๗๘
อาการคลานของมด อาจจะต๎
อง การความอดทนอั
นทรหด แตํ
วั
นนั้
นจะต๎
องมาถึ
ง แม๎
วํ
ากํ
อน
หน๎
านั้
นคนหลายๆคนอาจจะถู
กตบลงไปจมดิ
น
แตํ
คุ
ณจะเกรงอะไรตํ
อเหตุ
การณ๑
ที่
เราเห็
นฉาบฉวยอยูํ
เฉพาะหน๎
า ศั
กดิ์
ศรี
อั
นถู
กต๎
อง
ถํ
องแท๎
ในใจคน ไมํ
จํ
าเป็
นจะต๎
องถู
กขี
ดให๎
อยูํ
ในวงล๎
อมอั
นตาสั
บเพรํ
าถื
อวํ
าสงํ
าเกี
ยรติ
แตํ
ลึ
ก
ลงไปกวํ
านั้
น ในดวงจิ
ตในก๎
นบึ้
งแหํ
งวิ
ญญาณ เมื่
อคนสํ
านึ
กอยูํ
เต็
มภาคภู
มิ
วํ
าตนกํ
าลั
งทํ
าอะไร
อยูํ
ประสงค๑
อะไรและเพื่
อสิ่
งใด เมื่
อคนพร๎
อมแล๎
วที่
จะเผชิ
ญกั
บทุ
กสิ่
งที่
จะเกิ
ดขึ้
นเพื่
อเหตุ
อั
น
ยิ่
งใหญํ
กวํ
า ในขณะนั้
นแม๎
จะถู
กบี
บบั
งคั
บ แม๎
จะต๎
องเจ็
บปวดและทรมานก็
หาใชํ
ด๎
วยอาการ
ของคนบั
ดซบ ซึ่
งไมํ
เคยรู๎
สิ่
งที่
ควรรู๎
แถมไมํ
ยอมรั
บรู๎
ด๎
วยซ้ํ
าวํ
าตนไมํ
รู๎
- ไมํ
หากด๎
วยสมองซึ่
ง
แจํ
มแจ๐
ว-ด๎
วยดวงจิ
ตที่
แลโลกโปรํ
งปรุ
นี่
แหละคุ
ณผู๎
เป็
นมิ
ตร คื
อศั
กดิ์
ศรี
ของคนจริ
งที่
ห๎
าวหาญ
และกร๎
าวแกรํ
งตํ
อหน๎
าภั
ยทุ
กชนิ
ด เสี
ยงกั
มปนาทคุ
กคามของอาวุ
ธมี
อํ
านาจที่
จะปิ
ดปา
ก
มนุ
ษย๑
ได๎
แตํ
จะห๎
ามดวงจิ
ตมิ
ให๎
คิ
ดในสิ่
งควรได๎
สํ
าเร็
จไฉน ?
(
เพี
ยงแค่
เม็
ดทราย :
ศั
กด๑
ศรี
อั
นถู
กต๎
อง, หน๎
า ๑๑๗-๑๒๐)
๑.๓ บทสรุ
ป
บทสรุ
ปเป็
นสํ
วนปิ
ดเรื่
องหรื
อจบเรื่
องในงานเขี
ยนที่
มุํ
งเสนอสาระหรื
อแนวคิ
ดโดยทั่
วไป
และโดยที่
บทสรุ
ปเป็
นสํ
วนท๎
ายสุ
ดของข๎
อเขี
ยนที่
ผู๎
อํ
านอาจจะจดจํ
าได๎
มากกวํ
าสํ
วนอื่
น ๆ (Conclusion,
no date, unpaged) บทสรุ
ปหรื
อจบเรื่
องที่
ดี
จึ
งควรสร๎
างความรู๎
สึ
กประทั
บใจตํ
อเรื่
องหรื
อตํ
อแนวคิ
ดที่
ได๎
รั
บจากเรื่
อง ตลอดรวมถึ
งความรู๎
สึ
กที่
ดี
ตํ
อผู๎
เขี
ยน (วนิ
ดา บํ
ารุ
งไทย, ๒๕๔๕, หน๎
า ๕๗)
นั
่
นก็
คื
อ บทสรุ
ปที่
ดี
ควรมี
ลั
กษณะดั
งนี้
(
Strategies for Writing a Conclusion, ๒๐๐๔,
unpaged
)
๑. เน๎
นย้ํ
าความสํ
าคั
ญของประเด็
นเรื่
อง
๒. ทํ
าให๎
มี
น้ํ
าเสี
ยงที่
บํ
งบอกวํ
าเนื้
อความของข๎
อเขี
ยนจบสมบู
รณ๑
แล๎
ว
๓. สร๎
างความประทั
บใจแกํ
ผู๎
อํ
าน
ทั้
งนี้
กลํ
าวได๎
วํ
าบทสรุ
ปในร๎
อยแก๎
วประเภทความเรี
ยงของประคิ
ณ ชุ
มสาย ณ อยุ
ธยา
หรื
อ “นิ
ด นรารั
กษ๑
” นั
้
น เป็
นบทสรุ
ปที่
มี
คุ
ณลั
กษณะที่
ดี
ดั
งกลํ
าวข๎
างต๎
นโดยสมบู
รณ๑
เป็
นสํ
วนใหญํ
คื
อ
ประกอบด๎
วยการเน๎
นย้ํ
าประเด็
นเรื่
อง ทั้
งให๎
น้ํ
าเสี
ยงที่
แสดงวํ
าเรื่
องจบแล๎
ว ด๎
วยเนื้
อหาและภาษาอั
นชวน
ซาบซึ้
งประทั
บใจ ดั
งตั
วอยํ
างจากความเรี
ยงสองเรื่
องนี้
ซึ่
งเสนอประเด็
นวํ
ามนุ
ษย๑
ต๎
องเผชิ
ญกั
บความ
ผั
นผวนแหํ
งชี
วิ
ต ต๎
องเจ็
บปวดและทุ
กข๑
ระทม ต๎
องว๎
าเหวํ
และโหยหาสิ่
งยึ
ดเหนี่
ยว เป็
นความทุ
กข๑
ที่
มาก
พออยูํ
แล๎
ว และสรุ
ปลงด๎
วยการร๎
องขอให๎
มี
เมตตาตํ
อเพื่
อนมนุ
ษย๑
ด๎
วยกั
น