Page 254 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

238
เพื่อจําหน่ายเข้าสู่ ระบบทุนนิ ยมเต็มตัว ทั้ งด้านการผลิตแบบใหม่ ใช้ต้นทุนการผลิ ตที่สู งขึ้ น
ไม่สนใจในการรวมกลุ่ม แต่ เมื่อไหร่ ที่ ราคายางพาราตกตํ่ าจึงเข้ามารวมกลุ ่มเพื่อขอความ
ช่ วยเหลือจากกลุ ่ มแต่ไม่มีอุ ดมการณ์ที่ชัดเจนในการรวมกลุ่ ม แต่อย่างไรก็ตามในอนาคต
ชุ มชนไม้เรี ยงจะย ังคงมีความเข้มแข็งตราบใดที่ชุ มชนส่ วนใหญ่ย ังมีอุดมการณ์ ในการรวมกลุ่ ม
กันแก้ ปัญหา มีคนรุ ่นใหม่สื บทอดและให้ความสําคัญกับชุมชน มีการวางฐานให้กับเด็กและ
เยาวชน มี ศูนย์การเรี ยนรู ้ของชุ มชน มีศู นย์เทคโนโลยี (IT) มีการสร้ างเครื อข่ายกับชุมชน
ภายนอก ในอนาคตของชุมชนชาวสวนยางพาราไม้เรี ยงคงเป็ นต้นแบบในวางแผนแก้ปัญหา
ยางพาราระดับชาติบนพื้นฐานจากประสบการณ์ การทําสวนยางพาราที่มีมายาวนาน
สําหรั บแนวทางการดําเนิ นการเพื่ อเสริ มสร้ างความเข้มแข็ งของชุมชนชาวสวน
ยางพารา ผู ้ ประกอบอาชีพทําสวนยางพาราจะต้องอาศัยกระบวนการมีส่ วนร่ วมอย่างจริ งจัง
ต้องพัฒนาตนเองไปสู่ ความเข้มแข็งในมิติ ต่าง ๆ เช่ น ทางด้านโครงสร้ างทางสังคมรากเหง้า
ชุ มชน ปลูกฝั งระบบเครือญาติ ฯลฯ ด้านเศรษฐกิจ ไม่ใช้ชี วิตตามกระแส เรี ยนรู้ ด้านการเงิ น
การตลาด ฯลฯ และด้านจิตวิญญาณ รู้ จักเสี ยสละแบ่งปัน มีคุ ณธรรมจริ ยธรรม ฯลฯ สิ่งเหล่านี้
อาจกล่าวได้ว่าชาวสวนยางพาราจะต้องเรี ยนรู้ชุ มชนตั้งแต่การ รู้จักตนเอง รู้ปั ญหาของชุมชน
รู้จักทรัพยากรในชุ มชน รู้วิธีการจัดการ และสามารถวิเคราะห์ แนวโน้มในอนาคต ในชุ มชน
ชาวสวนยางพาราควรจะมีการจัดเก็ บรวบรวมข้อมูลของชุ มชนโดยละเอียดและทันสมัยมี
แผนการดําเนิ นงานในชุมชนที่ ทําให้ทุ กคนสามารถพึ่ งพาตนเองได้ และสามารถจั ดการกับ
สภาพปั ญหาต่าง ๆ ได้ด้วยตนเอง อันจะนําไปสู่ การเรี ยนรู ้ที่ จะอยู่ร่ วมกันในชุ มชนอย่างมี
ความสุ ข มีความรักความผูกพัน และเอื้ ออาทรต่อกัน รวมทั้งสมาชิ กทุกคนในชุ มชนต้องรัก
และหวงแหนในทรัพยากรชุมชนด้วย
แนวทางในการสร้ างความเข้มแข็งแก่ชุ มชนชาวสวนยางพาราที่สําคัญคือ ชาวสวน
ยางพาราต้องปรับเปลี่ยนกระบวนการคิด ให้ความสําคัญกับ คุ ณค่า มากกว่ามูลค่า กล่าวคือเห็ น
คุณประโยชน์รอบด้านของสิ่ งนั้ น ๆ มากกว่ าการตีมูลค่าแค่ เพียงตัวเงิน ชุ มชนต้องเรี ยนรู้ที่ จะ
สร้ างทุนของชุ มชนเอง ไม่ว่าจะเป็ นทุนจากธรรมชาติในชุมชน ทุ นองค์ความรู้จากผู ้ เฒ่าผู ้แก่
และปราชญ์ชาวบ้าน ชาวสวนยางพาราต้องรู ้จักการเรี ยนรู้คุณค่าของพืชที่จําเป็ นต่อการดําเนิ น
ชี วิตประจําวันควบคู่ ไปกับพื ชเศรษฐกิ จ และรักษาระบบนิ เวศให้สมดุ ลลดการทําลาย
ทรั พยากรธรรมชาติลง ที่สําคัญอีกประการหนึ่ งคือชาวสวนยางพารา ควรเพิ่มศักยภาพในการ
พึ่ งพาตนเองในชุมชน ลดการพึ่งพาจากภายนอก ใช้แนวเกษตรแบบพึ่งตนเอง เรี ยนรู้ คุณค่ า
ของธรรมชาติโดยไม่ทําลายธรรมชาติ และสภาพแวดล้อม ลดค่าใช้จ่ายในทุกกระบวนการใน