Page 263 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

247
มากขึ้ น เช่น การรวมกลุ ่มในการแปรรู ปยางแผ่นดิบเพื่อควบคุมคุ ณภาพและเพิ่มมูลค่า การ
พัฒนาคุณภาพตามความต้องการของผู ้ ใช้ ชุ มชนชาวสวนยางพาราต้องพัฒนาความรู้ เทคนิค
การทําสวนยางพาราตั้ งแต่ ปลูกจนถึงการตัดกรี ด เรี ยนรู้ ระบบการตลาด การส่ งเสริ ม
กระบวนการผลิต การใช้ประโยชน์ ในชุมชนอย่างครบวงจร ที่ สําคัญชาวสวนยางพาราต้อง
ปรั บเปลี่ยนกระบวนการคิดโดยให้ความสําคัญกับคุณค่ าที่จะได้รับมากกว่าการเน้นเรื่ องมูลค่า
ข้ อเสนอแนะในเชิงนโยบาย
ข้อเสนอแนะในเชิ งนโยบาย ผลการศึ กษาครั้ งนี้ สามารถย ังประโยชน์ อย่างใหญ่
หลวง แก่ รัฐบาล โดยเฉพาะกระทรวงเกษตร ฯ กลุ ่มนักวิ ชาการ เช่น เกษตรจังหวัด เกษตร
อําเภอ พัฒนาการจังหวัด พัฒนาการอําเภอ ฯลฯ ผู ้ มีอํานาจ (นั กการเมือง ) ในการประสาน
นําไปใช้พัฒนาและสร้างทางเลือกใหม่ ให้แก่ชุ มชนชาวสวนยางพาราในพื้นที่ต่ าง ๆ เป็ นบท
พิสู จน์การสร้างความเข้มแข็งของชุ มชนชาวสวนยางพาราดังนี้
ประการแรกภาครัฐควรปกป้ องฐานทรั พยากร ภูมิความรู ้ วัฒนธรรม และสนับสนุ น
ส่ งเสริ มวัฒนธรรมการเรียนรู้ ภายใต้กระแสชุมชนท้องถิ่นที่ เชื่อมโยงการเรี ยนรู ้ในกระแสโลกา
ภิ วัตน์ ภายใต้การเสริ มสร้างและประสานเครือข่ายในชุมชนเพื่อแลกเปลี่ยนเรี ยนรู้ร่ วมกัน
ประการที่สององค์กรปกครองส่ วนท้องถิ ่น และหน่ วยงานอื่นที่มีส่ วนร่ วมในการ
พัฒนาชุมชน เช่ น องค์การบริ หารส่ วนจังหวัด องค์การบริ หารส่ วนตําบล ควรให้
ความสําคัญกั บกิจกรรมของชุ มชนและ การพัฒนาชุมชนในระดับพื้ นที่ ด้วยการจัดสรร
งบประมาณสนับสนุ นโครงการเกี่ ยวกับการพัฒนาชุ มชนเพื่ อนํ าไปสู่ การจัดการที่ มี
ประสิทธิ ภาพอันเป็ นการเสริ มสร้างความเข้มแข็งของชุ มชน รวมทั้ งควรเสริ มสร้างการพึ่งพา
ตนเองของชุ มชนท้องถิ่น โดยมุ ่งเน้นการพัฒนาเพื่อให้ชาวบ้านสามารถพึ่ งพาตนเองได้ทั้งทาง
เศรษฐกิจ สั งคมและจิ ตใจ อีกทั้ งการส่งเสริ มศักยภาพของผู ้นําชุ มชนในเชิ งการถ่ ายโอน
ความรู ้ ทักษะการจัดการจากคนรุ่นหนึ่ งสู่คนอีกรุ ่นหนึ่ ง หรื อสมาชิกรุ ่ นหลัง เพื่อให้ชุ มชน
เกิดการพัฒนาที่ย ั่ งยืน และจากการที่ภาครั ฐมีนโยบายพัฒนาประเทศมุ ่งที่จะสร้ างรายได้ทาง
เศรษฐกิ จเพื่อความมั่นคงทางด้านการเงิน ทําให้ เกิดการทําลายสิ่งแวดล้อม และระบบนิเวศใน
ชุ มชน เช่น กรณี การปลูกยางพาราเป็ นพืชเชิงเดี่ยว กรณี การที่ชาวบ้านเข้าไปบุกรุ กพื้นที่ ป่ าเพื่อ
ปลูกยางพาราเป็ นการทําลายระบบนิ เวศของชุ มชนดังที่ เป็ นข่าว ภาครัฐควรมี กลไกลทาง
กฎหมายเพื่อระมัดระวัง ฟื้ นฟู รั กษาอย่างจริงจัง
ประการที่สามภาครัฐควรลดสื่ อต่าง ๆ ที่กระตุ ้ นให้ชาวบ้านเกิดภาวะหนี้ สิ นชาวบ้าน
และเกษตรกร เช่ น การให้นําพื้ นที่สวนยางพาราไปสร้ างรายได้แปลงสินทรัพย์เป็ นทุน สิ่ ง