Page 196 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

180
ชุ มชนเองและการเปลี่ยนแปลงจากภายนอกชุ มชน กล่าวคือ จากการมี วิถี ความเป็ นอยู่ภายใต้การ
ผลิ ตแบบพอเพียงที่พึ่ งพิงธรรมชาติเป็ นสําคัญ ต่อมาเมื่ อเริ่ มเรี ยนรู ้ในการสร้างปั จจัยขึ้ นเองเพื่อ
การดํารงชีพแทนการพึ่งพิ งธรรมชาติ และมีวิถีการผลิตเพื่อการค้าในระบบทุ นนิยม ในที่ สุ ดการ
ผลิ ตถูกผนวกเข้ากับการผลิตเชิ งอุตสาหกรรมมีการแปรรู ปยางพาราและยกระดับการผลิตเพื่อการ
ส่ งออก ส่ งผลต่อการรวมกลุ่มและการสร้างเครือข่ายของชาวสวนยางพารา ในที่สุ ดชุมชนไม้เรี ยง
เริ ่มผันตัวเองกลับไปสู่ วิถีชี วิตแบบพอเพียงดังในอดี ตขณะเดียวกั นมีการนําเทคโนโลยี สมัยใหม่
เข้ามาผสมประสานกับวิถีชีวิตของผู้ คนในชุ มชน หากมองผ่านจากกรอบแนวคิดการแพร่ กระจาย
ทางวัฒนธรรมนั้ น ชี้ ให้เห็นว่ าวัฒนธรรมของชาวสวนยางพาราได้แสดงถึงและความเป็ นอันหนึ่ ง
อันเดี ยวกันของกลุ ่มอาชีพ แต่ละวัฒนธรรมจึงมีความแตกต่างกัน เพราะวัฒนธรรมที่มีอยู่ในแต่
ละสังคมเป็ นผลผลิตของคนที่ อยู่ ในสภาพแวดล้อมทางสังคมที่ แตกต่างกั น ในขณะเดียวกัน
ชาวสวนยางพาราได้ติ ดต่อประทะสั งสรรค์กันระหว่างวัฒนธรรมดังนั้ นจึงเกิ ดการแพร่ กระจาย
ทางวัฒนธรรมระหว่างกัน อีกทั้ งชุมชนชาวสวนยางพาราบางชุ มชนรักษาวัฒนธรรมที่เป็ นจุ ด
แข็งของชุ มชนและปรับเปลี่ยนวิ ถี ชี วิตเพื่อรองรั บกับภาวะเศรษฐกิจที่ เปลี่ ยนแปลง คิ ดริเริ ่ ม
โครงการต่าง ๆ จากความร่ วมมือร่ วมใจความสามัคคีของชาวบ้านในชุ มชน และความคิดก้าวไกล
ของผู้นํา คิ ดหาฉันทามติ ร่ วมกันในการแก้ ปัญหา ร่ วมตัดสิ นใจ นําไปสู ่ การเปลี่ยนแปลง
ความคิดของผู้ คนในชุ มชนฟื้ นฟูความสั มพันธ์ในชุ มชนบนฐานวัฒนธรรมดั้ งเดิมของชุมชนที่มีมา
ในอดีต จนกระทั ่ งนําไปสู่ การสร้างความสัมพันธ์กับภายนอกชุ มชนแลกเปลี่ยนทรัพยากรต่ าง ๆ
ร่ วมกัน ในที่สุ ดเกิดการสร้ างเครื อข่ ายชุมชนช่ วยเหลื อเกื้ อหนุ นกันเพิ ่ มประสิ ทธิ ภาพในการ
จัดการสร้างความเข้มแข็งให้แก่ชุมชนในภาพกว้างต่อไป