Page 167 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

151
5.2 ชุ มชนชาวสวนยางพาราในช่ วงเวลาของการปรั บเปลี่ ยนเข้ าสู่ ระบบทุ นนิ ยม
(พ.ศ. 2504 - 2540)
ในช่วงการปรั บเปลี่ยนเข้าสู่ ระบบทุนนิยมช่วงนี้ ชุ มชนชาวสวนยางพาราไม้เรียงเกิ ด
การปรับเปลี่ยนจากการผลิ ตแบบพอเพียงเข้าสู ่การผลิตระบบทุนนิ ยม การศึกษาครั้ งนี้ แบ่ งได้เป็ น
ช่ วงย่อย 2 คือ ช่ วงแรก ระบบเศรษฐกิจที่ปรับเปลี่ยนตามแผนพัฒนาฯ (พ.ศ. 2504 – 2520) ระบบ
เศรษฐกิจในช่วงพัฒนาทักษะการผลิต (พ.ศ. 2521 - 2540)
ช่ วงแรก ระบบเศรษฐกิจที่ปรั บเปลี่ยนตามแผนพัฒนาฯ (พ.ศ. 2504 - 2520)
การเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงที่สําคัญของประเทศไทยในปี พ.ศ. 2504 เกิ ดขึ้ นหลังจาก
ที่ มีการประกาศใช้แผนพัฒนาเศรษฐกิ จและสังคมแห่ งชาติฉบับที่ 1 ในระยะนี้ รั ฐบาลได้
ดําเนิ นการปรุ งพัฒนาโครงสร้ างพื้ นฐานของประเทศขนานใหญ่ เพื่ อให้สอดคล้องกั บการ
เปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคมตามแนวทางอารยประเทศ
ในแนวคิดทฤษฎี โครงสร้ างหน้าที่ หากพิจารณาจะเห็นได้ว่าการเปลี่ยนแปลงของ
ชุ มชนชาวสวนยางพารา มีสาเหตุ จากมาทั้ งสาเหตุภายในและภายนอกชุมชน ในขณะเดียวกัน
ชุมชนชาวสวนยางพาราบางชุมชนได้พยายามรักษาวัฒนธรรมที่เป็ นจุดแข็งของชุ มชนเอาไว้มีการ
ปรั บเปลี่ยนวิถีชีวิตเพื่ อรองรับกับภาวะเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไป จากแนวคิ ดนี้ ได้นําไปสู่ ความ
เข้าใจพื้นฐานเกี่ ยวกับระบบเศรษฐกิจชุมชนในช่ วงเวลาของการเปลี่ยนผ่าน สะท้อนให้เห็ น
ข้อเท็ จจริงที่ ว่าระดับของวิวัฒนาการในสังคมต่าง ๆ ณ เวลาหนึ่ งมีความแตกต่ างกัน ความสัมพันธ์
ระหว่างสังคมมีระดับของการวิวัฒนาการแตกต่างกัน โดยสังคมหนึ่ งอาจจะปรั บตัวเพื่อความอยู่
รอดของชุมชน จนนําไปสู่ วิถี การผลิตแบบใหม่ที่ชุมชนมองว่ าเป็ นผลประโยชน์ต่ อชุมชน
เดิมชุ มชนไม้เรี ยงมี วิถี การผลิตแบบย ังชี พที่ต้องพึ่ งพาสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติอยู่
บนพื้นฐานการแลกเปลี่ ยนแรงงานและผลผลิตระหว่างครั วเรือน มี พลังของการรวมตัวและความ
มีนํ้ าใจช่วยยึ ดโยงความเป็ นชุ มชนไม้เรี ยงได้อย่างเข้มแข็ง ชุมชนมีศักยภาพในการพึ่งตนเองสู ง
นัยยะดังกล่าวอยู ่ บนพื้นฐานของระบบเครื อญาติ ระบบอาวุโส ระบบอุปถัมภ์และการพึ่งพา และ
มีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติร่ วมกัน โดยมีสิ ่ งเหนือธรรมชาติและความเชื่อเกี่ยวกับผีหรื อเทวดา
เข้ามาเกี่ ยวข้องในการให้คุ ณและโทษเป็ นกุลโลบายในการควบคุ มการใช้ธรรมชาติเหล่ านั้ น
ส่ วนแหล่ งความรู้ จากภายนอกชุ มชนไม่สามารถเข้ามามี บทบาทต่อคนในชุ มชนมากนั ก