Page 84 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๗๘
ร่ วมมื อ เช่ น ในกรณี การเรี ยกร้องให้ รั ฐตรวจสอบการกําหนดเขตป่ าสงวนแห่งชาติ ที่ทับที่ ทํากิน
ของชาวบ้านเสี ยใหม่ และให้ทบทวนโครงการก่อสร้างอ่างเก็ บนํ้ าคลองหั วช้าง ซึ่ งอาจส่ งผล
กระทบต่ อคนในชุมชนตะโหมดและชุมชนใกล้เคี ยง โดยอาศัยการต่อรองกับภาครัฐโดยตรงและ
การร้องเรี ยนผ่านสื่ อในรู ปแบบต่าง ๆ
การเป็ นชุมชนเข้มแข็งจําเป็ นต้องอาศัยองค์กรชุ มชน ซึ่ งนับเป็ นสถาบันประเภทหนึ่ งที่จะ
ดํารงคงอยู่ได้ยาวนาน องค์ กรชุมชนจําเป็ นต้องมี 2ศักยภาพในการปรับเปลี่ยนตนเองให้เหมาะสมกับ
สภาพแวดล้อมที่2เปลี่ ยนไป 2 เพื่อให้สามารถทําหน้าที่ตอบสนองต่ อความ2ต้องการใหม่ๆ 2 ของชุมชนและ
คนในสังคม 2ปัจจุ บันได้มีการย ้อนกลับไปพัฒนา และฟื้ นฟูองค์กรชุมชน ซึ่ งเป็ นสถาบันเก่าแก่ ของ
ชุ มชนที่เคยมีบทบาทและหน้าที่มาตั้งแต่อดีต เพื่อแก้ไขปั ญหาที่เป็ นผลจากการพัฒนาที่ผิ ดพลาด
และสามารถนํามาใช้เป็ นทางออกร่ วมกันในการแก้ปัญหาในหลายกรณี การแก้ไขปัญหาโดยอาศัย
แนวทางขององค์ กรชุมชน ได้พิสู จน์ให้สังคมประจักษ์ว่า แม้แต่ภายใต้สถานการณ์แบบใหม่ แนวทาง
นี้ ก็เป็ นวิธีการแก้ปัญหาที่ค่อนข้างได้ผลแน่นอนและมีประสิทธิ ภาพ
องค์ กรชุ มชนที่ปรากฏอยู่ในชุมชนตะโหมด นับเป็ นสถาบันเก่าแก่ ที่อยู่คู ่ชุมชน
มาอย่ างยาวนาน แม้ในอดีตการรวมตัวกันของคนในชุ มชนจะมี รูปแบบเป็ นองค์กรชุ มชนที่ไม่
ชัดเจนมากนัก กิ จกรรมที่ดําเนิ นการ มักเป็ นกิจกรรมที่ เกี่ยวข้องกับงานบุญ ประเพณีและกิ จกรรม
เพื่ องานพัฒนาในชุมชน เช่น การร่ วมกันก่อสร้างศาลา โรงเรี ยน ถนนหนทาง เป็ นต้น การรวมตัว
กันอย่างไม่เป็ นทางการเพื่อร่ วมกันทํากิจกรรมด้านสังคมดังกล่าว ถือเป็ นพัฒนาการที่สําคัญในการ
ก่ อเกิดองค์กรชุ มชนที่เข้มแข็ งในปัจจุบัน
ด้วยสถานการณ์ ที่เปลี่ยนแปลงไป ก่อให้เกิดปั จจัยที่ส่ งผลให้ การปรับเปลี่ยนของ
องค์ กรชุ มชนมีรูปแบบที่ชัดเจนมากขึ้ น ผลกระทบจากการพัฒนา ก่ อให้เกิดปั ญหาสั งคม ปั ญหา
สิ ่ งแวดล้อม ฯลฯ รวมไปถึ งกระแสการมีส่ วนร่ วม ส่งผลให้ ชุมชนต่ าง ๆ ล้วนต้องหันมาพึ่ งตนเอง
มีการจัดตั้ งองค์กรชุ มชนอย่างเป็ นรู ปธรรมและเป็ นทางการมากยิ ่งขึ้ น เพื่อต้องการสร้างฐานพลัง
อํานาจชุมชนในการต่อรองกับอํานาจภายนอก ซึ่ งนับวันมี กระแสรุ นแรงมากยิ่งขึ้ น ให้สามารถ
ดํารงอยู่ได้ท่ามกลางกระแสสังคมที่เปลี่ ยนแปลงไป
ประกอบกั บชุ มชนตะโหมดมี รากฐานทางวัฒนธรรมมั่นคง ด้วยลักษณะ
ความสั มพันธ์แบบเครื อญาติ ระบบอาวุโส มี ระบบการผลิตกึ่ งย ังชีพ และย ังมีการสืบทอดระบบ
คุ ณค่ า ศาสนาและความเชื่ อไปย ังคนรุ ่ นใหม่ ผลิ ตซํ้ าและผลิตใหม่ เพื่ อปรับปรุ งเสริ มแต่ งให้
สอดคล้ องตามยุคสมัยและสิ ่ งแวดล้อมที่ เปลี่ ยนแปลงไป มี การปรั บใช้สิ ่ งต่าง ๆ ที่ เข้ามาให้
สอดคล้องกับยุคสมัยใหม่ โดยการอนุรั กษ์ ฟื้ นฟู พัฒนารู ปแบบ วิธีการของประเพณี หรื อพิธีกรรม