๘๗
สุ
รเชษฐ
เวชชพิ
ทั
กษ์
.
๒๕๓๓.
รากฐานแห่
งชี
วิ
ต:
วั
ฒนธรรมชนบทกั
บการพั
ฒนา.
กรุ
งเทพมหานคร: สํ
านั
กพิ
มพ์
หมู
่
บ้
าน.
สุ
รวุ
ฒิ
ปั
ดไธสง. ๒๕๔๕. “วั
ฒนธรรมชุ
มชน : เงื่
อนไขความเข้
มแข็
งชุ
มชน/หมู
่
บ้
าน”, วารสาร
พฤติ
กรรมศาสตร์
. ๘,๑ (กั
นยายน ๒๕๔๕), ๑๑ - ๒๐.
องค์
การบริ
หารส่
วนตํ
าบลตะโหมด, แผนพั
ฒนาตํ
าบลตะโหมด. ๒๕๔๘.
อานั
นท์
กาญจนพั
นธุ
์
. ๒๕๔๒ “วั
ฒนธรรมกั
บการพั
ฒนา : มิ
ติ
ของพลั
งที่
สร้
างสรรค์
” เอกสาร
ประกอบการสั
มมนาคณะสั
งคมศาสตร์
มหาวิ
ทยาลั
ยเชี
ยงใหม่
.
อานั
นท์
กาญจนพั
นธุ
์
. ๒๕๔๔. มิ
ติ
ชุ
มชน วิ
ธี
คิ
ดท้
องถิ
่
น ว่
าด้
วยสิ
ทธิ
อํ
านาจและการจั
ดการ
ทรั
พยากร. กรุ
งเทพฯ : สํ
านั
กงานกองทุ
นสนั
บสนุ
นการวิ
จั
ย.
อานั
นท์
กาญจนพั
นธ์
. ๒๕๔๓. “หมู
่
บ้
านในสั
งคมไทย : ข้
อโต้
แย ้
งทางความคิ
ด”, ใน วิ
ถี
สั
งคมไทย
สารนิ
พนธ์
ทางวิ
ชาการเนื่
องในวาระหนึ
่
งศตวรรษ ปรี
ดี
พนมยงค์
. หน้
า ๓๒๕ - ๓๖๘.
จรั
ญ โฆษณานนท์
, บรรณาธิ
การ. กรุ
งเทพฯ : มู
ลนิ
ธิ
เด็
ก.
อุ
ดม พงศ์
ศรี
วั
ฒน์
และคณะ. ๒๕๔๔. กรณี
ศึ
กษา องค์
กรชุ
มชนสภาลานวั
ดตะโหมดกั
บการ
จั
ดการทรั
พยากรธรรมชาติ
อย่
างย ั ่
งยื
น. สงขลา : สํ
านั
กงานป่
าไม้
เขตสงขลา.