Basic HTML Version
256
เสรี
พงศ์
พิ
ศ. (2546). วิ
ธี
คิ
ด วิ
ธี
ทํ
า แผนชี
วิ
ตเศรษฐกิ
จชุ
มชน. กรุ
งเทพฯ : ภู
มิ
ปั
ญญาไทย.
เสรี
พงศ์
พิ
ศ. (2548). ฐานคิ
ด. กรุ
งเทพฯ : พลั
งปั
ญญา.
องค์
การบริ
หารส่
วนตํ
าบลไม้
เรี
ยง. (2552). ข้
อมู
ลทั
่
วไป. สื
บค้
นเมื่
อ 25 พฤษภาคม 2552, จาก
www.maireang.go.th)
อภิ
นั
นท์
ยอดมณี
. (2546). การพึ
่
งตนเองของชุ
มชนไม้
เรี
ยง อ.ฉวาง จ.นครศรี
ธรรมราช.
วิ
ทยานิ
พนธ์
ศิ
ลปศาสตรมหาบั
ณฑิ
ต. กรุ
งเทพฯ : จุ
ฬาลงกรณ์
มหาวิ
ทยาลั
ย.
อยุ
ทธ์
นิ
สภา และคณะ. (2537). “แนวทางการศึ
กษาและพั
ฒนาความหลากหลายทางชี
วภาพใน
สวนยางพารา”.Journal of Ecology. 21(1), 45-60.
อรสุ
ดา เจริ
ญรั
ถ. (2546). เศรษฐกิ
จพอเพี
ยงภายใต้
การเปลี่
ยนแปลงของสั
งคมไทย. กรุ
งเทพฯ :
มู
ลนิ
ธิ
วิ
ถี
ทรรศน์
.
อั
มมร ธะระเจนและสุ
ธิ
วงศ์
พงศ์
ไพบู
ลย์
. (2542). “ฉวาง” ใน สารานุ
กรมวั
ฒนธรรมไทย ภาคใต้
,
เล่
มที่
4 (หน้
า 1801-1803). กรุ
งเทพฯ : มู
ลนิ
ธิ
สารานุ
กรมวั
ฒนธรรมไทย ธนาคารไทย
พาณิ
ชย์
.
อาคม เดชทองคํ
า. (2546). ผู
กโยด (วิ
ถี
และพลั
งของการถู
กเกลอ ผู
กดอง และขนบนิ
ยมอุ
ปถั
มภ์
ของผู
้
คนสามจั
งหวั
ดชายขอบรอบทะเลสาบสงขลา). นครศรี
ธรรมราช : โรงพิ
มพ์
พงศ์
ศั
กดิ
์
การพิ
มพ์
.
อานั
นท์
กาญจนพั
นธุ
์
. (2544). วิ
ธี
คิ
ดเชิ
งซ้
อนในการวิ
จั
ยชุ
มชนพลวั
ตและศั
กยภาพของชุ
มชนใน
การพั
ฒนา. กรุ
งเทพฯ : สํ
านั
กงานกองทุ
นสนั
บสนุ
นการวิ
จั
ย.
อานั
นท์
กาญจนพั
นธุ
์
. (2549). วั
ฒนธรรมทางเศรษฐกิ
จในเศรษฐกิ
จไร้
วั
ฒนธรรม. กรุ
งเทพฯ :
คบไฟ.
อาภรณ์
จั
นทร์
สมวงศ์
. (2541). วิ
ถี
ชี
วิ
ตและสวนไทยในบริ
บทพั
ฒนา : กรณี
ศึ
กษาชุ
มชนชาวสวน
ใน จั
งหวั
ดสมุ
ทรสาคร. วิ
ทยานิ
พนธ์
ศิ
ลปศาสตรมหาบั
ณฑิ
ต. กรุ
งเทพฯ : จุ
ฬาลงกรณ์
มหาวิ
ทยาลั
ย.
อุ
ดม หนู
ทอง. (2542). “ยางพารา” ใน สารานุ
กรมวั
ฒนธรรมไทย ภาคใต้
, เล่
มที่
13 (หน้
า 6343 -
6353). กรุ
งเทพฯ : มู
ลนิ
ธิ
สารานุ
กรมวั
ฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิ
ชย์
.
เอกวิ
ทย์
ณ ถลาง. (2545). ภู
มิ
ปั
ญญาท้
องถิ
่
นกั
บการจั
ดการความรู
้
. กรุ
งเทพฯ : อมริ
นทร์
พริ
้
งติ
้
ง
แอนด์
พั
บลิ
ชชิ ่
ง จํ
ากั
ด.
เอกวิ
ทย์
ณ ถลาง. (2551, 9 กุ
มภาพั
นธ์
). “กวช.ชี
้
ไทยใช้
เศรษฐกิ
จทุ
นนิ
ยมประเทศล้
มเหลว”
ไทยรั
ฐ. หน้
า 8.