Page 206 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๒๐๒
ประคิ
ณ ชุ
มสาย ณ อยุ
ธยา เพื่
อทางสํ
านั
กงานคณะกรรมการวั
ฒนธรรมแห่
งชาติ
ได้
เตรี
ยมจั
ดทํ
เป็
นบั
นทึ
กทางประวั
ติ
ศาสตร์
ต่
อไป ดิ
ฉั
นขอเรี
ยนอนุ
ญาตกราบเรี
ยนถึ
งวั
ตถุ
ประสงค์
ของการจั
นิ
ทรรศการและเสวนาวิ
ชาการในครั้
งนี้
ว่
เป็
นการเผยแพร่
ประวั
ติ
และผลงานของท่
านอาจารย์
ประคิ
ณ ชุ
มสาย ณ อยุ
ธยา ซึ่
งเป็
นส่
วนหนึ่
งของการวิ
จั
ยซึ่
งในขณะนี้
ได้
จั
ดทํ
าประวั
ติ
และผลงาน
ของท่
านอาจารย์
เรี
ยบร้
อยแล้
วและได้
นํ
าเสนอสํ
านั
กงานคณะกรรมการวั
ฒนธรรมแห่
งชาติ
ด้
วยซึ่
งก็
จะได้
รวมผลงานในวั
นนี้
ผนวกเข้
าไปเป็
นรายงานฉบั
บสมบู
รณ์
ซึ่
งทางสํ
านั
กงานคณะกรรมการ
วั
ฒนธรรมแห่
งชาติ
ได้
กรุ
ณาเป็
นผู้
ให้
การสนั
บสนุ
นการจั
ดทํ
าการวิ
จั
ยในครั้
งนี้
สํ
าหรั
บท่
านอาจารย์
ประคิ
ณ ชุ
มสาย ณ อยุ
ธยา ได้
มี
โอกาสได้
ใกล้
ชิ
ดท่
านตั้
งแต่
ดิ
ฉั
นอายุ
๑๗ ปี
จนตอนนี้
อายุ
๗๐ ปี
ซึ่
งนานมาแล้
วตั้
งแต่
ได้
เป็
นนั
กเรี
ยนทุ
นที่
บริ
ษั
ทเชลล์
ที่
อาจารย์
ได้
ทํ
างานอยู่
ในขณะนั้
น อาจารย์
ได้
ให้
ความเมตตากั
บดิ
ฉั
นตลอดมา ยั
งจํ
าได้
วั
นแรกซึ่
งเป็
นเด็
กบ้
าน
นอกได้
ไปสั
มภาษณ์
อาจารย์
ได้
มี
เมตตามาก ดวงตาของอาจารย์
ที่
มองดิ
ฉั
นนั้
นดิ
ฉั
นยั
งไม่
เคยลื
เลยตั้
งแต่
วั
นนั้
นเป็
นสายตาแห่
งความเมตตาปรานี
อย่
างแท้
จริ
ง ดิ
ฉั
นเรี
ยนจบที่
คณะอั
กษรศาสตร์
(เกี
ยรติ
นิ
ยมอั
นดั
บ ๒) เมื่
อเรี
ยนจบได้
ไปกราบอาจารย์
ซึ่
งท่
านได้
ให้
ความเมตตาและถามดิ
ฉั
นว่
อยากทํ
างานที่
กรุ
งเทพฯมั้
ย หรื
อที่
บริ
ษั
ทเชลล์
มั้
ย ซึ่
งดิ
ฉั
นตอบว่
าอยากไปอ ยู่
ต่
างจั
งหวั
ด ตอนนั้
เลื
อดรั
กชาติ
รุ
นแรงมากอยากไปอยู่
บ้
านนอก ซึ่
งอาจารย์
ก็
ไม่
ได้
ทั
กท้
วงว่
าอะไร พอดิ
ฉั
นได้
มาอ่
าน
กลอนของอาจารย์
จึ
งได้
เข้
าใจว่
าอาจารย์
ก็
เห็
นด้
วยที่
ดิ
ฉั
นจะได้
ไปทํ
างานช่
วยสั
งคมอยู่
อี
กที่
หนึ่
ง ซึ่
ที่
กล่
าวมานี้
เป็
นความรู้
สึ
กส่
วนตั
ว พอสํ
านั
กงานคณะกร รมการวั
ฒนธรรมแห่
งชาติ
ได้
ให้
ทํ
างานวิ
จั
ซึ่
งงานวิ
จั
ยปกติ
ใช้
เวลา ๑ ปี
แต่
ให้
เวลาดิ
ฉั
น ๓ เดื
อน ดิ
ฉั
นก็
ได้
อาศั
ยกํ
าลั
งใจตรงนี้
ที่
จะจั
ดทํ
าและ
รู้
สึ
กดี
มาก ๆ ที่
ได้
เรี
ยนเชิ
ญวิ
ทยากรทุ
กท่
าน ซึ่
งทุ
กท่
านก็
ตอบรั
บทั้
ง ๆ ที่
บางท่
านดิ
ฉั
นก็
รู้
จั
กแต่
ชื่
ท่
าน และท่
านก็
ไม่
ได้
รู้
จั
กดิ
ฉั
น แต่
เข้
าใจว่
าทุ
กท่
านที่
มาในวั
นนี้
ก็
เพราะท่
านอาจารย์
ประคิ
ณ ดิ
ฉั
นก็
จะถื
อว่
าการเผยแพร่
ประวั
ติ
และผลงานของอาจารย์
ในวั
นนี้
จะสมบู
รณ์
แบบในรู
ปของการวิ
จั
ย แต่
ว่
าในฐานะที่
อาจารย์
ได้
ให้
ความเมตตาอย่
างดี
กั
บดิ
ฉั
นมาทุ
กครั้
ง ดิ
ฉั
นพยายามอย่
างที่
สุ
ดที่
จะให้
การเผยแพร่
ประวั
ติ
และผลงานของท่
านอาจารย์
ในวั
นนี้
เป็
นไปอย่
างดี
ที่
สุ
ด เพื่
อที่
ลู
กศิ
ษย์
คนหนึ่
ของอาจารย์
ที่
จะตอบแทนได้
ท้
ายสุ
ดนี้
ในนามของคณะผู้
วิ
จั
ต้
องขอขอบพระคุ
ณทางสํ
านั
กงานคณะกรรมการ
วั
ฒนธรรมแห่
งชาติ
ที่
ได้
ให้
การสนั
บสนุ
นเงิ
นทุ
นและความสะดวกต่
าง ๆ ในครั้
งนี้
และขอกราบ
ขอบพระคุ
ณท่
านวิ
ทยากรทุ
กท่
านที่
ได้
ให้
ความเมตตาช่
วยกรุ
ณามาในครั้
งนี้
ความจริ
งท่
าน
อาจารย์
เนาวรั
ตน์
พงษ์
ไพบู
ลย์
ได้
เคยแต่
งเพลงให้
มหาวิ
ทยาลั
ยนเรศวร สํ
าหรั
บท่
านอาจารย์
นิ
สร์
ศรี
กลิ่
นดี
ดิ
ฉั
นแอบชื่
นชมการเป่
าขลุ่
ยของท่
านมาตลอด สํ
าหรั
บผู้
ดํ
าเนิ
นการเสวนาในวั
นนี้
หม่
อมราชวงศ์
อรฉั
ตร ซองทอง เป็
นเพื่
อนรั
กดิ
ฉั
น ท่
านอาจารย์
ถวั
ลย์
ดั
ชนี
เป็
นผู้
ที่
ดิ
ฉั
นได้
ให้