๕๓
๒) บุ
คลาธิ
ษฐาน (Personification)
การใช๎
“บุ
คลาธิ
ษฐาน” คื
อ ความเปรี
ยบในลั
กษณะสมมุ
ติ
สิ่
งที่
ไมํ
มี
ชี
วิ
ต ความคิ
ด
นามธรรม หรื
อสั
ตว๑
ให๎
มี
สติ
ปั
ญญา อารมณ๑
หรื
อกิ
ริ
ยาเยี่
ยงมนุ
ษย๑
(ราชบั
ณฑิ
ตยสถาน. ๒๕๔๕,
หน๎
า ๓๒๔) เป็
นโวหารเปรี
ยบเที
ยบอี
กลั
กษณะหนึ่
งที่
ปรากฏในบทกวี
ของ “อุ
ชเชนี
” เชํ
น
...
สงครามหยามเย๎
ยยิ้
มหั
ว
แสยะยั่
วยํ
ามใจใหญํ
หลวง
โลหิ
ตสาดสดซดตวง
พี
พํ
วงกอปรกํ
อทรกรรม
(
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง :
ศานติ
สิ
ยอดบู
ชา, หน๎
า ๔๑)
…
สายน้ํ
าแจ๐
วแววแจํ
มยะแย๎
มยิ้
ม
รั
บลมพริ้
มทอดระทวยอวยอํ
อนไหว
อรชรเพี
ยงชํ
อผกาไพร
ที่
ลมไกวกิ่
งกลํ
อมถนอมกั
น
…
(
ขอบฟ้
าขลิ
บทอง :
สู
งขึ้
นไป, หน๎
า ๒๓)
๓) สั
ญลั
กษณ์
(Symbol)
บทกวี
ของ
“อุ
ชเชนี
” มี
การใช๎
สั
ญลั
กษณ๑
อยํ
างหลากหลาย เชํ
น ใช๎
“กุ
หลาบแดง”
และ “หิ่
งห๎
อย‛ เป็
นสั
ญลั
กษณ๑
ของพลั
งมวลชนที่
มี
อุ
ดมการณ๑
ความคิ
ดทางการเมื
องรํ
วมกั
น ใช๎
“พายุ
”
และ “ฟ้
า” เป็
นสั
ญลั
กษณ๑
ของอํ
านาจทางการเมื
องในขณะนั้
น และเปรี
ยบวํ
าอํ
านาจนี้
มี
ความชั่
วร๎
าย
เหมื
อนกั
บ “อสู
รร๎
าย” ใช๎
‚คางคก‛ เป็
นสั
ญลั
กษณ๑
ของประชาชนที่
ด๎
อยโอกาสทางสั
งคมและถู
กกด
ขี่
ขํ
มเหง
ดั
งบทกลอนตํ
อไปนี้
...
พายุ
กล๎
าฟ้
าเปรี้
ยงเสี
ยงกั
มปนาท
ใครบั
งอาจเบํ
งบ๎
ามากระหน่ํ
า
เข๎
ากราดกริ้
วนิ้
วชี้
ทํ
ายี
ยํ
า
จั
กหั่
นห้ํ
าอมฤตคิ
ดทํ
าลาย
กุ
หลาบริ้
วพลิ้
วขบวนเริ่
มม๎
วนรํ
วง
รํ
อย ๆ ควงเพลงขานกั
งวานหาย