎ. ชฎา ทาทอง แตมของตางๆ มียอดสอดหางใส นางลิเก
ฏ. ปฏัก หักหาญ ชี้หนา
ฐ. ฐานเรือนบานโหรเหร
ฑ. นางมณโฑ รูปโกไมเก เคยเป นพิริเย พิเพกทศกัณฑ
ฒ. ผูเฒา มือถือไม เทา ตามัวหัวสั้น
ณ. เณรนอยๆ เดินตอยตามกั น
ด. เด็กเล็ กครันเอวพันสายพรวน
ต. เตาต่ํ าตอยไขลบถลบรอย ทิ้งไวไมสงวน